Дырэктар ААТ «Віцязь»: «Мы пераарыентуемся на вытворчасць медтэхнікі»
Амаль год таму генеральным дырэктарам ААТ «Віцязь» прызначаны Сяргей Гунько. Выхадзец з «Гарызонта» прыняў поўнае праблем прадпрыемства, стаў разбірацца са станам спраў і заклапоціўся выбудоўваннем дакладнай структуры бізнесу, спрабуючы вярнуць віцебскаму вытворцу здольнасць зарабляць грошы. Аб тым, як гэта атрымліваецца, малады кіраўнік распавёў у інтэрв'ю «Віцебскім весткам».
– Сяргей Марцінавіч, на якім этапе, па вашай ацэнцы, знаходзіцца сёння некалі адна з вядучых тэхналагічных кампаній Беларусі?
– Для адказу дазволю сабе крыху азірнуцца назад. «Віцязь» ствараўся ў 1976 годзе ў асноўным для вытворчасці вырабаў спецпрызначэння. Пасля развалу Савецкага Саюза прыярытэтам стала бытавая электроніка з акцэнтам на тэлевізары. Акрамя таго, «Віцязь» пачаў развіваць шэраг непрафільных напрамкаў, у прыватнасці, вытворчасць медыцынскіх вырабаў, будаўнічых матэрыялаў і інш. Гэта было абсалютна апраўдана. Больш таго, айчынныя кінескопныя тэлепрыёмнікі паспяхова канкурыравалі з сусветнымі брэндамі.
А ў апошнія гады мы сталі сведкамі цэлага шэрагу прарыўных працэсаў, узніклых за кошт тэхналагічных інавацый і глабальнай інтэграцыі. Высокатэхналагічныя карпарацыі, якія маюць магчымасць інвеставаць у распрацоўку інавацыйных рашэнняў, літаральна ламаюць рынак. Унеслі сваю лепту ў яго перафарматаванне і кітайскія вытворцы. Многія вядомыя брэнды вымушаны адмаўляцца ад тэлевізійнай вытворчасці, тэлевізар стаў нізкадаходным прадуктам.
У такіх умовах «Віцязь» вымушаны пераглядаць вытворчую структуру на карысць больш даходных прадуктаў і сфер дзейнасці. Іншымі словамі, сэнсавае напаўненне брэнда «Віцязь» трансфармуецца, асацыяцый толькі з тэлевізарам быць не павінна. Цяпер мы сцвярджаем, што «Віцязь» – гэта не толькі тэлевізары.
Зрэшты, іх вытворчасць застаецца ў структуры прадпрыемства, але губляе статус асноўнага. Мы гатовыя вырабляць прыёмнікі пад патрэбы, у прыватнасці, Адзінай эканамічнай прасторы. Летам гэтага года на прадпрыемстве запушчана новая лінія LED-тэлевізараў, вытворчая праграма гэтага года ўжо выканана. Спадзяёмся, што да канца 2013-га прадукцыю рэалізуем.
– У сувязі з такой карэкціроўкай вы маеце намер правесці рэбрэндынг?
– Гэта вельмі дарагое мерапрыемства, яго могуць дазволіць сабе толькі высокаліквідныя кампаніі. Мы пакуль не гатовыя марнаваць на гэта рэсурсы, у нас зараз іншыя прыярытэты, напрыклад, падтрымка работнікаў, паляпшэнне ўмоў працы і многае іншае.
– На што цяпер робіцца акцэнт, што будзе з непрафільнымі актывамі?
– Сёння ўсе напрамкі жывыя, мы аналізуем сітуацыю з пункту гледжання эканомікі для прыняцця аптымальнага кіраўніцкага рашэння па кожным з іх. Для задавальнення падвышанага попыту павялічваем вытворчасць лічбавых прыставак для эфірнага лічбавага тэлебачання і для кабельных сетак. Праводзім даследаванні, распрацоўваем новыя ўзоры, якія рыхтуемся запусціць у вытворчасць у 2014-м.
«
Віцязь» намеран павялічыць сваю прысутнасць на рынку медтэхнікі, стаіць задача падвоіць вытворчасць у будучым годзе, у тым ліку ў кааперацыі з замежнымі партнёрамі. У нас у актыве пагадненне з расійскай кампаніяй, якое прадугледжвае выпуск медыз вырабаў пад іх брэндам на нашых плошчах. Акрамя таго, у 2014 г. выводзім на рынак новую распрацоўку – бактэрыцыдны выпраменьвальнік, які мае высокі экспартны патэнцыял. Сёння прыступілі да распрацоўкі новага тыпу стэрылізатараў, якія плануюцца да пастаноўкі на канвеер у 2015-м.На базе цяплічнай гаспадаркі ўтварылі прадпрыемства УП
«Віцебск-Агра», правялі вялікую працу з калектывам, па аптымізацыі выдаткаў, і ў выніку да канца года яно павінна выйсці на прыбытковую працу, у перспектыве – пашырэнне плошчы цяпліц.Наша фірменны гандаль прадстаўлены новым прадпрыемствам ТУП
«Галактыка-трэйд», што дазваляе спрасціць механізм адміністравання гандлёвай дзейнасці і павысіць эфектыўнасць тавараправоднай сеткі. У будучыні мы разлічваем прыцягнуць інвестара і сумесна стварыць крамы крокавай даступнасці.Будаўнічае напрамак
««Віцязя»» — гэта, на жаль, нізкапрадукцыйныя тэхналогіі і высоказтратнае абсталяванне. Яго вылучаем у самастойнае прадпрыемства і шукаем магчымасці для развіцця.Вялікія надзеі ускладаем на інструментальную вытворчасць. У бягучым годзе ўдалося прыцягнуць шмат заказаў, але трэба нарошчваць гэту працу, каб участак выйшаў на самаакупнасць. Гэта і ёсць адна з галоўных мэт рэструктурызацыі – надаць падраздзяленням больш самастойнасці і даць магчымасць зарабляць грошы.
– Ці ўдалося прадпрыемству ўтрымацца ў сферы ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва?
– Так, вытворчасць тавараў падвойнага прызначэння захавана. Больш таго, сёлета мы сумесна з ААТ
««КБ «Дысплей» адкрылі ўчастак, што дае нам дадатковую магчымасць не страціць кадравы патэнцыял і набрацца вопыту для далейшага развіцця.– Якая аптымальная, на ваш погляд, структура вытворчасці, для дасягнення якой вы і зацягнулі перазагрузку?
– Па ўдзельнай вазе медтэхніка павінна займаць не менш за 20% у агульным аб'ёме вытворчасці, бытавая электроніка, уключаючы тэлевізары, — каля 35-40%, яшчэ 40% – усе астатнія вытворчасці і паслугі.
– Улетку
««Віцязю» удалося прадаць былую базу ««Культгандаль». Што яшчэ робіцца для павышэння эфектыўнасці выкарыстання завадской нерухомасці?– Сапраўды,
««Віцязь» — гэта вялікія вытворчыя плошчы і сацыяльныя аб'екты, частка якіх не выкарыстоўваецца. На прадпрыемстве распрацавана і рэалізуецца стратэгія павышэння эфектыўнасці маёмаснага комплексу, якую падтрымаў урад. Яна прадугледжвае тры напрамкі. Першы – пляцоўкі, якія мы не плануем развіваць, выстаўляюцца на продаж праз аўкцыён. Другі – прыцягненне арандатараў на вольныя плошчы. Трэці напрамак датычыцца цэнтральнай пляцоўкі і прадугледжвае прыцягненне інвестараў для стварэння вытворчасцей, у тым ліку з выкарыстаннем нашых актываў.– Ці ёсць ужо прыклады такога партнёрства?
– Мы правялі паспяховыя перамовы з адным з нямецкіх брэндаў, у будучым годзе ён гатовы размясціць у нас дагаворную вытворчасць.
– Што з'яўляецца сёння галоўнай праблемай для
««Віцязя»?–
Іх некалькі. Па-першае, сёння падняць «Віцязь» можна намаганнямі толькі ўсяго калектыву, мне аднаму, маім намеснікам гэта не па сілах. Кожны работнік павінен заразіцца, калі можна так сказаць, вірусам эканомікі і эканоміі, а таксама дакладна разумець: поспех калектыву роўны суме асабістых поспехаў яго работнікаў.Па-другое, дарагавізна грошай. Пры існуючым кошце крэдытных рэсурсаў вядзенне бізнесу становіцца проста немагчымым. У
««Віцязя» няма абаротных сродкаў, ёсць толькі вялікая даўгавая гісторыя. Зрэшты, у большасці прадпрыемстваў такія ж праблемы з абаротным капіталам.А па-трэцяе, даводзіцца штодня працаваць над аптымізацыяй выдаткаў. Вучыцца беражліва і рацыянальна выкарыстоўваць рэсурсы.
– Ці вядзецца пошук стратэгічнага інвестара? Ці выяўляюць цікавасць да завода расійскія партнёры?
– Мы праводзім работу па прыцягненні інвестараў выключна ў асобныя вытворчыя напрамкі, непрафільны бізнес, таму і актывізавалі працэс дыверсіфікацыі. Напрыклад, сёння ўжо можна казаць аб цікавасці інвестара з адной еўрапейскай краіны да нашага гандлёвага бізнесу.
Што тычыцца расійскіх кампаній, то іх не прыцягваюць нізкаліквідныя прадпрыемствы. Калі казаць аб патэнцыйным партнёрстве з карпарацыяй
«Расійская электроніка», то кампаніі, якія ўваходзяць у яе, самі адчуваюць сур'ёзныя праблемы з загрузкай вытворчасцей.– Як вы ставіцеся да ідэі стварэння радыёэлектроннага холдынгу, якую перыядычна актуалізуюць мясцовыя ўлады?
– Станоўча. Акрамя пераваг працы ў складзе холдынгу ў параўнанні з адкрытым акцыянерным таварыствам, якія прадугледжаны заканадаўча, удзел у такой інтэграванай структуры дазваляе аптымізаваць выдаткі. Стварэнне прамысловага холдынгу – гэта магчымасць кааперацыі ў фінансах, маркетынгу і гандлі, па шэрагу іншых напрамкаў, гэта і аб'яднанне абслугоўваючых службаў. Напрыклад, можна стварыць агульны цэнтр распрацовак з прыцягненнем патэнцыялу вядучых навуковых цэнтраў і навучальных устаноў краіны. Што тычыцца вытворчай кааперацыі, то ва ўмовах холдынгу прасцей дамовіцца аб спецыялізацыі яго ўдзельнікаў.
«Віцязь» мае сучасны гальванічны ўчастак, які задавальняе патрэбы ў такіх працах вытворцаў Віцебшчыны, у кагосьці ёсць іншыя ўчасткі, таму можна і не распыляць рэсурсы. Да таго ж, фінансавыя інстытуты больш паважліва ставяцца да буйных кампаній…– А вы гатовыя ўдзельнічаць у такім холдынгу, калі не
««Віцязь»» будзе кіруючай кампаніяй?– Я гатовы быць кіраваным, калі гэта не нанясе шкоды інтарэсам прадпрыемства.
– Якім пытанням вы надаяце найбольшую ўвагу: даследаванні, кадры, фінансы, вытворчасць?
– У асноўным – вырашэнню праблем. Мы жывем у найцяжэйшым рэжыме эканомікі і бюджэтавання, таму шмат часу сыходзіць на фінансавыя пытанні. Наступным напрамкам з'яўляецца кадравая праца. А замыкае тройку вырашэнне вытворчых праблем, у прыватнасці, загрузкі магутнасцей, пошук заказаў.
– Якая кадравая сітуацыя на прадпрыемстве? Ці працягнецца аптымізацыя колькасці супрацоўнікаў?
– Так, мы вымушаны займацца павышэннем эфектыўнасці занятасці, але праводзім гэта сацыяльна адказна, гэта значыць, не адпускаючы людзей у бездань беспрацоўя, а дапамагаючы адаптавацца да новай сітуацыі. Калі з'яўляюцца новыя працоўныя месцы, то ў першую чаргу стараемся працаўладкаваць нашых работнікаў. Ёсць дамоўленасці з іншымі прадпрыемствамі Віцебска аб супрацоўніцтве ў кадравым пытанні, шчыльна працуем з цэнтрам занятасці. Разам з тым пры наяўнасці залішняй колькасці на
««Віцязе» ёсць і дэфіцыт па шэрагу рабочых спецыяльнасцей.Пры ўсіх складанасцях у гэтым годзе наш калектыў папоўнілі 50 маладых спецыялістаў. Мы разумеем, што цяпер галоўнае – даць моладзі цікавую працу, замацаваць іх на прадпрыемстве. Дарэчы, па маёй ініцыятыве арганізавалі курсы англійскай мовы, развіваем культурна-масавую працу.
– Раз загаварылі пра будучыню, якую ўвагу вы надаяце даследчай дзейнасці, распрацоўцы новых прадуктаў і інавацыйных рашэнняў?
– Гэты напрамак у ліку прыярытэтаў. Мне ўдаецца прыцягваць фінансаванне даследчай працы з знешніх крыніц, не выкарыстоўваючы бюджэт
«Віцязя». Напрыклад, у гэтым месяцы на дадзеныя мэты накіравана звыш 500 млн рублёў, а ў снежні разлічваем яшчэ на 2 млрд.На распрацоўку грошай не шкадуем: толькі інавацыі здольныя дапамагчы ўтрымацца на плаву і забяспечыць камфортную будучыню.
Сяргей Качатоў, "Віцебскія весці"