Мемарыяльны знак на месцы былога храма Узнясення Гасподняга адкрылі ў Ліёзне

Велічная царква была пабудавана ў Ліёзне ў 1786 годзе. У 1932-м у яе сценах размясцілі клуб, дзе дырэктар мясцовай беларускай школы Васіль Уголеў са старэйшакласнікамі паставіў спектакль па драме Якуба Коласа «Дрыгва».

На прэм'еру прыязджалі сам аўтар з баснапісцам Кандратам Крапівой. У 1943 годзе, пры вызваленні мястэчка ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, будынак служыў арыенцірам для карэкціроўкі баявых дзеянняў. Нягледзячы на ​​пашкоджанні, ён выстаяў.

Вось што пісаў аб царкве ўдзельнік тых грозных падзей Рыгор Навуменка з горада Макееўка Данецкай вобласці: «Менавіта на яе купале 8 кастрычніка 1943 года лейтэнант камандзірскага ўзвода Кірыл Канышкаў узняў чырвоны пераможны сцяг, які абвясціў аб пачатку вызвалення шматпакутнага беларускага народа». Пасля вайны храм зноў выкарыстоўваўся як клуб, кнігарня, а ў 1962-м быў узарваны.

Тут ліозненцы ўсталявалі і асвяцілі міні- sejamіз металічнага кружава. На шыльдзе – выява знішчанага храма і надпіс: «Мемарыяльны знак устаноўлены ў памяць Свята-Успенскай царквы (1786 – 1962).

Ажурнай вяззю імкнучыся да святла,
Уздымаецца малітва ў нябёсы.
Тут пакаленняў пошукі адказу,
Тут веры адраджэння галасы».

Благачынны раёна іерэй Вячаслаў, старшыня райвыканкама Іван Лаўрыновіч, мецэнат, доктар тэхнічных навук Анатоль Бельчыкаў, кіраўнік адміністрацыі Руднянскага раёна Смаленскай вобласці Юрый Івашкін, а таксама старшыня аблвыканкама Мікалай Шарстнёў, выступаючы на ​​урачыстым мерапрыемстве, сышліся ў меркаванні, што знак паслужыць напамінам аб разбураных у раёне святынях, аб непапраўных памылках мінулага і натхніць на адраджэнне Свята-Успенскай царквы.

Галіна Шпакоўская. Фота Дзмітрыя ОСІПАВА. "Віцебскія весці".