Школе Навалукомля прысвоілі імя Героя Савецкага Саюза Фёдара Азміцеля
Уладзімір Цярэнтаў адзначыў, што за чатыры гады каля ста навучальных устаноў вобласці атрымалі права насіць імёны выдатных людзей. У Чашніцкім раёне гэта ўжо трэцяя школа, якая атрымала імя Героя Савецкага Саюза.
– Ідэя нарадзілася тады, калі нашы хлопцы разам з педагогамі ўдзельнічалі ў рэспубліканскім праекце па ўвекавечанні памяці Герояў Савецкага Саюза, – расказала дырэктар школы Таццяна Шакрадзёнак. – Так як на тэрыторыі горада стаіць помнік Фёдару Азміцелю, мы пачалі вывучаць гісторыю яго жыцця, гераічнага подзвігу. Адным з важкіх аргументаў стала тое, што да вайны ён скончыў педагагічнае вучылішча, гэта значыць быў нашым калегам. Для нас вялікі гонар тое, што наша ўстанова адукацыі будзе насіць яго імя.
Сімвалічным стала тое, што падзея адбылася ў год 105-годдзя Фёдара Азміцеля. А само мерапрыемства прысвяцілі Дню вызвалення Чашніцкага раёна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Даўно адгрымела Вялікая Айчынная вайна, адноўлены разбураныя гарады і вёскі, узведзены помнікі салдатамі, якія перамаглі фашызм. Але яшчэ ныюць старыя раны ветэранаў, а нашчадкі захоўваюць памяць аб іх подзвігах, падкрэсліў старшыня Чашніцкага раённага выканаўчага камітэта Аляксандр Быкаў.
– У 1977 годзе ў Навалукомлі быў урачыста адкрыты помнік Фёдару Азміцелю, яго імем названы гарадскі бульвар. Сёння яго імя прысвоена адной са школ горада. Вучні тутэйшыя дзеці – прадстаўнікі пакалення, якое не ведае жахаў вайны. Але гонар, якім удастоена ўстанова адукацыі, абавязвае да многага. У першую чаргу гэта значыць раўняцца на герояў і быць годнымі памяці чалавека, які пакінуў пасля сябе такі прыкметны след, – дадаў ён.
У гады вайны Фёдар Азміцель удзельнічаў у баях на Паўночным фронце, пад Ленінградам і Масквой. У студзені 1942-га яго накіравалі ва ўражэскі тыл у якасці камандзіра партызанскага атрада асаблівага прызначэння «Грозны», які дзейнічаў у раёне Орша – Віцебск – Смаленск. Пасля вяртання на Вялікую Зямлю ўзначаліў новы партызанскі атрад асаблівага прызначэння «Гром», які ўваходзіў у склад аператыўнай групы НКУБ СССР «Артур» і выконваў разведвальную і дыверсійную працу на тэрыторыі Віцебскай, Мінскай абласцей, а таксама ў самым Мінску.
У чэрвені 1944-га падчас прарыву блакады ля возера Палік старшы лейтэнант Азміцель быў цяжка паранены і застаўся прыкрываць адыход партызан. Калі скончыліся патроны, падарваў сябе і ворагаў звязкай гранат.