Дэлегацыі са Смаленскай і Пскоўскай абласцей усклалі кветкі на мемарыяльных могілках на Успенскай горцы ў Віцебску

Делегации из Смоленской и Псковской областей возложили цветы на мемориальном кладбище на Успенской горке в Витебске
Разделіць святочнае Дзень яднання народаў Беларусі і Расіі ў Віцебск прыехалі дэлегацыі са Смаленскай і Пскоўскай абласцей. Афіцыйныя госці ўсклалі кветкі на мемарыяльных могілках на Успенскай горцы. Тут спачываюць 16 афіцэраў, траіх з якіх Героі Савецкага Саюза: Іван Сівакоў, Іван Янушкоўскі і легендарны Мінай Шмыроў – адзін з арганізатараў партызанскага руху, камандзір партызанскага атрада і 1-й Беларускай партызанскай брыгады. Двое – нашы землякі, а Іван Сівакоў – ураджэнец Самарскай губерні. З чэрвеня 1944 у складзе 1-га Прыбалтыйскага фронту ўдзельнічаў у Віцебска-Аршанскай, Полацкай і Шяуляйскай аперацыях. Дывізія Івана Сівакова вызваляла Шуміліна і Бешанковічы. За подзвігі на Віцебскай зямлі расіянін быў прадстаўлены да прысваення звання Героя Савецкага Саюза.

У нашых брацкіх народаў адна гісторыя, адна трагедыя, адна Перамога і адна памяць.

– Я не ведаю ніводнага воінскага пахавання, дзе былі б адны рускія ці беларусы, казахі, армяне. Супраць фашызму ўсталі ўсе народы вялікай шматнацыянальнай краіны. На тэрыторыі Смаленскай вобласці ў кожным раёне ёсць поле Памяці. За 30 гадоў працы Вахт памяці і пошукавага руху «Долг» узнята больш за 50 тысяч астанкаў салдат. Большасць безыменных, але прыкладна 10% імёнаў устаноўлена, і сваякі цяпер могуць прыйсці на магілу свайго дзеда ці прадзеда. Я ўпэўнены, што такая ж карціна і ў брацкай Беларусі – пакланенне перад памяццю нашых продкаў, якія, нягледзячы ні на што, часам цаной жыцця, адстаялі сённяшні мір. Сімвал салдата-пераможцы стварыў у берлінскім Трэптаў-парку ваш зямляк Яўген Вучаціч, – адзначыў старшыня Смаленскай абласной Думы Ігар Ляхаў.

Сваім меркаваннем падзяліўся намеснік старшыні Пскоўскага абласнога Збору дэпутатаў Армен Мнацаканян, які падкрэсліў, што яднанне беларускага і расійскага народаў умацоўваецца з кожным годам.

– Чаму мы такія моцныя? Таму што мы – адзіны народ, які паважае свае вытокі, гісторыю, ніколі не перачэрквае тое, што было ў мінулым. Мы памятаем герояў, якія аддалі жыццё дзеля нашай светлай будучыні. Кожны год мы сустракаемся на Кургане Дружбы, у месцах, дзе змагаліся беларускія, расійскія і латышскія партызаны. Мы не на словах, а на справе паказваем, як дружна жывуць два братнія народы. Я ўпэўнены, што нашым продкам, якія ў гады Вялікай Айчыннай вайны здабывалі мір і свабоду, за нас не сорамна, – сказаў Армен Мнацаканян.

"Віцебскія весці"