Дзмітрый Пяўцоў у якасці «крылатага» дыпламата наведаў Віцебскую вобласць

Незабыўную «сустрэчу без афіш» падарыў выхаванцам аздараўленчага лагера «Чайка» ў Полацкім раёне знакаміты расійскі акцёр Дзмітрый Певцоў, які наведаў Прыдзвінне ў рамках рэалізацыі культурнага праекта «Птушкі без межаў», накіраванага на ўмацаванне дружбы і развіццё культурных сувязяў паміж народамі Расіі, Беларусі і Украіны.

Ідэя трансгранічнага авіяматааўтапрабегу належыць групе пілотаў звышлёгкай авіяцыі пад кіраўніцтвам Сяргея Карасёва – настаўніка з Усцьянскага муніцыпальнага раёна Архангельскай вобласці, кіраўніка клуба парапланерыстаў. Як птушкі не ведаюць межаў, так і ўдзельнікі аднайменнага руху падарожнічаюць па гарадах і вёсках, аб'ядноўваючы розныя праявы грамадзянскай ініцыятывы, накіраваныя на зняцце перашкод да свабоднага ўзаемадзеяння. Паколькі маршрут супадае з часткай пералётнага шляху птушак уздоўж ключавых водатакаў, то народныя дыпламаты выступаюць яшчэ і за міжнароднае супрацоўніцтва па захаванні водна-балотных угоддзяў.

Упершыню праект быў рэалізаваны ў мінулым годзе. Пры падтрымцы людзей добрай волі і мясцовых органаў улады энтузіясты пераадолелі амаль тры тысячы кіламетраў па суседніх абласцях трох краін. Гасціннасць на ўсім шляху следавання натхніла на працяг акцыі.

Цяперашні «Караван міру» стартаваў 25 ліпеня ў Маскве. Затым «крылатыя» дыпламаты наведалі чатыры вобласці Украіны, перасеклі мяжу з Гомельшчынай і працягнулі шлях у напрамку Віцебшчыны. Арганізатарам гасцінных сустрэч на Полаччыне выступіў аддзел адукацыі, спорту і турызму райвыканкама. Наведаўшы музеі і славутасці старажытнага горада, госці выказалі жаданне пабываць у адным з малых паселішчаў і з задавальненнем прынялі запрашэнне паехаць у вёску Быкаўшчына, дзе размясціўся дзіцячы аздараўленчы лагер «Чайка». Там на радасць дзетвары парапланерысты і ўладкавалі свае паказальныя палёты пасля прэзентацыі праекта «Птушкі без межаў».

Вялікім сюрпрызам стала сустрэча з народным артыстам Расіі Дзмітрыем Певцовым, які далучыўся да гуманітарнай грамадскай ініцыятывы, узяўшы ў паездку свайго васьмігадовага сына Елісея. Хлопчык тут жа знайшоў агульную мову з равеснікамі: ахвотна меў зносіны, гуляў, падцягваўся на турніку. А Дзмітрый Анатольевіч распавядаў пра сваё жыццё, спяваў песні, раздаваў аўтографы і фатаграфаваўся на памяць з усімі жадаючымі. Прастата і адкрытасць зоркі ўразілі і дзяцей, і дарослых, сярод якіх знайшліся сапраўдныя прыхільнікі творчасці акцёра.

А госці засталіся ўражаны не толькі прыгажосцю маляўнічых куткоў Беларусі, але і гасціннасцю нашых людзей, іх гаспадарскім стаўленнем да роднай зямлі.

Ларыса Малашэня, «Віцебскія весці».