Яўген Еўтушэнка на «Славянскім базары» спяваў, танцаваў, чытаў вершы і складаў песні

12 ліпеня, Віцебск /Эдуард Півавар – БЕЛТА/. Калі б цяпер на двары былі 60-я гады мінулага стагоддзя, знакаміты паэт Яўген Еўтушэнка, без сумневу, у Віцебску сабраў бы перапоўнены Летні амфітэатр. На жаль, мы жывём у XXI стагоддзі, час «шасцідзясятнікаў» прайшоў, але, на шчасце, не прайшла цікавасць да іх творчасці. Гэта наглядна прадэманстраваў монаспектакль Яўгена Еўтушэнкі «раман з жыццём», які адбыўся вечарам 11 ліпеня на «Славянскім базары ў Віцебску», перадае карэспандэнт БЕЛТА. На сустрэчу з паэтам жыхары горада на Дзвіне спяшаліся ў канцэртную залу «Віцебск». З шумных фестывальных вуліц яны траплялі практычна ў акадэмічную залу, дзе нявольна нават пачыналі цішэй размаўляць. Заднік сцэны быў задрапіраваны чорнай тканінай, у якасці дэкарацый – алы піяніна і журнальны столік. Раптам святло цалкам згасла, заіграў вальс Андрэя Пятрова з кінафільма «Беражыцеся аўтамабіля!», а на невялікім экране ўзніклі фатаграфіі паэта. Спачатку – маладога, задорнага, крыху пазней – ужо пабітага і загартаванага жыццём, і пад канец – збялелага ад сівізны класіка. А потым прагучалі радкі, якія сталі эпіграфам да ўсяго спектаклю: «Сярод усіх падманаў – любоў не падман, няма вышэйшых раманаў, чым з жыццём раман». Публіка ўстала і заапладзіравала, калі паэт выйшаў на сцэну ў белай кашулі навыпуск, вышытай славянскім узорам. Ён адразу ж папрасіў уключыць асвятленне: «Зрабіце святло, я хачу бачыць чалавечыя твары». Зірнуўшы ў залу і выявіўшы там невялікія пралысіны з пустых месцаў, Еўтушэнка паскардзіўся: «Адвыклі вы ад вершаў, гэта заўважна». І, відаць, таму пачаў не з паэзіі. З уласцівым яму гумарам ён распавёў пра гісторыю стварэння знакамітай песні «Течет река», якая ўпрыгожыла ранні рэпертуар Людмілы Зыкінай. Лёс у шлягера аказаўся выбітны. Тое, што словы гэтай песні на постсавецкай прасторы многімі ўспрымаюцца як народныя, хоць напісаны яны Яўгенам Еўтушэнкам, у прынцыпе заканамерна. Дзіўна, што гэтыя вершы, перакладзеныя на іўрыт, у Ізраілі таксама лічацца народнымі. Гэты факт пацвердзілі ізраільскія музыкі, прадэманстраваўшы замежны варыянт песні. Ну а калі знакамітае «а кавалеров мне вполне хватает, но нет любви хорошей у меня» зазвучала па-руску, паэт не вытрымаў, узяў мікрафон і гучна зацягнуў сам. І хоць ён не заўсёды трапляў у ноты, дзякуючы сваёй харызме сарваў такія апладысменты, якія не заўсёды дастаюцца многім поп-зоркам. Вырашыўшы, што публіка ўжо гатовая да паэзіі, Еўтушэнка прачытаў першы верш «Прагулка па карнізе». Назву яму даў бесшабашны ўчынак, здзейснены ім у юнацтве. Следам ён распавёў гісторыю пра тое, як ён 23 гады таму дамагаўся рукі сваёй цяперашняй жонкі Марыі, якая разам з іх двума сынамі таксама прыехала ў Віцебск і прысутнічала ў зале. Наступнае прысвячэнне ён зрабіў свайму дзядулю-беларусу Ярмоле Наумавічу Еўтушэнку – поўнаму георгіеўскаму кавалеру Першай сусветнай вайны, які стаў ахвярай палітычных рэпрэсій, быў расстраляны ў 1938 годзе і рэабілітаваны праз 19 гадоў. Паэт прачытаў шчымлівы аповяд пра тое, як ён паехаў разам з беларускім драматургам Андрэем Макаёнкам на Палессе ў вёску Хомічы, каб нешта даведацца пра дзвюх сясцёр рэпрэсіўнага дзядулі. Там высветлілася, што палова вёскі носіць прозвішча Еўтушэнка, а абедзве бабкі жывыя, хоць ім давялося перажыць жахі фашысцкай акупацыі. Невымоўна былі здзіўлены і самі сёстры, якія лічылі, што іх унучаты пляменнік Жэня памёр падчас вайны ад голаду ў Маскве. Па падліках паэта, ён не выступаў у Віцебску 15 гадоў, таму цяпер чытаў творы, напісаныя «за час гэтай разлукі». Сярод іх было шмат і зусім новых, якія яшчэ нават нідзе не апублікаваны. У асноўным гэта лірыка: «Рэўнасць», «Мужчыны жанчынам не аддаюцца, яны іх, як гарэлку, п'юць…», «Шэпт на кухні», «Рэпартаж з мінулага стагоддзя»… У вершы «Гэтая жанчына – мая» у Еўтушэнкі нарадзіўся неалагізм: «Я быў закаханы, я быў закаханы». Дарэчы, як распавёў паэт, у Віцебску гэты кранальны опус ператварыўся ў тэкст песні: на фестывалі Яўген Аляксандравіч сустрэўся з кампазітарам Раймандам Паулсам. «Музыка атрымалася вельмі добрая, мне спадабалася», - ацаніў класік паэтычнага слова. Следам гэты творчы дуэт склаў яшчэ адну песню. Відавочна, што судружнасць двух майстроў, якая нарадзілася на «Славянскім базары», будзе працягнута. «Мы з Паулсам вырашылі зрабіць сумесны канцэрт», - падзяліўся планамі Еўтушэнка. Песенная тэма стала актуальнай і ў канцы амаль трохгадзіннага вечара, калі паэт зноў зацягнуў. І нават станцаваў. Зала зноў адарыла яго гучнымі апладысментамі.-0-