Як змянілася Віцебская вобласць за тры Гады малой радзімы
У прыярытэце ў дзяржавы
Падтрымка адукацыі, на якую штогод накіроўваецца трэць бюджэту Віцебскай вобласці, заўсёды была нязменным прыярытэтам дзяржавы, каб дзеці атрымлівалі годнае адукацыю, а таксама займаліся фізкультурай і спортам. За апошнія гады не толькі адрамантаваны дзіцячыя сады і школы, але і пабудаваны новыя. Праект «Школа будучыні», рэалізаваны ў Талачынскім, Дубровенскім, Верхнядзвінскім і Браслаўскім раёнах, дазволіў перааснасціць установы адукацыі па апошнім слове тэхнікі.Самай яркай падзеяй стала ўвядзенне ў эксплуатацыю да новага навучальнага 2020/21 года сярэдняй школы № 47 Віцебска, аналагаў якой няма ў рэгіёне: тры корпусы, два басейны, розныя сучасныя пляцоўкі, кабінеты і школьныя майстэрні з найноўшым абсталяваннем.
Новая ўстанова разлічана на 1020 месцаў, але ў дзве змены тут вучыцца ў два разы больш дзяцей.
Многія райбальніцы і паліклінікі атрымалі сучаснае абсталяванне, каб палепшыць даступнасць высокатэхналагічных даследаванняў для жыхароў глыбінкі. Мадэрнізацыя закранула і абласны шпіталь інвалідаў Вялікай Айчыннай вайны «Юрцава». Цяпер гэта ўстанова аховы здароўя, аснашчаная ўсім неабходным абсталяваннем.
Дзякуючы распараджэнню Кіраўніка дзяржавы ў 2018-м адбылося доўгачаканае адкрыццё новай бальніцы ў Міёрах. Таксама праз шмат гадоў пасля пачатку будаўніцтва адкрылі дзверы паліклініка ў віцебскім мікрараёне Юг-7 і тэрапеўтычны корпус Аршанскай гарбальніцы № 1.
Дзе запальваюць зоркі
Штогод у вобласці ўводзіліся ў эксплуатацыю новыя спартзалы, басейны, стадыёны. У Сенна адкрылі новую базу біятлона. МеНастаўнікі выхавалі не аднаго выдатнага спартсмена, выпускнікі Сенненскай СДЮШАР уключаны ў нацыянальныя зборныя. Настаўнік біятланістаў — трэнер Сенненскай СДЮШАР Валерый Лектара, які на працягу 38 гадоў займаецца спартыўнай падрыхтоўкай школьнікаў у Сянне, удастоены ў 2020 годзе спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Беларусі «Беларускі спартыўны Алімп».
У 2019-м з'явіўся сучасны Цэнтр па скачках на батуце. Віцебская школа батута існуе амаль паўвека, і сур'ёзныя вынікі яе выхаванцы паказваюць з 1970-х. Яна дала старт многім чэмпіёнам, але Уладзіслаў Ганчароў дамогся самага гучнага поспеху — стаў алімпійскім чэмпіёнам у Рыа-дэ-Жанейра ў 2016-м. Пасля яго перамогі ў Бразіліі ў СДЮШАР № 1 Віцебска запісаліся сотні хлопчыкаў і дзяўчынак.
— З адкрыццём спецыялізаванага Цэнтра па скачках на батуце гэты від спорту ў Віцебску перажывае сапраўдны бум! — адзначае дырэктар спортшколы Святлана Пашкоўская.
Сярод доўгачаканых спартыўных пляцовак і абноўлены лядовы палац у Наваполацку.
Не толькі для сябе
У рэгіёне нямала прадпрыемстваў, якімі можна ганарыцца. Сярод іх і новыя вытворчасці, стварэнне якіх цягне за сабой развіццё ўсяго раёна. Яркі прыклад таму запушчаны летась металарэзкавы завод па выпуску белай бляхі ў Міёрах. Аналагічнай прадукцыі няма ні ў Беларусі, ні на ўсім постсавецкім прасторы, ды і ў свеце падобных прадпрыемстваў няшмат. Цяпер у горадзе актыўна будуецца жыллё, якое запатрабавана як ніколі. Сюды вяртаюцца не толькі ўраджэнцы гэтага краю, але і перасяляюцца з іншых рэгіёнаў Беларусі, а таксама Расіі, Украіны, Казахстана.
Трэць прамысловай прадукцыі, якая выпускаецца ў Віцебскай вобласці, — інавацыйная. Ісці ў нагу з часам дазваляе абнаўленне прадпрыемстваў, якое актывізавалася за апошнія гады. Асучаснілі дзве фабрыкі «Аршанскага льнокамбіната», прадпрыемствы холдынгу «Марка», удасканаліў вытворчасць
Віцебскі завод радыёдэталей «Маналіт» — найбуйнейшы на тэрыторыі СНД і адзіны ў нашай краіне вытворца керамічных кандэнсатараў. Мадэрнізацыя — гэта і новы асартымент, і пашырэнне геаграфіі паставак, і рост аб'ёму экспарту, а таксама прыбытку і заробку работнікаў.
Уведзены ў эксплуатацыю Віцебская і Полацкая гідраэлектрастанцыі (іх праца дазваляе знізіць спажыванне імпартнага прыроднага газу) і мультымадальны прамыслова-лагістычны цэнтр «Брэміна-Орша» ў гарадскім пасёлку Болбасава Аршанскага раёна, які па задуме павінен стаць самым буйным пунктам перавалкі грузаў, дзе сустракаюцца аўтамабільны, чыгуначны і авіяцыйны транспарт.
Павялічыць канкурэнтаздольнасць
Аграпрамысловы комплекс Віцебскай вобласці, рэканструюючы ўжо працуючыя аб'екты і ўзводзячы новыя, імкнецца павысіць канкурэнтаздольнасць сваёй прадукцыі.«Віцебская бройлерная птушкафабрыка» ў «Курына» прырасла збожжаачышчальна-сушыльным комплексам, элеватарам для захоўвання збожжа і рапсу, лініяй па перапрацоўцы алеістых культур, збожжаачышчальна-сушыльным комплексам «Янавічы», а таксама новымі і рэканструяванымі малочна-таварнымі фермай і комплексам. А сельгаспрадпрыемства «Мазалавагаз» адкрыла завод па перапрацоўцы алеістых культур. Цяпер рапсавы шрот, які дадаюць у камбікарм як бялковую сыравіну, робяць у гаспадарцы. Акрамя таго, завод выпускае рапсавы алей, а гэта дадатковы крыніца даходу.
У Віцебскай вобласці пабудаваны і рэканструяваны дзясяткі жывёлагадоўчых аб'ектаў. Акрамя таго, створаць чатыры свінагадоўчыя комплексы новага тыпу, якія складаюцца з рэпрадуктара і камбікормавага завода. У рэпрадуктарах будуць дадаткова вырошчваць маладняк да 30 кілаграмаў вагой і затым размяркоўваць яго на адкорм на іншыя свінакомплексы рэгіёна.
— Па гэтай тэхналогіі вырошчвання прывагі тут плануюцца ў два разы вышэй, чым мы сёння маем. Недахоп свініны вядзе і да падаражання прадукцыі. З
«Знізім цану — павялічым канкурэнтаздольнасць нашай мясной прадукцыі», — перакананы старшыня Віцебскага аблвыканкама Мікалай Шарснёў.
Сардэчна запрашаем!
Помнікам на стагоддзі, «які мы пакідаем нашаму славянскаму гораду», назваў Прэзідэнт пуцеправод «Полацкі» ў Віцебску на цырымоніі адкрыцця. Развязку замест запланаваных чатырох гадоў рэканструявалі за 20 месяцаў. І ў Полацку быў уведзены ў строй мост: замест як мінімум двухгадовага тэрміну ўзвядзення будаўнікі справіліся ўдвая хутчэй. Таксама адрамантаваны мост ва Ушачах.Развіццё інфраструктуры, дабрабытнае жыллё, аб'екты сацыяльнай сферы, месцы для забаў і адпачынку прыцягваюць на сяло, бліжэй да прыроды, і гарадскую моладзь. Трылогія Года малой радзімы дала магчымасць адчуць асаблівую сувязь з роднай зямлёй, са сваімі вытокамі, якія натхняюць і даюць энергію плённа працаваць.
І не толькі беларусам. Французскі шэф-повар Барыс Поль Жорж Буаньяр ажаніўся на беларускай дзяўчыне і пераехаў да яе ў вёску Стражэвічы Чашніцкага раёна — там цяпер ведаюць французскі смак вінаграднай слімакі.
«У Францыі слімакоў можна збіраць толькі два месяцы ў год, а тут іх пасля кожнага дажджу — мора! За дзве гадзіны набіраю чатыры вядры, у 150 метрах ад дома», — захаплёна распавядае Барыс Буаньяр. «Саме так — сардэчна запрашаем — спрабуйце!»