Драўляная скульптура язычніцкага ідала ўпершыню знойдзена ва Усходняй Еўропе на тэрыторыі Расонскага раёна

13 жніўня, Полацк /Дзіяна Курыло - БЕЛТА/. Добра захаваная драўляная скульптура язычніцкага боства ўпершыню знойдзена ва Усходняй Еўропе на тэрыторыі Расонскага раёна. Скульптуру сёння ўзнялі з дна ракі Дрыса, паведаміў карэспандэнту БЕЛТА загадчык кафедры айчыннай і сусветнай гісторыі Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта, кандыдат гістарычных навук, дацэнт Дзяніс Дук.

Унікальную знаходку выявілі дайверы, і спачатку ім ніхто не паверыў, што на глыбіні знаходзіцца найкаштоўнейшы археалагічны экспанат. Толькі пасля таго, як пад вадой былі праведзены фотаздымкі, а вучоныя-археолагі самі агледзелі драўлянае аблічча, было прынята рашэнне аб яго ўздыме на паверхню. Скульптура ўяўляе сабой дубовы чурбан вышынёй 1 м 22 см і шырынёй у ніжнім аснове больш за 1 м. Вага скульптуры прыкладна каля 200 кг. Па словах Дзяніса Дука, аблічча антрапаморфнае: у яго выразна адрозніваюцца вочныя западзіны, рот, падбародак. 

Па папярэдніх дадзеных, скульптура датуецца XII стагоддзем. Ідал мог адлюстроўваць альбо Пяруна, альбо Велеса. На тэрыторыі каля вёсак Краснаполле і Амосенкі, дзе быў знойдзены ідал, ёсць сляды старажытных гарадзішчаў, курганоў, аднак рэшткаў старажытных свяцілішчаў - месцаў пакланення язычнікам - да гэтага часу не знойдзена. Як мяркуе Дзяніс Дук, падчас хрысціянізацыі гэтага краю ідал спрабавалі спаліць, пра што сведчаць абгарэлыя часткі, аднак, на шчасце сучасных вучоных, не дачакаўшыся, пакуль боства згарыць, хрысціяне скінулі яго ў ваду, чым і выратавалі яго для нашчадкаў. З часам вада толькі ўмацавала дубовае аблічча. 

Як толькі аперацыя па ўздыме ідала была завершана, язычніцкае боства ўклалі ў спецыяльна падрыхтаваны яшчык і перадалі для вывучэння ў Інстытут гісторыі Акадэміі навук Беларусі. Пасля рэстаўрацыі і кансервацыі боства зойме ганаровае месца ў экспазіцыі археалагічных знаходак інстытута.-0-