Дэлегацыя Свярдлоўскай вобласці наведала Віцебшчыну ў рамках праекта «Цягнік памяці. Брэст 41»

Свой шлях па тэрыторыі нашай краіны уральцы пачалі з Брэсцкай крэпасці. Пасля былі Гродна, Мінск, а ў мінулыя выхадныя – Віцебск і Орша, якая стала апошнім пунктам маршруту.

Сярод гасцей – чатыры ўдзельнікі аперацыі «Баграціён», якія вызвалялі Беларусь, былыя вязні канцлагераў, дзеці вайны і нашчадкі тых, хто загінуў, абараняючы нашу краіну, а таксама энтузіясты, якія займаюцца аднаўленнем памяці аб загінулых і прапалых без вестак земляках.

Як паведаміў старшыня Віцебскага абласнога савета ветэранаў Сяргей Ольсевіч, акрамя 55 прозвішчаў, прадстаўленых свярдлоўчанамі для пошуку месцаў пахаванняў сваіх землякоў, абласны музей М. Шмырова разам з камісіяй па увекавечанні памяці абласнога савета ветэранаў выявілі яшчэ 35 імёнаў вызваліцеляў-уральцаў, якія загінулі на тэрыторыі Віцебшчыны.

– Мы прыемна здзіўлены тым, як у Беларусі трапятліва ставяцца да гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, захавання помнікаў. Дзякуючы супрацоўніцтву з беларускім бокам нам удаецца ўсталяваць месцы, дзе пахаваны ўраджэнцы Свярдлоўскай вобласці, атрымаць капсулы з зямлёй з магіл для перадачы яе на радзіму, – адзначыла кіраўнік дэлегацыі Яніна Кадочнікава, старшыня камісіі па патрыятычным выхаванні Свярдлоўскага абласнога савета ветэранаў.

Адзін з удзельнікаў паездкі – 92-гадовы Мікалай Уласаў, які ў 1943-1944 гг. быў на Віцебшчыне разведчыкам- радыётэлеграфістам.

– Мы збіралі звесткі ў тыле ворага і перадавалі іх у штаб, – узгадвае Мікалай Спірыдонавіч. – Цяпер як толькі мы ўехалі на тэрыторыю Віцебскай вобласці, я ўсё спрабаваў знайсці знаёмыя назвы вёсак, дзе хадзіў у разведку або быў у партызанах, але ўсё змянілася. А якім прыгожым стаў Віцебск! І людзі ў вас вельмі гасцінныя. 

Пасля ўскладання кветак да вечнага агню на плошчы Перамогі ў

У музеі М. Шмырова адбылася шчырая сустрэча дэлегацыі Свярдлоўскай вобласці з ветэранамі Віцебска. Яны мелі зносіны, распавядалі адзін аднаму пра сваё жыццё.

У завяршэнне народны артыст Расіі Іван Пермякоў выканаў песні «Дзе ж вы цяпер, сябры-аднапалчане…», «Уральская рабінаўка» і «Дзень Перамогі», якую падпявалі ўсе стоячы. Праўда, браць правільныя ноты заміналі слёзы – слёзы падзякі вызваліцелям за сённяшні мір і свабоду.

Алена АЛІМАВА, «Віцебскія весці». Фота аўтара.