Аляксандр Субоцін на Кургане Дружбы: у беларусаў і расіян дзівосная гераічная гісторыя і вялікая будучыня
Кіраўнік паўночнага рэгіёну Беларусі адзначыў, што такія сустрэчы, як на Кургане Дружбы, важныя для абодвух народаў. "У нас усё агульнае: дзіўная гераічная гісторыя, не менш гераічнае сучаснасць і, думаю, самае вялікае і вясёлкавае будучыню, таму гэтая сустрэча - яшчэ адна сувязь", - падкрэсліў ён.
ГУБЕРНАТАР ПСКОЎСКАЙ ОБЛАСТІ: ПРЫЙШЛА ЧАРГА МОЛАДЗІ ПРЫМАЦЬ ЭСТАФЕТУ СУСТРЭЧ НА КУРГАНЕ ДРУЖБЫУ аснове падобных мерапрыемстваў - агульная перамога і адзінства народаў, дадаў кіраўнік Віцебскай вобласці. "І гэта толькі адзін з момантаў, якія нас сцягваюць, згуртаваюць і робяць нас мацнейшымі. Таму вельмі важныя гэтыя мерапрыемствы, якія даюць нам яшчэ раз схадзіць адзін да аднаго ў госці, абняцца, зразумець, што мы родныя і што мы - адна вялікая сям'я", - сказаў Аляксандр Субоцін.
Сёння на Кургане Дружбы на стыку трох дзяржаў - Беларусі, Расіі, Латвіі - праходзіць 64-я сустрэча дэлегацый дзвюх краін. Тут раней партызаны і падпольшчыкі, а сёння - ужо іх дзеці, унукі і праўнукі разам успамінаюць загінулых у баях за родную зямлю таварышаў. Апошнія гады фармат сустрэчы змяніўся, у ёй не бяруць удзел прадстаўнікі Латвіі, якія яшчэ некалькі гадоў таму кожнае 3 ліпеня па мастку праз невялікую рэчку Сінюху перадавалі вянкі і кветкі. Няма і самога моста - у лістападзе мінулага года яго разабраў латвійскі бок. Цяпер яе тэрыторыю агароджвае высокі металічны плот з калючым дротам.
Партызаны і падпольшчыкі правялі першую сустрэчу на кургане 3 ліпеня 1959 года. Пагорак насыпалі з зямлі, узятай з магіл загінулых землякоў (ён знаходзіцца на тэрыторыі Латвіі). Ад пагорка ў бок трох краін вядуць алеі, на кожнай з якіх устаноўлены манументы партызанам, загінулым і замучаным ворагам у ваенныя гады.
"БЕЛТА"