Аляксандр Субоцін распавёў пра дэталі размовы, якая адбылася ў Прэзідэнта

У панядзелак у вячэрнім эфіры тэлеканала «Беларусь 1» старшыня Віцебскага аблвыканкама Аляксандр Субоцін распавёў пра дэталі размовы, якая адбылася ў Прэзідэнта, што працягвалася практычна рэкордны час – больш за паўтары гадзіны. 

Без камер ужо, зразумела, гаварылі не пра перамогі, а пра задачы і праблемы. Прапануем увазе чытачоў друкаваную версію інтэрв'ю.

Аб ураджайнасці

— Сёлета ў нас на шэсць з паловай цэнтнераў больш, чым летась. Зразумела, і надвор'е дапамагло, і тэхналагічнасць больш інтэнсіўна выконвалася, і ўгнаенняў крыху больш унеслі. Таму ўсе фактары склаліся ў такі вынік. Азімы рапс паказаў сябе не вельмі добра. Вельмі шмат загінула пасеваў, больш за траціну перасяваць даводзілася. І ўраджайнасць у яго вельмі слабенькая, не такая, як звычайна. Мы пад 14 цэнтнераў толькі сабралі азімага рапсу. Хоць яравы, які звычайна горшы, у 2022-м паказвае вельмі добрыя лічбы. Нават ёсць палі, дзе 38 цэнтнераў з гектара было. 

На сёння ў нас крыху больш за 53 тысячы гектараў пасеяна азімага рапсу. На гэтым спыняемся і ідзем на наступныя культуры — азімыя збожжавыя.

На перспектыву мы спрабуем вытрымаць аптымальную структуру (пасяўных плошчаў. — Заўв. рэд.) спецыяльна для Віцебскай вобласці, якую нам падказала Акадэмія навук. Прыкладна 60 — 65 працэнтаў — азімы клін, і далей кожная культура мае сваю клетку і свой сегмент.  

Летась правялі пілотны праект па цукровых бураках — пасеялі 180 гектараў і атрымалі ўраджайнасць за 600 цэнтнераў. Гэта добры вынік.

Аб ураджаі лёну

— Лён ужо ўвесь выцялі, цяпер яго апрацоўваюць, валакно «выспевае». Каля 15 працэнтаў ужо згорнута ў рулоны і вывезена з палёў. Задача — да 15 верасня цалкам вывезці і скласці ўраджай на ільнозаводах. Сёлета ўраджайнасць крыху вышэйшая, якасць ільновалокна крыху лепшая. Летась было 0,93 — 0,94, а сёлета — 1,02 — 1,04… Мы, напэўна, не сыдзем ад поўнага імпарту на Аршанскім ільнокамбінаце, але стараемся максімальна загрузіць сваёй прадукцыяй ільнакамбінат.

Аб попыце

пра ільняную адзежу

— Запыт ёсць. Тым больш тканіна атрымліваецца па новых тэхналогіях не проста жорсткай ільняной, яе валокны катонізуюць, яна становіцца мяккай, не заўсёды мнецца. Гэта значыць, у залежнасці ад тэхналогій і дадання таго ці іншага валокна ў тканіну, мы можам атрымаць прадукт любога якасці.

Цяпер асноўная задача складаецца ў тым, каб мы прадавалі ўжо не тканіну, а гатовую адзежу.

пра фішкі харчавання

— Паказчыкі па мясной і малочнай галінах у першай палове 2022-га не цешылі. Мы крыху не дацягвалі да 100 працэнтаў. Але ў верасні плануем выйсці на леташні ўзровень і ісці далей, нарошчваючы. Паралельна, вядома ж, вялікую ўвагу надаём і якасці. Каб пад 100 працэнтаў было малако гатунку экстра, якое больш прыдатнае для сыру. Цяпер 84 працэнты. Гэта таксама вельмі добры паказчык. Але ёсць куды расці…

Вядома ж, вялікую ўвагу надаём распрацоўцы новых абноўленых вытворчых праграм на ўсіх перапрацоўчых заводах і атрыманню ўжо больш маржынальных новых прадуктаў, якія будуць нас цешыць сваім новым незвычайным знешнім выглядам і густам.

Гэта не толькі канкурэнтная перавага. Гэта радасць, калі на стале твой прадукт, калі ён мае нейкую фішку і ты можаш нават пахваліцца перад гасцямі. З апошняга — наш «Віцебскхлебпрам» зрабіў новую лінейку вельмі смачных караваяў. Я вам рэкамендую! Пакуль яны прадаюцца толькі ў спецыялізаваных фірменных сетках. Гэта жытні хлеб — пухнаты, духмяны, які доўга не чарсцвее, нягледзячы на тое, што там нічога штучнага няма. Усё толькі натуральнае — ніводнай хімічнай дабаўкі. Ёсць свае фішкі і ў каўбасах, і ў паўфабрыкатах, і асобна — у сале.

пра імпартазамяшчэнне ў харчовай прамысловасці

— Я думаю, мы практычна ўсю лінейку замясцілі… І гэта паказчык таго, што ў нас дастаткова высокатэхналагічная гэтая галіна, і мы можам атрымліваць зададзены густ. Да прыкладу, лінейку з труфелямі пачаў рабіць «Малочны свет». Думаю, абыякавым гэты сыр нікога не пакіне.

За краіну ў сферы харчовай бяспекі, тых жа сыроў, цэльнамалочнай прадукцыі, любых мясных напрамкаў нам сорамна не будзе. Толькі гонар, што ў нас смачна і натуральна.

У нас расце ўсё. Я на рынку ўбачыў, што прадаюцца і віцебскія дыні, і кавуны. І не горш за якасцю і цукрыстасцю астраханскіх ці ўзбекскіх. Можа быць, крыху больш клопату з той ці іншай культурай. Але ўсё рэальна, усё атрымліваецца. Гэта паказчык таго, што хто хоча, той шукае магчымасці.

Аб загрузцы віцебскай «перапрацоўкі»

— Малочная галіна на Віцебшчыне загружана недастаткова: на 76 — 80 працэнтаў. Ёсць толькі два прадпрыемствы са стопрацэнтнай загрузкай, і гэта кажа пра тое, што нам ёсць дзе прырастаць і дзе фарміраваць экспартную выручку на будучыню. Мясная вытворчасць загружана на 30 — 35 працэнтаў, але гаворка пра убойныя цэхі. Каўбасныя, кансервавыя цэхі загружаны і на 60 — 70 працэнтаў. Гэта значыць, што прадукцыя забою не сыходзіць масава на экспарт, як гэта было раней, з яе фарміруецца альбо паўфабрыкат, альбо каўбасныя вырабы — высокамаржынальны прадукт.

Аб экспарце

— У мінулым годзе ў Еўропу мы дадалі адсоткаў 60 да таго, што было. І доля Кітая адсоткаў на 70 павялічылася, і Блізкі Усход актыўна адкрываў для нас свае рынкі. Але гэтыя санкцыйныя справы і несправядлівы прэсінг на нашу краіну, вядома, трошкі вярнулі нас у ранейшыя рамкі. Расія традыцыйна засталася надзейным і асноўным партнёрам. Адсотак яе павялічыўся, паколькі з іх рынку сышлі транснацыянальныя карпарацыі. Яны проста кінулі і заводы, і крамы…

Аб нарыхтоўцы кармоў

— Не ў маіх правілах хваліцца, але мы пакуль першыя ў краіне па нарыхтоўцы кармоў. У нас амаль 15 цэнтнераў кармавых адзінак на адну ўмоўную галаву. Два укосы сабралі. Хочам да 30 цэнтнераў дайсці, каб быў паўтарагадовы запас корму. І, вядома, упор на кукурузу. У нас яе амаль 100 тысяч гектараў.

"СБ", фота БЕЛТА,