Замежныя студэнты ўсё часцей выбіраюць ВНУ Віцебскай вобласці

Калі для беларускіх абітурыентаў хвалюючая пара паступлення ў ВНУ ззаду, то для замежнікаў, якія жадаюць атрымліваць вышэйшую адукацыю ў Беларусі, яна ў самым разгары. Да 15 кастрычніка ў айчынных ВНУ ідзе залічэнне замежных грамадзян. Але ўжо і цяпер зразумела: попыт на беларускія адукацыйныя паслугі павялічваецца з кожным годам. На Віцебшчыне сёння будзе навучацца больш за 2 тысячы замежнікаў, што ў параўнанні, напрыклад, з 2011-м больш на чвэрць. Карэспандэнт «ВВ» разбіраўся, чым наша краіна прыцягвае маладых людзей з усяго свету.

Правапарадак не парушаюць

Ва ўпраўленні па грамадзянстве і міграцыі аблвыканкама расказалі, што амаль усе замежныя студэнты прыязджаюць на Віцебшчыну за якаснай вышэйшай адукацыяй. Цяпер у рэгіёне навучаюцца маладыя людзі з 37 краін, але традыцыйна больш за ўсё з Туркменістана, Расіі і Шры-Ланкі. Па словах старэйшага інспектара ўпраўлення аблвыканкама Максіма Шухрова, працэдура рэгістрацыі замежных грамадзян адбываецца па хадайніцтве навучальных устаноў і дакладна рэгламентавана: ВНУ цэнтралізавана падаюць дакументы ў раённыя аддзяленні па грамадзянстве і міграцыі, а там з выдаюцца дазволы на часовае пражыванне.

– Большасць замежных грамадзян доўга і старанна выбіраюць месца вучобы за мяжой, – удакладняе Максім Шухроў. – У Беларусь яны прыязджаюць усвядомлена і рэдка дастаўляюць клопаты праваахоўнікам. Напрыклад, з пачатку года толькі 35 замежнікаў былі прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці за парушэнні міграцыйнага заканадаўства. 8 чалавек за асабліва злосныя і неаднаразовыя парушэнні давялося дэпартаваць з краіны. Але ў цэлым замежныя студэнты ведаюць і паважаюць беларускія законы. Вялікая праца ў гэтым плане праводзіцца ВНУ, дзе яны вучацца, бо, па сутнасці, гэта таксама іх імідж.

Суадносіны цаны і якасці

Безумоўным лідарам па колькасці замежных студэнтаў сярод вядучых ВНУ вобласці традыцыйна з'яўляецца Віцебскі медуніверсітэт, дзе раней за ўсіх, з 2002-га, для зручнасці прыезджых перайшлі на выкладанне шэрагу дысцыплін на англійскай мове. Па словах начальніка міжнароднага аддзела ВДМУ Алены Беляковай, цяпер у ВНУ вучыцца 733 замежнікі, і з кожным годам іх становіцца больш. Напрыклад, да 15 кастрычніка плануецца залічыць яшчэ 250 замежных грамадзян. Ва ўніверсітэце набіраюцца ведаў грамадзяне больш чым 30 краін, але больш за ўсё са Шры-Ланкі, Туркменістана, Нігерыі, Ганы. Асабліва запатрабавана ўрачэбная справа. Па словах Алены Беляковай, медуніверсітэт даўно працуе з замежнікамі і славіцца высокім узроўнем падрыхтоўкі спецыялістаў, таму нават гасцям з-за мяжы, нягледзячы на тое, што яны навучаюцца платна, даводзіцца ўдзельнічаць у конкурсе дакументаў, а затым і праходзіць асабістую гутарку.

– Замежных грамадзян у нашай ВНУ задавольвае суадносіны цаны і якасці, – падкрэслівае Алена Аляксандраўна. – У залежнасці ад спецыяльнасці кошт навучання для іх вар'іруецца ад 1,7 да 4,5 тысяч долараў у год. Першыя і другія курсы, да таго ж, мы заўсёды забяспечваем інтэрнатам. Адучыўшыся ў Віцебску, замежнікі атрымліваюць дыплом, які прызнаецца ў краінах СНД, Азіі і Афрыкі, а пасля ўступлення Беларусі ў Балонскі працэс, спадзяемся, і ў большасці краін ЕС.

Услед за ВДМУ павялічваюць колькасць студэнтаў-замежнікаў і ў ВДУ імя П. Машэрава, дзе ўжо навучаецца амаль 600 замежнікаў з некалькіх дзясяткаў дзяржаў, а ў гэтым навучальным годзе плануюць прыняць яшчэ каля 120. Больш за ўсё тут маладых людзей з Туркменістана, Кітая, Ганы, Нігерыі, Расіі, ёсць нават выхадцы з Аўстрыі і Ізраіля. Найбольш запатрабаваныя спецыяльнасці - правазнаўства (яго часцей за ўсё выбіраюць туркмены), рамана-германская філалогія, праграмаванне і прыкладная інфарматыка, дзе, дарэчы, вядзецца выкладанне на англійскай мове. Па словах намесніка дэкана факультэта навучання замежных грамадзян Віцебскага дзяржуніверсітэта Вольгі Любчанка, папулярнасць ВНУ за мяжой узрасла пасля ўключэння ў міжнародную праграму «Інгліш медыум» і інтэграцыі вучэбных планаў з кітайскім Хох-Хотоскім вышэйшым каледжам. У першым выпадку замежнікі два гады навучаюцца на англійскай мове, паралельна асвойваючы рускую, і на 4-5 курсе вучацца на ёй. У другім - кітайцы, якія навучаюцца па спецыяльнасцях выяўленчае і музычнае мастацтва, тры гады займаюцца на радзіме, вывучаючы рускую мову, а затым прыязджаюць у Віцебск, дзе заканчваюць 4-5 курсы, магістратуру і атрымліваюць дыплом, прызнаваны ў Беларусі і КНР.

– Замежнікам падыходзіць адносна даступны кошт вышэйшай адукацыі ў Беларусі – у нас гэта каля 2-3 тысяч долараў у год, – адзначае Вольга Любчанка. – Акрамя таго, наш ВНУ вядомы пісьменнымі выкладчыкамі, выдатнай матэрыяльна-тэхнічнай базай, камфортнымі ўмовамі пражывання для студэнтаў, кожны замежнік атрымлівае інтэрнат. Падабаецца ім і ўважлівае стаўленне выкладчыкаў, за кожным прыезджым замацаваны куратары, якія ва ўсім ім дапамагаюць. Д і наогул прыязныя да гасцей з-за мяжы не толькі нашы студэнты, але і беларусы ў цэлым.

У Віцебскай акадэміі ветэрынарнай медыцыны на дадзены момант навучаецца 240 грамадзян іншых дзяржаў, у бліжэйшы час плануецца прыезд яшчэ 10. Большасць замежнікаў - туркмены, спецыяльнасць якіх ветэрынарная санітарыя і экспертыза. Ёсць студэнты з Азербайджана, Ізраіля, Іарданіі, Расіі, Украіны, Туніса і яшчэ амаль дзясятка краін.

– Ветэрынарная акадэмія – вядучая профільная ВНУ нашай краіны, дыплом якой прызнаецца не толькі ў СНД, – распавядае прарэктар па вучэбнай рабоце ВГАВМ Алена Братушкіна. – Для замежнікаў створаны ўсе ўмовы для вучобы і камфортнага пражывання. У нас выдатная клінічная база, лабараторыі, мы вучым на жывёлах, дзякуючы заключэнню дагавораў з сельскагаспадарчымі арганізацыямі вялікая ўвага надаецца вытворчай практыцы, ёсць магчымасць займацца дадаткова, у тым ліку навуковай дзейнасцю. Усе карпусы акадэміі размешчаны кампактна, што таксама вельмі зручна для прыезджых, якія дрэнна ведаюць горад.

У Віцебскім тэхналагічным універсітэце вучыцца амаль 150 замежнікаў з 10 краін, сёлета чакаюць прыезду яшчэ больш за 20. Амаль 90% з іх – грамадзяне Туркменістана, якія паступаюць у асноўным на эканамічныя спецыяльнасці, але вучацца тут і будучыя інжынеры, якія вывучаюць аўтаматызацыю тэхналагічных працэсаў і вытворчасцей. Навучанне для замежнікаў-вочнікаў тут каштуе 2350 долараў у год, а для завочнікаў – каля тысячы.

Па словах метадыста факультэта даўніверсітэцкай падрыхтоўкі і прафарыентацыі ВГТУ Валянціны Ярулінай, і ў гэтай ВНУ замежнікаў прыцягвае якасць нашай вышэйшай адукацыі пры яе адносна невялікім кошце.

– Дыплом нашай ВНУ – міжнароднага ўзору, усе прыезджыя атрымліваюць месцы ў інтэрнатах, ёсць выдатныя магчымасці не толькі для вучобы, але і для заняткаў спортам, творчасцю, – распавядае яна. – Замежнікам падабаецца спакойная абстаноўка ў нашай краіне, лаяльнае і прыязнае стаўленне да іх выкладчыкаў і студэнтаў. Зрэшты, не варта думаць, што навучальныя патрабаванні да прыезджых больш мяккія. За непаспяховасць і прагулы ў мінулым навучальным годзе з ВНУ было адлічана некалькі дзясяткаў замежнікаў.

У Полацкім дзяржуніверсітэце зараз 210 студэнтаў з 12 краін, 60 яшчэ чакаюць. 80% прыезджых – грамадзяне Туркменістана, спецыяльнасці якіх у асноўным звязаны з нафтаперапрацоўкай і правазнаўствам. Вочнае навучанне для іх каштуе 2,4 тысячы долараў у год, усім прадастаўляецца інтэрнат.

– ПДУ вядомы як вядучая профільная ВНУ у нафтаперапрацоўчай прамысловасці, – распавядае дэкан факультэта па працы з замежнымі студэнтамі Ігар Магалінскі. – За невялікія грошы замежнікі могуць асвоіць у нас унікальныя спецыяльнасці, якія высока цэняцца на рынку працы. ААТ «Нафтан» – выдатная вытворчая база для практыкі нашых студэнтаў. Зараз мы спрабуем асвоіць новыя рынкі для экспарту адукацыйных паслуг – Афрыку і арабскія краіны. Праўда, напружаная абстаноўка на Блізкім Усходзе нас абмяжоўвае.

«Дашлем да вас вучыцца і сваіх дзяцей»

Для поўнаты карціны мы распыталі і саміх замежных студэнтаў, чаму яны прыехалі вучыцца менавіта ў Беларусь.

Адэніран Адэкунле Шафіхію

 з Нігерыі, студэнт ВДУ імя П. Машэрава:

– Пра вашу краіну я даведаўся шмат добрага ад сябра, які вучыўся ў Гродне. Паступіў па праграме «Інгліш медыя», бо гэта добрая магчымасць асвоіць і англійскую, і рускую мову, а таксама атрымаць вышэйшую адукацыю. Мару вярнуцца дадому і заняцца там бізнесам, як і мае бацькі. Мне вельмі падабаецца Беларусь, тут паважаюць замежнікаў, заўсёды адчуваеш сябе ў бяспецы.

Максат Анакулыеў

 з Туркменістана, студэнт ВДМУ:

– У сябе на радзіме я не змог паступіць у медуніверсітэт, хоць заўсёды марыў пра прафесію лекара. Праз Інтэрнэт даведаўся пра магчымасць вучобы ў Беларусі. У параўнанні з расійскімі ВНУ у вас кошт навучання таннейшы, а ўзровень ведаў нічым не горшы, ды і дыплом прызнаецца ў Туркменістане. Вучыцца, вядома, складана, але цікава. Беларусы вельмі прыемныя ў зносінах людзі.

Майкл Агбадж

 з Нігерыі, студэнт ВДМУ:

– Я на трэцім курсе, а сёлета прывёз паступаць сваю малодшую сястру – Рэбеку. Даведаліся пра ВНУ праз Інтэрнэт, і сёння я вельмі задаволены тым, што вучуся ў Віцебску. Падабаецца высокі ўзровень выкладчыкаў, выдатнае аснашчэнне ўніверсітэта, прыязнасць беларусаў у дачыненні да прыезджых. У расійскіх гарадах, дзе навучаюцца мае знаёмыя, ёсць праблема скінхэдаў, многія баяцца за сваю бяспеку.

Ваэл Касэн

з Лівана, студэнт ВДМУ:

– Каб вучыцца ў Беларусі, я нават адмыслова прыняў беларускае грамадзянства. Рэч у тым, што мая мама працавала шмат гадоў таму ў медуніверсітэце, выйшла замуж за ліванца і з'ехала да яго жыць. Дзякуючы ёй я няблага валодаю рускай мовай і таму выбраў для вучобы Віцебск. У Ліване паступіць на бюджэтныя месцы ў медуніверсітэт нерэальна з-за вялікага конкурсу, а платнае навучанне можа каштаваць больш за 25 тысяч долараў у год. Ды і якасць ліванскай адукацыі пакідае жадаць лепшага. Таму я шчаслівы, што вучуся ў Беларусі і раю прыязджаць у вашу краіну ўсім сваім сябрам.

Аканша Тарнекар

з Індыі, студэнтка ВДМУ:

– Сёлета я заканчваю ўніверсітэт і вельмі рада свайму выбару. Бо я не толькі атрымала выдатную адукацыю, але і знайшла сваё каханне – мой будучы муж Рай ужо скончыў вучобу тут і чакае мяне ў Індыі. Ён атрымаў там высокааплатную і прэстыжную працу, што неўзабаве, спадзяюся, атрымаецца і ў мяне. Ваша краіна вельмі гасцінная. Калі нашы дзеці вырастуць, мы абавязкова адправім іх вучыцца ў Беларусь.

Аляксандр КУЦЫНКА, "Віцебскія весці".