Мабільныя экіпажы ДАІ Віцебшчыны абсталююць відэарэгістратарамі
Па словах міліцыянтаў, ды і саміх кіроўцаў, неабходнасць гэтага назрэла даўно. Заўважана, што нават зацятыя "дарожныя" нахабнікі і хуліганы ў аб'ектыве відэакамер мяняюцца ў лепшы бок. Пагутарыўшы са спецыялістамі і пабываўшы ў рэйдзе з супрацоўнікамі ДАІ, карэспандэнт "ВВ" пераканаўся ў гэтым асабіста.
Правяранні на дарогах
Вечары і ночы выхадных дзён — "гарачы" час для супрацоўнікаў ДАІ. Часцей здараюцца сур'ёзныя аварыі, здзяйсняюцца грубыя парушэнні Правілаў дарожнага руху. У аблассным цэнтры ў гэты час звычайна дзяжураць 5-6 мабільных экіпажаў дарожнай міліцыі. У адзін з пятнічных вечароў з такім экіпажам "папрацаваў" і я.
…Капітаны Міхаіл Анюхоўскі і Аляксандр Аўдзееў у ДАІ працуюць даўно, многае бачылі на дзяжурствах, таму ўстаноўку відэарэгістратараў вітаюць.
— Некаторыя нашы супрацоўнікі самастойна набываюць відэарэгістратары, "узбройваюцца" дыктафонамі, — распавядае Міхаіл Анюхоўскі. — Даганяеш, бывае, ліхача, які ігнаруе патрабаванні спыніцца, а прыбор усё фіксуе. А калі гора-кіроўца пачынае яшчэ нахабна хлусіць, заяўляючы, што нічога не парушаў і наогул проста "не заўважыў" патрульны аўтамабіль, то дастаткова сказаць, што ёсць відэазапіс. А на дыктафон мы запісваем нецвярозых ці празмерна агрэсіўных кіроўцаў. Пры наступным разбіральніцтве гэта вялікая падмога.
Працоўная змена ў экіпажа ДАІ — дзевяць гадзін. За гэты час звычайна складаецца 10-15 пратаколаў аб парушэннях, афармляецца некалькі ДТЗ. Апошнім часам галоўны боль для супрацоўнікаў Дзяржаўтаінспекцыі — паркоўкі ў непрызначаных месцах, перавышэнне хуткасці руху, а таксама нецвярозыя пешаходы.
На жаль, у вячэрні час каля ўсіх буйных крамаў, размешчаных ля дарог, можна ставіць супрацоўніка ДАІ. Нягледзячы на наяўнасць побач "зебры", праз дарогу ў непрызначаным месцы перабягаюць дзясяткі пешаходаў. Даганяем мужчыну сярэдніх гадоў, які нахабна парушае ПДР: ён пералазіць праз дарожнае агароджу і, размаўляючы па мабільніку, пераходзіць у непрызначаным месцы, ды яшчэ цягне за руку дзіця. Прадставіўшыся і патлумачыўшы сітуацыю, міліцыянты садзяць парушальніка ў службовы аўтамабіль. Ён не пярэчыць, толькі ціхім голасам паведамляе: "Не трэба чытаць мараль. Вінаваты. Колькі плаціць?". Пакуль афармляўся пратакол (а штраф, дарэчы, 100 тысяч рублёў), я даведаўся яго меркаванне пра відэарэгістратары. "Справа патрэбная, — сказаў мужчына. — Тады і мы парушаць будзем менш, і міліцыя карэктней будзе".
Праз паўгадзіны мы ўжо знаходзіліся з радарам на адной з ажыўленых вуліц горада, дзе хуткасць руху абмежавана да 40 км/ч. Хоць некаторых аматараў хуткай язды такі знак не прымушае скінуць газ. Нядаўна быў выпадак, калі міліцыянты з дапамогай радара зафіксавалі хуткасць 148 км/ч. Ліхачу давялося развітацца з правамі на паўгода.
Адна за адной спыняем за перавышэнне хуткасці тры іншамаркі, прычым у дзвюх з іх — працуючыя відэарэгістратары. Усе кіроўцы без пытанняў падпісваюць пратаколы, плацяць штрафы.
— А што тут скажаш? — выціскае з сябе адзін з ліхачоў. — Езджу пад камерай, ды яшчэ з датчыкам руху і фіксацыяй хуткасці. Парушу — заплачу, але калі мяне пакрыўдзяць — сваю правату дакажу.
Бліжэй да паўночы мяне "перадаюць" іншаму экіпажу ДАІ, які затрымаў нецвярозага кіроўцу на "Жыгулях" з расійскімі нумарамі. 1,72 праміле алкаголю ў крыві! Амаль у 6 разоў больш за дапушчальнае. Хлопец гадоў трыццаці хістаецца, кажа заікаючыся, але правы свае ведае. "А ты хто такі? — ківае ён на мяне. — Чаму на дыктафон пішаш, можа, яшчэ і фатаграфаваць будзеш? Забараняю!". Супрацоўнікі ДАІ ледзь супакойваюць разгарачанага аўтамабіліста. Гісторыя яго простая: правоў няма (і не было!), працуе ў Расіі, дзе і ўзяў машыну ў прыяцеля, прыехаў дадому, у госці.
Пры зносінах з такімі неадэкватнымі тыпамі відэазапіс — сапраўднае выратаванне для праваахоўнікаў. З улікам узрослай адказнасці за "п'янае" кіраванне чакаць можна ўсяго. Напрыклад, адна нецвярозая аўтамабілістка наогул стала рваць на сабе адзенне, крычачы, што яе гвалтуюць, іншы п'яны тып зачыніўся ў машыне, спадзеючыся такім чынам працверазіць, а колькі спрабавала ўцячы... Пад "прыцэлам" камер напэўна такіх "выкрутасаў" стане менш.
Кампетэнтнае меркаванне
Начальнік міжраённага аддзела ДАІ УУС аблвыканкама Аляксандр Сцепанаў ужо шмат гадоў займаецца адміністрацыйнай практыкай, праз яго праходзіць львіная доля парушальнікаў Правілаў дарожнага руху. Цяперашнюю сітуацыю на нашых дарогах ён называе кантралюемай, але лічыць, што відэарэгістратары будуць вельмі карысныя.
— Асабіста я гэтым прыборам карыстаюся ўжо два гады, — распавядае Аляксандр Яўгенавіч. — Адчуваю сябе больш абароненым. Прычым, мне здаецца, чым больш становіцца камер на дарогах, тым спакайней паводзяць сябе аўтамабілісты, менш адкрытага хамства.
Для пачатку праверкі ДАІ па розных парушэннях ПДР неабходна толькі пісьмовая заява або электронны зварот. Зараз да іх нямала дадаецца і дыск з відэазапісам або спасылка на відэа ў інтэрнэце. Прычым, неабыякавых людзей у Віцебску становіцца ўсё больш. Кіроўцы, абураныя паводзінамі аўтахуліганаў, прыносяць у ДАІ запісы парушэнняў правілаў манеўравання, праезду на забараняльныя сігналы святлафора, аварыйныя сітуацыі і так далей. Іх знаходзяць, караюць. А нядаўна, напрыклад, відэазапіс дапамог вызначыць вінаватага ў ДТЗ. Адзін кіроўца прыпаркаваўся ля ўзбочыны і здаваў назад, выязджаючы зноў на дарогу. У гэты час міма рухалася іншая машына, адбылося сутыкненне. Пры гэтым кіроўца прыпаркаванай машыны заявіў, што ў яго спакойна стаялае ля ўзбочыны машыну нахабна ўрэзаліся. На шчасце, спрэчку вырашыў кіроўца аўтамабіля, які праязджаў побач. Яго відэарэгістратар расставіў усе кропкі над "i".
"Але варта разумець, што само па сабе відэа — яшчэ не доказ віны, — тлумачыць Аляксандр Сцяпанаў. — Як і любы іншы крыніца доказу, ён падлягае праверцы. Быў выпадак, калі да нас звярнуўся расіянін, які абвінавачваў супрацоўнікаў ДАІ ў перавышэнні паўнамоцтваў. Але прадастаўлены ім відэазапіс рэгістратара быў груба змантажаваны".
Яшчэ адзін мой кампетэнтны суразмоўца — камандзір батальёна дарожна-патрульнай службы ДАІ УУС аблвыканкама Уладзімір Банадысенка — таксама ездзіць на службовым аўтамабілі з відэарэгістратарам. Тлумачачы, чаму, ён адкрывае на сваім працоўным камп'ютары невялікі відэаархіў. Некалькі аварый, грубыя парушэнні ПДР.
— Я ж увесь час на працы, — тлумачыць ён. — І калі пачынаеш разбірацца з здарэннямі, дастаткова сказаць, што ў машыне рэгістратар. Інтрыга пытанняў адпадае сама сабой. А калі ўсе службовыя машыны будуць імі аснашчаны, уявіце, колькі скардзіцеляў застанецца без справы?
Старшыня суда Кастрычніцкага раёна Віцебска Яўген Буруноў таксама ездзіць з відэарэгістратарам. Кажа, купіў пасля таго, як ледзь не трапіў у ДТЗ. У аўтамабіля, які ехаў наперадзе, не працавалі стоп-агні, і калі ён рэзка затармазіў, Яўген Іларыёнавіч ледзь паспеў зрэагаваць. "А потым бы той кіроўца заявіў, што гэта я не выконваў бяспечную дыстанцыю і вінаваты ў аварыі", — тлумачыць суддзя. Паводле яго слоў, згодна з Кодэксам аб адміністрацыйных правапарушэннях Рэспублікі Беларусь, відэазапісы рэгістратараў у судовым працэсе можна аднесці "да іншых крыніц доказаў". "Праўда, з улікам развіцця тэхналогій відэамантажу, — тлумачыць Яўген Буруноў. — У судзе будуць разглядацца ўсе доказы ў комплексе, а не толькі відэа. Асабліва важна вызначыцца з месцам і часам падзеі, а ў гэтым плане рэгістратары не заўсёды могуць быць дакладныя".
Як за мяжой
У суседняя Расіі відэарэгістратары ўжо не раз станавіліся прычынай гучных разглядаў і судовых працэсаў. Расіяне зараз набываюць іх масава і лічаць ледзь не адзіным выратаваннем ад бяспраўя на дарогах.
У Заходняй Еўропе сітуацыя ў гэтым плане спакайнейшая, ды і ўсе буйныя аўтадарогі там аснашчаны відэакамерамі. Відавочна таму, напрыклад, у Аўстрыі нават забаранілі прыватным асобам устаноўку відэарэгістратараў у аўтамабілях. Такое рашэнне прыняла Камісія па абароне даных, па перакананні якой, тэхнічныя сродкі, якія выконваюць відэаздымку, фіксуюць не толькі ДТЗ і парушэнні Правілаў дарожнага руху, але і простых мінакоў, што з'яўляецца ўварваннем у прыватнае жыццё. У Іспаніі відэарэгістратары таксама неяк не ў пашане: яны там практычна нідзе не прадаюцца, хоць забароны на іх эксплуатацыю няма.
Які прыбор лепшы?
Выбар відэарэгістратараў у нашых крамах цяпер вялікі. Цэнавы дыяпазон — ад 100 да 200 долараў, хоць ёсць прыборы і даражэйшыя. Больш каштуюць рэгістратары з двума камерамі і сэнсарным дысплеем (для запісу ўнутры і па-за салонам). Вельмі важна не эканоміць на параметрах камер. Дазвол матрыцы відэарэгістратара можа быць у межах ад 0,3 Мп да 12 Мп, пры гэтым дазвол відэа, што здымаецца — ад 640х480 да 1920х1080 пікселяў. Чым вышэйшы дазвол відэа, тым больш дэталёвым будзе выява, дазваляючы разгледзець, напрыклад, рэгістрацыйныя нумары аўтамабіля, які трапіў у вугал агляду. Мае значэнне і колькасць кадраў у секунду: чым вышэйшая частата, тым больш плаўна прайграваецца відэа пры праглядзе і тым больш выразнай будзе знятая на рэгістратар выява пры руху аўтамабіля на вялікай хуткасці. Сучасныя прылады здымаюць відэа з частатой ад 15 к/с да 60 к/с. Аптымальным з'яўляецца значэнне ад 25 к/с і вышэй. Нядрэнным дадаткам рэгістратара з'яўляецца начная здымка з дапамогай інфрачырвонай падсветкі або святлодыёдных лямпаў.
Аляксандр Кутынко, Віцебскія весці