Мітынг-рэквіем у Дзень усенароднай памяці ахвяр ВАВ і генацыду беларускага народа сабраў у Віцебску сотні чалавек
22 чэрвеня 1941 года — адна з самых трагічных дат у гісторыі нашай краіны. У гэты дзень пачалася самая маштабная і жорсткая бітва ў гісторыі чалавецтва. Менавіта на беларускай зямлі ў цяжкіх баях ля сцен Брэсцкай крэпасці, пад Віцебскам, Оршай і Магілёвам на першапачатковым этапе баявых дзеянняў вораг упершыню адчуў сілу Чырвонай арміі. У далейшым нашы бацькі і дзяды бязлітасна громілі праціўніка пад Масквой і Сталінградам, на Курскай дузе, пры вызваленні Беларусі і краін усходняй Еўропы. Савецкія салдаты, партызаны, падпольшчыкі і працаўнікі тылу пакрылі сябе бессмяротнай славай у стагоддзях. Перамога была дасягнута вялікай цаной: загінуў кожны трэці жыхар Беларусі.
Віцябчане далучыліся да Усебеларускай хвіліны маўчання і прынялі ўдзел у жалобным мітынгу з ускладаннем вянкоў да мемарыяльнага комплексу на Успенскай горцы, дзе пахавана 16 савецкіх воінаў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну. Там сабраліся кіраўніцтва вобласці і горада, ветэраны, моладзь, прадстаўнікі грамадскіх арганізацый, працоўных калектываў і духавенства.
— 82 гады аддзяляе нас ад тых страшных падзей. Да пачатку верасня 1941 года Віцебшчына была цалкам захоплена акупантамі. Нягледзячы на іх бесчалавечны тэрор і масавыя забойствы, мясцовае насельніцтва не скарылася ворагу і не страціла веру ў Перамогу, — сказаў першы намеснік старшыні аблвыканкама Анатоль Ліневіч. — Віцебшчына выгадавала 127 Герояў Савецкага Саюза. Іх подзвігі служаць прыкладам для наступных пакаленняў. Напрыклад, ураджэнец Бешанковіцкага раёна генерал-маёр Леў Даватар вызначыўся ў баях пад Масквой: восенню 1941-га ён умела кіраваў часткамі кавалерыйскай групы пры здзяйсненні рэйдаў па тылах агрэсара. Пры гэтым было знішчана звыш 2,5 тыс. вайскоўцаў, 9 танкаў, 200 аўтамабіляў і некалькі штабоў ворага.
Вайна забрала мільёны жыццяў, скалечыла мільёны лёсаў і апустошыла зямлю.
— Сёння мы ўспамінаем усіх, хто ахвяраваў сабой, каб выканаць абавязак па абароне Айчыны. А таксама загінулых і замучаных у фашысцкіх завастральнях, памерлых ад голаду і пазбаўленняў, — падкрэсліў Анатоль Ліневіч. — У Год міру і стварэння ва ўсе вусны заяўляем свету аб сваёй гатоўнасці даць адпор любому, хто паспрабуе замахнуцца на нашу незалежнасць. Памяць аб генацыдзе стукае ў сэрца кожнага беларуса. Таму ў нас свята шануюцца подзвігі герояў, Перамога савецкага народа, які спыніў распаўсюджванне карычневай чумы.