У Віцебску адкрылі мэмарыяльную дошку былому першаму сакратару абкаму КПСС Сяргею Шабашову
У мерапрыемстве прынялі ўдзел прадстаўнікі органаў улады, грамадскіх арганізацый, былыя калегі, моладзь, родныя і блізкія Сяргея Шабашова.
Сяргей Шабашоў на працягу 12 гадоў – з 1971 па 1983 гады – узначальваў Віцебскі абласны камітэт КПСС. У перыяд яго працы ў гэтай якасці адбыліся маштабныя пераўтварэнні не толькі ў самім Віцебску, але і ва ўсім паўночным рэгіёне.
Цёпла ўспаміналі свайго лідара паплечнікі і аднадумцы Сяргея Шабашова. Ён быў патрыётам сваёй краіны: у гады вайны 18-гадовым юнаком уліўся ў рады атрада «Марак» партызанскай брыгады Аляксея Данукалава. Ужо тады былі бачныя яго арганізатарскія здольнасці, нездарма ён прайшоў шлях ад радавога партызана да намесніка камісара брыгады. Быў удзельнікам партызанскага параду ў Віцебску.
У мірны час пастаянна падтрымліваў ветэранскі рух, стварэнне па ўсёй вобласці музеяў, узвядзенне буйных мемарыялаў, у тым ліку знакамітых «Суражскіх варот» у 1977 годзе.
Мемарыяльная дошка Сяргею Шабашову створана па ініцыятыве абласной арганізацыі Беларускага грамадскага аб'яднання ветэранаў.
Аўтары: скульптар Аляксандр Гваздзікоў, архітэктар Аляксандр Міхайлюкоў, інжынер-ліцейшчык Ігар Шостак.
– Ён усё сваё жыццё прысвяціў стварэнню, развіццю прамысловасці, сельскай гаспадаркі. У 1976 годзе ў паўночным рэгіёне быў сабраны рэкордны ўраджай збожжавых – 1 млн 453 тыс. тонны. Гэта арыенцір, на які мы працягваем раўняцца, – адзначыў намеснік старшыні аблвыканкама Вячаслаў Дурноў. – У тыя гады ў горадзе было адкрыта тралейбуснае злучэнне, пабудаваны новы мост праз Заходнюю Дзвіну, рэканструяваныя Смаленскае шасэ і вуліца Леніна, уладкавана плошча Перамогі з мемарыяльным комплексам, з'явіліся новыя будынкі педагагічнага і медыцынскага інстытутаў, пачалося актыўнае будаўніцтва жылых дамоў у мікрараёнах Поўдня, уведзены ў дзеянне шэраг новых заводаў. У выніку за 10 гадоў аб'ём вытворчасці прамысловай прадукцыі вырас амаль у тры разы. Рост небывалы!
Паралельна з эканомікай развівалася сацыяльна-культурная сфера. Будавалі палацы культуры, школы, стадыёны, дзіцячыя сады, прадпрыемствы гандлю і бытавога абслугоўвання.
За гэтымі пераўтварэннямі стаялі фенаменальныя арганізатарскія здольнасці Сяргея Міхайлавіча, яго ўменне бачыць у комплексе сутнасць працэсаў, якія адбываюцца ў эканоміцы і палітыцы краіны, вылучаць вузлавыя праблемы і браць на сябе нялёгкае цяжар адказнасці.
Акрамя таго, што Сяргей Шабашоў быў таленавітым і неардынарным кіраўніком, ён быў любячым мужам і бацькам, у яго трое дзяцей. Ад імя сям'і слова трымаў малодшы сын Канстанцін, дацэнт кафедры афтальмалогіі і атарыналарынгалогіі ВДМУ:
– Нашы бацькі праз гены і кроў перадалі нам такія дабрадзействы, як любоў да працы, імкненне ствараць і берагчы мір. Яны, пакаленне, якое перамагло фашызм, аднавілі разбураную народную гаспадарку, нанова пабудавалі гарады, вёскі, заводы, фабрыкі. На іх прыкладзе моладзь вучыцца і сёння, пераймае творчую энергію – і ў гэтым залог развіцця нашай краіны.
У размове з карэспандэнтам «ВВ» Канстанцін Шабашоў распавёў, што бацька рэдка бываў дома, працаваў без выхадных, часта ездзіў у камандзіроўкі па вобласці, рэспубліцы, у Маскву. Дзяцей выхоўваў сваім прыкладам. У побыце быў непатрабавальны, як выхадзец з сельскай глыбінкі аддаваў перавагу простай ежы. У свой час, калі Сяргей Шабашоў дапамагаў сваякам на Лёзненшчыне па сялянскай гаспадарцы, яго прызналі лепшым косцам. Бацька і Канстанціну перадаў у спадчыну ўменне выконваць гэту спрадвечна мужчынскую працу. А галоўнае, навучыў любіць людзей, жыць для людзей.
Воінскі і працоўны подзвіг Сяргея Шабашова адзначаны ордэнамі Леніна, Кастрычніцкай Рэвалюцыі, Айчыннай вайны I і II ступеняў, Працоўнага Чырвонага Сцяга (чатыры разы), «Знак Пашаны» і іншымі ўзнагародамі.
Цяпер памяць аб гэтай унікальнай асобе, чыё імя залатымі літарамі ўпісана ў гісторыю нашага краю, ушанавана ў родным для Сяргея Шабашова Віцебску ўстаноўкай мемарыяльнай дошкі.