Якія ініцыятывы былі агучаны ў Віцебску на сходзе дэлегатаў VI Усебеларускага народнага сходу
Звяртаючыся да ўдзельнікаў абласнога сходу, старшыня Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Уладзімір Андрэйчанка зрабіў акцэнт на кансалідуючай ролі Усебеларускага народнага сходу ў найважнейшы перыяд гісторыі краіны. Сучасны свет становіцца больш жорсткім, у ходзе інструменты дыктату і санкцый, пад сумнеў ставяцца гістарычная праўда і правы народаў самастойна вызначаць свой лёс.
У такіх няпростых умовах першачарговая задача — захаваць беларускую дзяржаўнасць, забяспечыць грамадзянскую згоду, вызначыць стратэгічныя перспектывы развіцця краіны. Прычым зрабіць гэта трэба пісьменна, удумліва, шляхам паслядоўных сістэмных пераўтварэнняў, улічваючы запыты грамадзян на павышэнне якасці жыцця, пашырэнне іх удзелу ў прыняцці дзяржаўных рашэнняў. Задача няпростая, папярэдзіў Уладзімір Андрэйчанка і дадаў, што рэцэпты, якія навязваюцца звонку радыкальных рэформ, нам не падыходзяць, яны адарваны ад жыцця і не пралічваюць, як гэта адаб'ецца на занятасці, заробках і пенсіях, сацыяльным дабрабыце насельніцтва ў цэлым.
Адметнай рысай беларускай дзяржаўнасці заўсёды выступала сацыяльная справядлівасць — менавіта яна павінна быць у аснове палажэнняў праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця на 5 гадоў і прапаноў па ўдасканаленні грамадска-палітычнага жыцця краіны, упэўнены спікер парламента.
АБ КАНСТЫТУЦЫЙНАЙ РЭФАРМЕ
Абагульняючы найбольш значныя пытанні грамадска-палітычнага характару, Уладзімір Андрэйчанка паведаміў, што толькі ў Палату прадстаўнікоў іх паступіла каля 5,5 тысяч, у тым ліку па канстытуцыйнай рэформе.
— Гэта не сведчыць аб тым, што дзеючую Канстытуцыю трэба мяняць цалкам, але дае аб'ектыўнае ўяўленне аб існуючай у грамадстве разнастайнасці. Пераважная большасць удзельнікаў дыялогу ў цэлым падтрымліваюць устояныя падыходы да рэалізацыі ўнутранай і знешняй палітыкі. Практычна ніхто не сумняваецца ў такіх ключавых для нас каштоўнасцях, як суверэнітэт, незалежнасць краіны, сацыяльная дзяржава, у неабходнасці развіваць дружалюбныя адносіны з Расіяй і іншымі краінамі на постсавецкай прасторы, захаванне шматвектарнага знешнепалітычнага курсу, — адзначыў спікер парламента.
Разам з тым, многія прапановы накіраваны на паступовую лібералізацыю грамадска-палітычнага жыцця краіны. Гэта пашырэнне паўнамоцтваў мясцовых органаў улады, выбарнасць суддзяў і іншыя. У цэлым удзельнікі дыялогу падтрымалі ідэю захавання прэзідэнцкай рэспублікі. шырокую дыскусію выклікала пытанне працягласці прэзідэнцкага тэрміну, разброс меркаванняў вельмі шырокі.
Неадназначная сітуацыя з тым, як удзельнікі дыялогу ўяўляюць сабе трансфармацыю выбарчай сістэмы і шляхі партыйнага будаўніцтва. Адзін з варыянтаў — пераход пры выбарах парламента на змешаную, г.зн. мажарытарна-прапарцыянальную выбарчую сістэму. Але як гэта зрабіць, пакуль ніхто дакладна не ўяўляе.
— Будзем гаварыць прама — буйных, устояных палітычных партый у нас няма. Ды і ўзровень даверу грамадзян да наяўных пакуль відавочна невысокі. Відавочна, што тут патрабуецца мэтанакіраваная супольная праца дзяржавы і грамадства па стварэнні партыйнай сістэмы, здольнай на справе праводзіць у жыццё інтарэсы розных сацыяльных слаёў, — лічыць Уладзімір Андрэйчанка.
Выказваюцца прапановы па ўсталяванні адзінага дня галасавання па выбарах дэпутатаў з мэтай эканоміі дзяржаўных сродкаў. Гэтае пытанне патрабуе ўважлівага вывучэння ў строгай сувязі са тэрмінамі іх паўнамоцтваў, падкрэсліў ён.
Ініцыятывы па рэформе мясцовага кіравання і самакіравання прапануюць галоўным чынам скасаванне Саветаў дэпутатаў першаснага ўзроўню і стварэнне замест іх мясцовых адміністрацый, надзяленне іх бюджэтнай аўтаноміяй. У той жа час пакуль няма выразнага бачання, як перазмеркаваць функцыі выканкамаў і мясцовых Саветаў дэпутатаў, паўнамоцтвы і механізмы фарміравання органаў тэрытарыяльнага грамадскага самакіравання, заўважыў Уладзімір Андрэйчанка.
Шмат прапаноў па рэалізацыі замацаваных у Канстытуцыі сацыяльных правоў і гарантый. Часам яны выходзяць за межы асноўнага закона, што, на думку спікера, падкрэслівае іх значнасць для насельніцтва. Сярод іх — унядрэнне страхавых інструментаў у медыцыне, пенсійны ўзрост, страхавы стаж, адмена адтэрміноўкі ад службы ў арміі пры паступленні ў магістратуру і аспірантуру, нарматыўнае рэгуляванне карыстання сацыяльнымі сеткамі. Усё гэта сапраўды сур'ёзныя пытанні, якія патрабуюць дэталёвага вывучэння, лічыць Уладзімір Андрэйчанка. Як і некаторыя прапановы па ўзмацненні сацыяльных гарантый моладзі, якія на дадзеным этапе выклікаюць сумневы.
—Моладзь заўсёды была прыярытэтам беларускай дзяржавы, гэта правільна, і мы не адмовімся ад гэтага курсу. Разам з тым, трэба ўлічваць і рэальныя магчымасці эканомікі, трэба будзе ўважлівей паглядзець на пытанні развіцця ў краіне моладзевага руху і, магчыма, перагледзець асобныя функцыі БРСМ, — растлумачыў Уладзімір Андрэйчанка.
Работа дыялогавых пляцовак паказала сваю эфектыўнасць. У далейшым падрыхтоўкай новай рэдакцыі Канстытуцыі зоймецца спецыяльная камісія, якая будзе створана пасля правядзення Усебеларускага народнага сходу. У яе склад увойдуць выдатныя юрысты, прадстаўнікі дзяржорганаў, грамадскія дзеячы. Да канца года камісія прадставіць праект абноўленага асноўнага закона, які пасля будзе вынесены на рэспубліканскі рэферэндум. Тэрміны вельмі напружаныя. Трэба будзе зрабіць складаную і карпатлівую працу, бо патрабуецца забяспечыць збалансаванасць і ўнутраную ўзгодненасць усіх прапанаваных новацый, адзначыў спікер.
Акрамя таго, паралельна неабходна думаць і аб комплексным развіцці заканадаўства з улікам уносімых змен. Сёння патрабуецца дадатковая праца з насельніцтвам, каб наглядна прадэманстраваць значнасць і выніковасць шырокага агульнанацыянальнага дыялогу.
ПАТРАБУЕЦЦА ДАСЛЕДАВАНАЯ КАРЦІНА РАЗВІЦЦЯ
На форуме павінна быць дзелавая, прадметная дыскусія, каб людзі ўбачылі, што Усебеларускае народнае сход прапануе вывераныя, а галоўнае — рэалізуемыя ў цяперашняй няпростай сітуацыі шляхі вырашэння пытанняў, звярнуўся Уладзімір Адрэйчанка да ўдзельнікаў мерапрыемства.
У гэтым жа ключы павінны праходзіць сходы ў рэгіёнах. Такія сустрэчы бачацца як вельмі важны канал зваротнай сувязі для ўлады, выступаюць своеасаблівым генератарам ідэй. Вынікам іх правядзення павінны стаць канкрэтныя прапановы, якія могуць быць пазначаны ў дакладзе кіраўніка дзяржавы, і ўнесены ў выніковыя дакументы Усебеларускага народнага сходу. Ініцыятывы нараджаюцца тады, калі размова набывае максімальна шчыры, адкрыты характар, які дазваляе абазначыць прынцыповыя, хай нават палярныя пункты гледжання. Людзі хочуць бачыць дакладную цэльную карціну развіцця сваіх рэгіёнаў, перспектывы стварэння новых працоўных месцаў, развіцця інфраструктуры, павышэння якасці жыцця, усведамляць шляхі дасягнення грамадзянскай згоды. Такія аспекты нельга ігнараваць.
— Не варта абыходзіць нязручныя для ўлады тэмы: калі самі не будзем гаварыць аб нашых праблемах, і разам шукаць шляхі іх вырашэння — гэта зробяць тыя, хто настроены на раскол грамадства і развал краіны. Але і перахлёстаў у нашых спрэчках таксама быць не павінна — меркаванні ў нас могуць быць розныя, але краіна ў нас адна і наш абавязак разам зрабіць усё неабходнае для яе працвітання, — рэзюмаваў Уладзімір Андрэйчанка.
РЭГІЯНАЛЬНЫЯ ІНІЦЫЯТЫВЫ
Як паведаміў старшыня абласнога Савета дэпутатаў Уладзімір Цярэнтаў, з лістапада ва ўсіх рэгіёнах Віцебшчыны праходзіць абмеркаванне змяненняў у пяты раздзел Канстытуцыі, прысвечаны мясцоваму кіраванню і самакіраванню. Дзейная ў краіне сістэма забяспечвае вырашэнне лакальных пытанняў зыходзячы з дзяржаўных і інтарэсаў насельніцтва. Разам з тым, назрела неабходнасць пефарматаваць яе працу на першасным тэрытарыяльным узроўні.
Якія ж прапановы ўнеслі ўдзельнікі дыялогу на Віцебшчыне?
Пры захаванні існуючай мадэлі мясцовага кіравання і самакіравання на першасным тэрытарыяльным узроўні неабходна ўмацаванне пазіцый органаў улады гэтага ўзроўню з накіраваннем бюджэтных сродкаў у неабходных памерах, замацаваннем даходных крыніц.
— Яшчэ адна важная прапанова датычыцца укрупнення адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак, скарачэння колькасці мясцовых органаў улады. Гэта выклікана зніжэннем колькасці сельскіх жыхароў і павелічэннем малалікіх і нават пустуючых населеных пунктаў, скарачэннем колькасці арганізацый сацыяльнай і вытворчай сферы, — паведаміў Уладзімір Цярэнтаў. — Стварэнне здольных да нармальнага эканамічнага развіцця адміністрацыйных тэрыторый з самадастатковай фінансавай базай дазволіць павысіць эфектыўнасць паслуг, што аказваюцца мясцовай уладай, і знізіць іх сабекошт.
Сярод магчымых наступстваў гэтага кроку — аддаленне мясцовага насельніцтва ад цэнтра адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі. Для зніжэння сацыяльнай напружанасці неабходна будзе больш эфектыўна выкарыстоўваць інстытут старэйшын, адзначыў Уладзімір Цярэнтаў. Для павышэння статусу старэйшын неабходна надзяліць іх істотнай уладай, удасканаліць механізм стымулявання. Таксама трэба больш актыўна, асабліва ў гарадах, выкарыстоўваць патэнцыял калегіяльных органаў тэрытарыяльнага грамадскага самакіравання.
У ходзе абмеркавання ўдасканалення сістэмы мясцовага самакіравання выказваліся прапановы аб скасаванні Саветаў дэпутатаў першаснага ўзроўню. Акрамя дэмаграфічных аспектаў і скарачэння на вёсцы колькасці аб'ектаў сацыяльнай інфраструктуры, аргументы прыхільнікаў такія. Вяскоўцы па ўсіх хвалюючых пытаннях звяртаюцца ў мясцовы орган улады. І ім усё роўна — гэта сельскі выканаўчы камітэт ці Савет дэпутатаў, галоўнае, каб іх выслухалі і аказалі дапамогу. Акрамя таго, народныя выбраннікі на вёсцы не могуць выконваць у поўнай меры дэпутацкія абавязкі ў сувязі з занятасцю на асноўным працоўным месцы, нават звышурочна — часта гэта час таксама заняты пасевам, уборкай ці нарыхтоўкай кармоў.
У якасці аднаго з варыянтаў рэфармавання адміністрацыйна-тэрытарыяльнага ўладкавання прапаноўвалася ўсталяваць парог (напрыклад, 2 тыс. жыхароў) колькасці насельніцтва для адной адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкі. Уладзімір Церанцьеў палічыў: тады ў складзе Віцебскай вобласці будзе 46 такіх частак, на якіх будуць утвораны Саветы дэпутатаў і выканаўчыя камітэты. Астатнія 150 адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак пяройдуць у разрад тэрытарыяльных адзінак, пры гэтым трэба будзе скасаваць выканкамы і Саветы дэпутатаў. Замест іх будуць утвораны сельскія адміністрацыі, пры гэтым штатная колькасць захаваецца.
— Пры ўсім разнастайнасці меркаванняў па гэтым пытанні галоўнае — выпрацаваць канцэпцыю з улікам спецыфікі рэгіёнаў, і перш за ўсё інтарэсаў мясцовага насельніцтва, — падкрэсліў Уладзімір Церанцьеў.
ВАЖНЫЯ ПЫТАННІ. ПОГЛЯД З ВІЦЕБСКА
Нароўні з дыялогавымі пляцоўкамі важнай складовай часткай грамадскага жыцця Віцебшчыны стала праца грамадскіх прыёмных. Крыху больш чым за чатыры месяцы ў абласным цэнтры і рэгіёнах у прыёмныя звярнуліся звыш 300 чалавек, унесена звыш 400 прапаноў і заўваг.
— Такі дыялог карысны, канструктыўны, за ім будучыня. Найбольш цікавыя прапановы, якія прагучалі падчас дыскусій, накіраваны ў аргкамітэт VI Усебеларускага народнага сходу, — паведаміў старшыня абласнога Савета дэпутатаў.
Па пытаннях канстытуцыйнай рэформы і партыйнага будаўніцтва часта жыхары Віцебшчыны ў сваіх прапановах рабілі акцэнт на развіцці палітычнага поля краіны, у тым ліку ўдасканаленні прававога асяроддзя, падкрэслівалі неабходнасць дэманстрацыі дзяржавай гатоўнасці да актывізацыі палітычных партый і рухаў. Прапануецца павялічыць тэрмін паўнамоцтваў парламента і мясцовых Саветаў да 5 гадоў, замацаваць у Канстытуцыі статус Усебеларускага народнага сходу, увесці інстытут Упаўнаважанага па правах чалавека ў РБ, стварэнне пастаянна дзеючага канстытуцыйнага савета з шырокім прадстаўніцтвам грамадскіх і палітычных структур.
Жыхары Віцебшчыны лічаць таксама неабходным павысіць ролю і статус мясцовага самакіравання, падтрымліваюць прапановы аб пераводзе дзейнасці абласных Саветаў дэпутатаў на прафесійную аснову.
— У дыскусіі па найбольш важным пытанням, у тым ліку тым, што патрабуюць вырашэння на ўзроўні Канстытуцыі, уцягнута вялікая колькасць удзельнікаў, яны прадстаўляюць усе пласты грамадства. Таму абмеркаванні закранаюць самыя розныя напрамкі, сярод якіх і развіццё эканомікі, сацыяльнай сферы, моладзевай палітыкі, — падкрэсліў Уладзімір Церанцьеў.
Напрыклад, сярод прапаноў па эканамічным блоку вылучаецца неабходнасць забеспячэння прадказальнасці і празрыстасці ўмоў дзейнасці, ліквідацыі перакрыжаванага субсідавання. Цікава будзе пачуць на Усебеларускім народным сходзе меркаванні і па такой ініцыятыве віцябчан: прадугледзець магчымасць для высокарэнтабельных прадпрыемстваў (20% і вышэй) укладаць прыбытак у развіццё тэрыторый, на якіх яны размешчаны. У гэты кантэкст укладваецца глабальная прапанова: прадастаўленне рэгіёнам большай самастойнасці. Патрабуецца распрацоўка механізмаў павышэння занятасці ўразлівых груп насельніцтва, у тым ліку моладзі, стварэнне дадатковых стымулаў для працадаўцаў, якія працаўладкоўваюць гэтых грамадзян.
Зразумела, што вялікі блок ініцыятываў звязаны з удасканаленнем сацыяльнай сферы — ад карэкціроўкі горадабудаўнічага планавання раёнаў з улікам патрэб у сацыяльнай інфраструктуры і ўкаранення ў гэтай частцы новых сацыяльных стандартаў з прывязкай да колькасці насельніцтва мікрараёна да неабходнасці павышэння адказнасці дарослых дзяцей за пажылых бацькоў і ўкаранення для гэтага матывацыйных інструментаў.
Уладзімір Церанцьеў упэўнены, што прапановы віцябчан дапамогуць юрыстам–прафесіяналам падрыхтаваць аптымальны варыянт змяненняў у Канстытуцыю, у якім будуць улічаны меркаванні ўсяго насельніцтва.
У дыскусіі па праекце асноўных напрамкаў сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны на пяцігодку з улікам рэгіянальнага кантэксту прынялі ўдзел прадстаўнікі ўлады, дэпутацкага корпуса, сацыяльнай сферы, моладзевых арганізацый. Па выніках прынята рэзалюцыя абласнога сходу, у якой знайшлі адлюстраванне найбольш важныя аспекты жывога дыялогу, які адбыўся.
Дзмітрый Дзямідаў, старшыня Наваполацкага гарвыканкама, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу РБ: «У Наваполацку пастаянна вядзецца праца па пошуку і ўкараненні новых падыходаў стымулявання рэгіянальнага развіцця за кошт мер, накіраваных на максімальнае раскрыццё рэгіянальнага патэнцыялу. З 2017 года рэалізуецца гарадская стратэгія, заснаваная на павышэнні інвестыцыйнай прывабнасці, у тым ліку з выкарыстаннем новай арганізацыйнай формы — нафтахімічнага кластара. Дзякуючы гэтаму ў значнай меры ўзмацнілася ўзаемадзеянне ААТ «Нафтан» і Полацкага дзяржуніверсітэта ў навуковай сферы, што спрыяльна ўплывае ў тым ліку на павышэнне кадравага патэнцыялу горада. Сёння працуем над развіццём прамысловага турызму, ствараем рэсурсны цэнтр на базе Наваполацкага дзяржаўнага політэхнічнага каледжа, а таксама галіновую лабараторыю на базе ПДУ. Відавочна, што наспела неабходнасць фарміравання дзяржаўнай кластарнай палітыкі і сістэмы дзяржпадтрымкі кластарных ініцыятыў. Ёсць у Наваполацку і праблемныя пытанні, у вырашэнні якіх мы разлічваем на падтрымку рэспубліканскіх органаў кіравання. У прыватнасці, гаворка ідзе аб транспартнай інфраструктуры, у тым ліку будаўніцтве моста праз Заходнюю Дзвіну, а таксама аб новых трамвайных лініях».
Тамара Дрылёнак, старшыня Лёзненскага раённага Савета дэпутатаў: «З развіццём вытворчай і сацыяльнай інфраструктуры на вёсцы неабходна ўмацоўваць органы ўлады першаснага ўзроўню. Яны знаходзяцца на перадавой у рабоце з жыхарамі, імкнуцца палепшыць якасць жыцця на вёсцы, спрабуюць зрабіць усё магчымае для захавання вёскі. Дэпутаты сельскіх Саветаў — гэта аўтарытэтныя грамадзяне, галоўныя ідэолагі ў глыбінцы, якія здольныя простай мовай пагаварыць з вяскоўцамі пра жыццё, стварыць добры настрой. Многія з іх нясуць душэўнае цяпло, якое мы губляем у гарадах, але яно яшчэ застаецца на вёсцы і жыццёва неабходна людзям. Для ўмацавання ўлады на першасным узроўні лічу неабходным на заканадаўчым узроўні забяспечыць умацаванне матэрыяльна-тэхнічнай базы сельвыканкамаў, пераразмеркаванне фінансавых сродкаў для вырашэння надзённых пытанняў жыхароў. Акрамя таго, з улікам дэмаграфічных тэндэнцый прапаную на раённым узроўні ўзгадняць аптымальную структуру сельскіх Саветаў дэпутатаў, у тым ліку колькасць акруг, а таксама пры неабходнасці ўкрупненне адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак».
РЭЗАЛЮЦЫЯ
абласнога сходу ўдзельнікаў шостага Усебеларускага народнага сходу ад Віцебскай вобласці
Мы, удзельнікі шостага Усебеларускага народнага сходу ад Віцебскай вобласці, адзначаем, што палітычны курс Рэспублікі Беларусь нацэлены на пабудову незалежнай Беларусі, стварэнне сацыяльна арыентаванай рынкавай эканомікі, умацаванне грамадскай бяспекі, развіццё грамадзянскай супольнасці, строгае забеспячэнне правоў і законных інтарэсаў грамадзян, актыўную знешнепалітычную дзейнасць.
Прынятыя меры дзяржаўнага рэгулявання эканомікі дазваляюць ва ўмовах працяглага сусветнага эканамічнага крызісу, неспрыяльнай эпідэміялагічнай сітуацыі і іншых негатыўных фактараў забяспечваць дынаміку вытворчасці валавога ўнутранага прадукту, інвестыцый у рэальны сектар эканомікі, экспарт, рост грашовых даходаў насельніцтва, рэалізоўваць дзяржаўныя сацыяльныя праграмы.
У ходзе выканання мерапрыемстваў Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця на 2016 – 2020 гады забяспечаны рост да ўзроўню 2015 года валавой прадукцыі сельскай гаспадаркі і прамысловасці, інвестыцый у асноўны капітал, рознічнага тавараабароту.
Валавы рэгіянальны прадукт на душу насельніцтва ў 2020 годзе склаў 10,4 тыс. рублёў і павялічыўся ў 1,7 раза да ўзроўню 2015 года.
Забяспечаны рост экспарту тавараў і паслуг.
Рэальная заработная плата павялічылася ў 1,3 раза.
На працоўныя месцы за кошт стварэння новых вытворчасцей і прадпрыемстваў за 5 гадоў працаўладкавана больш за 30,5 тысячы чалавек.
Не дапушчаны рост узроўню беспрацоўя.
Праведзена работа па будаўніцтве, рамонце і добраўпарадкаванні аб'ектаў сацыяльнай сферы; транспартнай інфраструктуры, мадэрнізацыі вытворчых магутнасцей.
На цяперашнім этапе, звязаным з нераўнамернасцю сусветнага развіцця, нарастаннем нестабільнасці ў міжнародных адносінах, улічваючы глабальныя выклікі і сусветныя трэнды, умовы нявызначанасці, якая захоўваецца, і канкурэнцыі, якая ўзрастае, унутраныя праблемы, трэба рэалізаваць стратэгію захавання і далейшага развіцця эканомікі.
Галоўная мэта надыходзячага пяцігоддзя – забеспячэнне сацыяльнай стабільнасці ў грамадстве і павышэнне ўзроўню дабрабыту грамадзян за кошт якаснага росту эканомікі, нарошчвання сацыяльнага капіталу, стварэння камфортных умоў для жыцця, працы, самарэалізацыі.
Прыярытэтнымі напрамкамі нашага руху наперад з'яўляюцца развіццё чалавечага патэнцыялу як асноўнага фактара развіцця дзяржавы, падтрыманне дзелавой ініцыятывы, укараненне ў вытворчасць высокатэхналагічных распрацовак, нарошчванне экспарту, забеспячэнне інавацыйнага развіцця рэгіёну.
Праграма сацыяльна - эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на 2021-2025 гады з'яўляецца гарантам стабільнасці дзяржавы, працы кожнага прадпрыемства, а значыць, дае нам і нашым сем'ям упэўненасць у заўтрашнім дні.
Паспяховае выкананне пастаўленых задач залежыць ад адказнага стаўлення да справы кожнага на сваім працоўным месцы.
У новай пяцігодцы перад людзьмі адкрываюцца вялікія перспектывы. Доўг кожнага грамадзяніна – у імя будучыні нацыі, нашых дзяцей і ўнукаў актыўна ўключыцца ў стваральную працу. Нам усім разам трэба клапаціцца аб дабрабыце рэспублікі, усебакова яе развіваць і добраўпарадкоўваць. Мы – адзін народ, якому жыць у сваёй краіне, рабіць яе багацейшай, мацнейшай, прыгажэйшай.
Мы – удзельнікі Віцебскага абласнога сходу – адобряем праекты праграмных дакументаў шостага Усебеларускага народнага сходу і гатовыя арганізаваць ініцыятыўную і зладжаную працу па іх рэалізацыі.