Ландшафтны заказнік «Блакітны сад» утвораны вакол старога паркавага ансамбля на Віцебшчыне

Для развіцця экалагічнага турызму на тэрыторыі нашай вобласці створаны і дзейнічаюць сем дзяржаўных устаноў. Адна з іх — «Галубоў сад» у Глыбоцкім раёне.

— Гэта цудоўнае месца, якое было добраўпарадкавана і дасталася нам у спадчыну ад дбайнага гаспадара Канстанціна Галуба, які пражываў у нашых краях у 1920-х гадах, — распавядае дырэктар дзяржаўнай установы «Галубоў сад» Юрый Кніта. — Адсюль і назва. Яшчэ тады прыватны прадпрымальнік (збіраў у мясцовага насельніцтва сыравіну і анучы, каб у Рызе абмяняць на калігі і тканіны) зразумеў, наколькі прывабнае месца каля возера Доўгае. На трох раўнінных пляцоўках, размешчаных каскадам, калісьці стаяла сядзіба пана. Гэтая тэрыторыя з трох бакоў акружана возерам Доўгае, ракой Должанкай і балотам, атрымліваўся своеасаблівы паўвостраў. Канстанцін Галуб аказаўся падставай ранейшаму гаспадару, збярог велізарны сад, пасадзіў шмат іншых раслін.

Цяпер «Галубоў сад» займае 1,5 гектара. Тут растуць дубы, якім па 200—300 гадоў, вяз шурпаты, ліпа далёкаўсходняя, шмат фруктовых дрэў, у тым ліку глог, яблыні, грушы. Толькі «чырвонакніжных» раслін 16 відаў!

Вясновай парою сад араматны. Цвітуць яблыні і грушы, на палянах распускаюцца прымула, ландыш майскі, ветреница дубравная. Цудоўна выглядае «мяцелка» — кастра Бенекена, шпажнік чарапіцавы. І ва ўсім гэтым цудоўным краявідзе адчуваюць сябе гаспадарамі птушкі, занесеныя ў Чырвоную кнігу, — зімародак і вялікі крахаль.

А ў возеры — свае рэдкія насельнікі: два віды ракаў (лімнакалянус), бакаплаў паласаты, снеток (яшчэ называюць стынка, паколькі гэтая рыба нерастуецца пры трох-чатырох градусах цяпла і пахне свежым агурком).

— Наш сад прыцягвае непатрабавальных экотурыстаў, — лічыць Юрый Бернардавіч. — З усіх выгодаў — палаткі напракат і лодкі надзіманыя. Праўда, для адпачывальнікаў прадугледжаны кастрышчы, мангал, абсталяваная стаянка і цудоўныя пляжы з масцікамі. Па возеры Доўгим, якое лічыцца самым глыбокім у рэспубліцы і ўваходзіць у гідралагічны заказнік рэспубліканскага значэння «Возера Доўгае», нельга плаваць на маторных лодках. А вось рыбу вудзіць — калі ласка, толькі не варварскімі спосабамі. Да нас з задавальненнем прыязджаюць адпачыць падчас адпачынку або правесці выхадныя жыхары Полацка, Наваполацка, Мінска.

Юрый Кніта марыць знайсці інвестараў і з іх дапамогай ажыццявіць праект пад умоўнай назвай «Плавающая дача».

— Справа ў тым, што возера Доўгае мае выхад у Заходнюю Дзвіну праз шматлікія рэчкі і азёры, якія злучаюцца паміж сабой, — падзяліўся ён. — А гэта 90 кіламетраў воднага шляху. Такім чынам, на плаваючай дачы (ёсць дах над галавой) можна здзяйсняць шматдзённыя падарожжы.

Ёсць ідэя і падтрымка з боку Глыбоцкага райвыканкама (нядаўна адбылося выязное пасяджэнне на базе дзяржаўнай установы «Галубоў сад»), значыць, будзе і вынік.

Алена Башун, "Віцьбічы"