На Кургане Дружбы адбылася традыцыйная сустрэча партызан і падпольшчыкаў Беларусі, Расіі і Латвіі

"У гэтым сапраўды святым для нас месцы, на кургане, шмат дзесяцігоддзяў сустракаліся патрыёты Беларусі, Расіі і Латвіі, каб успомніць свае баявыя гады, загінуўшых таварышаў. На жаль, ветэраны Вялікай Айчыннай вайны практычна ўсе ўжо пайшлі з жыцця. І цяпер, напэўна, змяняецца фармат, таму што сёння сустракаюцца ўжо нашчадкі тых людзей, якія вызвалялі гэту зямлю, біліся тут з фашысцкім ворагам. Сёння сапраўды важна памятаць аб той праўдзе і гэту праўду не заціраць. Мы даведваемся, што побач, літаральна ў 15 метрах у Еўрасаюзе, знішчаюцца савецкія помнікі і гэтыя помнікі знішчаюць менавіта тыя людзі, продкі якіх ваявалі супраць нас. Я кажу пра эсэсаўцаў, якія знішчалі мірнае насельніцтва. Мы ўспамінаем сёння "Саласпілс" - канцлагер, які знаходзіўся ў веданні менавіта латышоў. Не немцаў, а латышоў, якія забіралі кроў у нашых маленькіх дзяцей з Росанскага, Себежскага, Асвейскага раёнаў. Аб гэтым важна гаварыць для таго, каб памяць аб вялікай трагедыі, вялікім подзвігу ніколі не забывалася і каб менавіта на гэтым мы выхоўвалі нашу моладзь", - адзначыў Уладзімір Церанцьеў.

Штогод партызаны і падпольшчыкі Беларусі, Расіі і Латвіі прыязджалі да Кургана Дружбы і аддавалі дані памяці загінулым у Вялікай Айчыннай вайне, ускладалі кветкі і вянкі да мемарыяльнага комплексу. У гэты раз дэлегацыі ўшанавалі памяць герояў ля манумента камсамольцам-падпольшчыкам вёскі Прошкі, размешчанага на беларускім баку. Затым - ля помніка партызанскай разведчыцы Марыі Пынто на расійскім баку. Раней у дзень сустрэчы кошыкі кветак праз плот перадавалі і жыхары Латвіі. Сёлета алея, на якой стаіць помнік Герою Савецкага Саюза Іманту Судмалісу, пустая, а паляна побач здаецца закінутай.

Сам Курган Дружбы быў узведзены 3 ліпеня 1959 года. Зямлю для яго ўзялі з магіл партызан і воінаў Чырвонай арміі. Ад насыпнога пагорка ў бок трох краін вядуць алеі. На кожнай з іх устаноўлены манументы партызанам, якія загінулі, змагаючыся за сваю зямлю. У гады Вялікай Айчыннай вайны на стыку трох дзяржаў пралягалі сцежкі народных помсцікаў трох краін. З аб'яднаннем атрадаў тут пачалося фарміраванне партызанскага краю.-0-