«Мы гэта памятаем, і ў гэтым наша сіла» – выступленне Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі на мітынгу-рэквіеме ў Хатыні
Паважаныя суайчыннікі!
Госці Беларусі!
Трагедыя Хатыні і тысяч вёсак і гарадоў з такой жа доляй – гэта несціхальная боль у сэрцы беларусаў, усіх савецкіх людзей. Сёння мы, прадстаўнікі розных пакаленняў, рэлігійных канфесій, філасофскіх і палітычных поглядаў, сабраліся разам, каб ушанаваць памяць нявінных і абараніць праўду пра тую вайну.
Гэтая праўда жорсткая, гэтая памяць цяжкая. Удумайцеся: акупанты і іх пасобнікі-паліцаі спалілі 9 200 беларускіх вёсак. З іх больш за пяць тысяч – разам з жыхарамі. І мы ведаем, з чаго гэта ўсё пачынаецца: з ідэй расавай і генетычнай, любой іншай перавагі адных народаў над іншымі, з падзелу на вышэйшых і другарадных. Страшна тое, што гэтыя тэорыі і сёння знаходзяць сваіх прыхільнікаў ва ўсім свеце. Але, дзякуй богу, фашысцкая ідэалогія чужая нашым беларусам, чыя генетычная памяць стала сапраўдным нацыянальным імунітэтам.
У гэтай памяці шмат болю і пакутаў, у ёй трагічны гістарычны досвед. Гэта факт: Другая сусветная стала не проста вайной, яна стала планамерным знішчэннем нашых славянскіх народаў.
І ў гэты памятны вечар напярэдадні чарговай гадавіны хатынскай трагедыі я хацеў бы звярнуцца да тых, хто свядома спрабуе адрадзіць сімвалы нацызму. Няхай гэта адзінкі (як кажуць, у сям'і не без выродка), але такія, на жаль, ёсць і ў сучаснай Беларусі.
Я звяртаюся да ўсіх, хто перакананы, што фашызм "нёс на нашу зямлю цывілізацыю"; хто гераізуе забойцаў; хто пакланяецца БЧБ-сцягам, пад якімі праводзіўся генацыд беларускага народа. Мы заняліся гэтай праблемай, і мы дакажам і пакажам усяму свету, што такое генацыд і што тыя, хто сёння нас спрабуе павучаць, як жыць, як мінімум не маюць на гэта права. Усім вам, зблудлым і адурманеным, кажу: "Ідзі і глядзі!" Ідзі ў Хатынь, Боркі, Олу, Дальву, Усакіна, Шунеўку, Азарычы, да мемарыялаў "Трасцянец", "Курапаты", "Чырвоны Бераг".
Глядзі: вачыма дзіцяці, якое выжыла пад целам забітай маці; вачыма дзяцей, кінутых паміраць у студню; вачыма застрэленай цяжарнай жанчыны, так і не спазнаўшай шчасця мацярынства; вачыма бацькі, які дастаў з попелу мёртвага сына; вачыма павешаных бездапаможных старых.
Ідзі і слухай Хатынскі званочак, у званні якога зліліся дзіцячыя крыкі, матчын плач і горкая бацькоўская смутак мільёнаў беларусаў. Беларусаў, якія выпрабавалі нечалавечыя пакуты, але не скарыліся і не былі пераможаны. Мы гэта павінны з вамі памятаць заўсёды і не баяцца ў вялікія святы, якая б бяда ні нахлынула на нас (пандэмія ковід ці іншыя хваробы), прыходзіць у светлы Дзень Перамогі і аддаваць належнае ім, якія загінулі дзеля нас. Таму што, калі б яны не загінулі, нас бы не было.
І хай гэтыя галасы з мінулага кожнаму пакаленню нагадваюць пра тое, як далікатны свет, як каштоўная чалавечая жыццё і як лёгка ўсё гэта страціць. І пакуль гучыць гэты званочак, Беларусь памятае.
Нам ніколі не забыць страшныя старонкі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Мы ніколі не даруем жорсткасць, бесчалавечнасць і беспарадкі ворага на нашай зямлі. Мы гэта памятаем, і ў гэтым наша сіла.
Вечная памяць забітым, закатаваным і разарваным. І схілім жа галовы і ўшануем іх памяць хвілінай маўчання.
Лукашэнка: генетычная памяць беларусаў стала сапраўдным нацыянальным імунітэтам
"Ідзі і глядзі!" - Лукашэнка звярнуўся да тых, хто свядома спрабуе адрадзіць сімвалы нацызму
