Як віцебскі дызайнер стварыла тэатр моды і паказала калекцыю ў Парыжы
Ужо ў 14 гадоў Юлія Куцепава самастойна шыла сабе экстравагантныя ўборы, цяпер яна – шматдзетная маці, дырэктар, настаўнік і ідэйны натхняльнік віцебскага тэатра моды «Касцюмер», які наведваюць маленькія рукадзельніцы з чатырох гадоў.
Творчых ідэй у яе – што фасолі ў мяшку ў Золушкі.
Залатыя рукі
Расце Юлія ў Смаленску. Мама з ранніх гадоў апранала дачку ў сукенкі, як цяпер гэта называюць, хэндмейд. Сярод аднакласніц у яе адзінай дома была швейная машынка, так што грэх было не скарыстацца выпадкам і не навучыцца ёю карыстацца.
Да падлеткавага ўзросту дзяўчына ўжо сама шыла штановыя касцюмы і іншыя ансамблі для сябе. Прыкладам, акрамя мамы, была настаўніца працы.
– Калі б у ўсіх дзяўчынак былі такія настаўнікі, то ўсе яны любілі б шыць, – упэўнена Юлія.
Пасля заканчэння школы паўстала выбар: вучыцца на харэографа (школу мастацтваў скончыла з адзнакай) або ж інжынера-канструктара швейных вырабаў у Маскве альбо ў Віцебску. Пасля прынятага рашэння на карысць другой спецыяльнасці мама і тата выдалі рэзалюцыю: у сталіцу адпускаць баязліва.
А вось беларускі абласны цэнтр спадабаўся і абітурыентцы, і яе бацькам. Так яна тут і асела: пасля атрымання дыплома выйшла замуж, нарадзіла траіх дзетак. У Віцебску, прызнаецца, ёй падабаецца больш, чым у Смаленску.
Чаша творчасцю поўная
Ідэю стварэння тэатра моды Юлія выношвала даўно, але ўвасобілася яна крыху больш за два гады таму, калі знаёмая прапанавала сумесна адкрыць швейнае атэлье
Але хацелася не проста шыць, а перадаваць свае ўменні і навыкі дзецішкам.
Спадарожніца ад уласнага бізнэс-праекта з часам адмовілася, а гераіня нашай публікацыі ад задуманага не адступілася. Праўда, мела намер адкрыць тэатр моды пасля адпачынку па доглядзе за малодшай дачкой. Але жаданне тварыць было настолькі моцным, што ўсё атрымалася значна раней: з 4-месячным дзіцём на руках яна прымала сваіх першых вучняў.
Карэспандэнт «Віцебскіх вестак» асабіста пераканалася: на занятках у «Касцюмеры» пануе цёплая атмасфера. Гэта і не дзіўна, бо тут увасабляюцца смелыя, не абмежаваныя рамкамі, шаблонамі і стандартамі дзіцячыя ідэі, якія Юлія часам і сама бярэ на заметку.
У тэатр моды прымаюць дзяўчынак з чатырох гадоў, тыя спачатку малююць эскізы, вучацца падбіраць колеры, затым працаваць з ніткай і іголкай.
Ёсць сярод іх і такія ўмеліцы, што потым дапамагаюць старэйшым. Усяго ў тэатры каля 40 удзельніц.
Ёсць у гэтым квітніку і хлопчык. Ён не займаецца рукадзеллем разам з дзяўчынкамі, саромеецца, але робіць поспехі на занятках акцёрскага майстэрства – яны, дарэчы, таксама ўваходзяць у праграму тэатра моды. Такі ж сарамлівы хлапчук хадзіў у «Касцюмер» нейкі час таму.
Усіх здзіўлялі яго навыкі вязання: з трох гадоў ён упрашаў маму навучыць кіравацца са спіцамі, а ў пяць забяспечыў бабуль не адным эксклюзіўным шалікам. Юлія адзначыла, што хлопчыкаў сапраўды не хапае, а таму яна запрашае будучых Дыёраў не саромецца і прыходзіць у тэатр моды.
Атмасфера непрынуджанасці
– Мы тут і спяваем, і чай п'ем, і ў гульні гуляем – у нас няма слова «урок», толькі «творчасць», – тлумачыць Юлія. – Каб было цікава і дзеці хутчэй бачылі вынік, робім нескладаныя вышыўкі, займаемся аплікацыяй, шыем лялек. У сярэднім на гэта сыходзіць каля паўтары – двух месяцаў.
Дзяўчынкі дапамагаюць і ў стварэнні касцюмаў: падбіраюць дэталі, кампануюць разам увесь вобраз.
А яшчэ юныя рукадзельніцы спрабуюць сябе ў якасці мадэляў. Яны ўжо пабывалі з калекцыямі ад «Касцюмера» ў Парыжы, Санкт-Пецярбургу, Суздалі, Вялікіх Луках, хутка адправяцца ў Вену, а беларускія гарады, дзе іх прымалі ў якасці гасцей, і пералічваць доўга. На кожным конкурсе маленькія стыльныя прыгажуні займаюць прызавыя месцы.
Нядаўна дзяўчынкі дэбютавалі ў якасці самастойных мадэльераў. У Віцебску прадстаўлялі аўтарскія калекцыі, і чатырох удзельніц з «Касцюмера» запрасілі на конкурс моды ў Маскве, які пройдзе ў лістападзе. Юлія дапамагае ім маляваць эскізы, а пасля закупкі тканіны пачнецца скрупулёзная падрыхтоўка да маючых адбыцца спаборніцтваў юных куцюр'е.
Зараз калектыў «Касцюмера» працуе над новай калекцыяй для рэспубліканскага фестывалю-конкурсу моды і фатаграфіі «Млын моды»
Што тычыцца стварэння серыі ўбораў, то з гэтым у Юліі няма ніякіх праблем: за тры дні пашыць 10 белых сукенак для яе не задача.
– Я шыю вельмі хутка, тры-чатыры сукенкі на дзень, – прызнаецца яна, і я адразу ўяўляю Шэраснежкe, якая паспявае за ноч выканаць заказ на бальныя ўборы для мачахі і зводных сясцёр. – Асабіста мне больш за ўсё падабаецца этніка, часта эксперыментую: што будзе, калі спалучыць розныя тканіны і стылі. Словам, не абмяжоўваю палёт фантазіі.
Вядома, супольна з дзецьмі творчы працэс расцягваецца на большы тэрмін, але яно таго вартае, адзначае Юлія.
Планаў – цэлы акіян!
Акрамя ўжо згаданых напрамкаў, дырэктар тэатра моды спрабуе сябе і ў іншых сферах. Напрыклад, не так даўно разам са знаёмымі віцебскімі музыкамі напісала песню – своеасаблівы гімн «Касцюмера», і з удзельніцамі тэатра моды зняла на яе відэакліп. Усё прайшло ў такой вясёлай атмасферы, што вырашана паўтарыць досвед у будучыні.
Яшчэ адно захапленне – незвычайныя сумкі і заплечнікі, якія з'явіліся ў выніку сумеснай працы з віцебскай мастачкай Тамарай Пракоф'евай.
Юлія шые, а Тамара малюе. Садавіна ў разрэзе, мілыя жывёлы, а цяпер і партрэты вядомых пісьменнікаў. І што асабліва важна для аматараў эксклюзіву, ні адна мадэль не паўтараецца двойчы.
Юлія зараз завочна атрымлівае другую вышэйшую адукацыю ў Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў па спецыяльнасці «Арганізатар масавых мерапрыемстваў».
У паказах на конкурсах, адзначае яна, тэатры моды часта адыходзяць ад класічнага дэфіле, робячы акцэнт на шоў. І каб складаць ім годную канкурэнцыю, але ў той жа час не забыцца пра галоўную мэту – дэманстрацыю адзення, Юлія стараецца расці і прафесійна.
Вядома, планаў на будучыню ў яе – цэлы акіян. І магчымых перашкод для іх увасаблення яна не баіцца. Хочацца пажадаць юным талентам і іх умеламу дырэктару поспеху і перамог на ўсіх маючых адбыцца конкурсах.