На міжнародным узроўні адзначана дзейнасць пошукавага атрада Вымнянскага дзіцячага сада-сярэдняй школы Віцебскага раёна
У жніўні 2013 года прадстаўнікі гэтай установы адукацыі заваявалі тры ўзнагароды ў конкурсах, якія праводзіць Міжнародная асацыяцыя грамадскіх пошукавых аб'яднанняў «Народная памяць аб абаронцах Айчыны». Граматай Міжнароднага конкурсу музычных відэакліпаў «Усё гучыць у мне яго песня…» ўзнагароджаны вучань школы Ілья Марозаў. Ён прэзентаваў свой музычны відэакліп на песню «Прадзедуля». Яшчэ адной граматай гэтага конкурсу адзначаны музычны відэакліп на песню «Адпраўляюцца ў пошук хлапчукі…» (аўтар — настаўнік В.Марозаў). Захавальнікі памяці загінулых герояў-вызваліцеляў былі ўдастоены таксама Гран-пры Міжнароднага конкурсу-прэзентацыі фотакалажоў-банэраў па гісторыі пошукавага руху «Мае дарогі, як ваенныя шляхі…». Аўтары працы — педагогі Вымнянскай школы, муж і жонка Вячаслаў і Таццяна Марозавы. Менавіта дзякуючы іх актыўнай грамадзянскай пазіцыі на базе школьнага краязнаўчага гуртка было створана новае напрамак дзейнасці: пошукава-даследчая праца па ўшанаванні памяці воінаў-вызваліцеляў. Педагогі змаглі зацікавіць вучняў ідэяй вяртання з забыцця лёсаў загінулых салдат.
— Толькі на тэрыторыі нашага сельскага Савета знаходзіцца 14 брацкіх пахаванняў, — расказаў Вячаслаў Мікалаевіч. — На мемарыяльных плітах напісаны далёка не ўсе прозвішчы вызваліцеляў, якія спачываюць у гэтым месцы. А бо да гэтага часу нямала людзей спрабуе даведацца хоць нешта пра сваіх родных, лёсы якіх былі нібы сцёртыя бязлітаснай вайною. Многія салдаты да гэтага часу лічацца прапаўшымі без вестак. Пошук ускладняе і тое, што пазначаныя ў пахавальных лістках вёскі ўжо шмат гадоў не існуюць, змяніліся назвы асобных раёнаў і сельскіх Саветаў. Каб дапамагчы людзям, на сайце нашай установы адукацыі мы стварылі інтэрнэт-праект «Цаною жыцця», прысвечаны памяці савецкіх воінаў, якія вызвалялі наш край.
Цяпер у пошукавай працы краязнаўчага гуртка пад патранажам Вячаслава Мікалаевіча займаюцца 16 вучняў. З 2011 года яны шчыльна пачалі вывучаць спісы загінуўшых байцоў. Сіламі юных краязнаўцаў было ўдакладнена больш за 5200 прозвішчаў вызваліцеляў. Дзякуючы працы гурткоўцаў, родныя загінуўшых воінаў з Расіі, Украіны, Казахстана даведаліся пра лёсы сваякоў. Больш за сарака сем'яў пабывалі на магілах сваіх продкаў. Яны ўбачылі, што ў Беларусі шануюць памяць вызваліцеляў, добраўпарадкоўваюць іх магілы, выхоўваюць у маладым пакаленні паважлівае стаўленне да ваеннай гісторыі. Напрыклад, у кастрычніку мінулага года на магіле чырвонаармейца Уладзіміра Волегава пабывалі сваякі з Пермі. Яго ўнук Мікалай шмат гадоў марна спрабаваў даведацца хоць якія-небудзь звесткі пра лёс дзеда, пакуль не выйшаў на сайт «Цаною жыцця» і не расказаў там сваю гісторыю.
Юныя краязнаўцы высветлілі, што салдат загінуў у баі пры вызваленні Віцебскага раёна і быў пахаваны ў вёсцы Сінякі. Яны напісалі пра гэта сваякам. Мікалай і яго ўжо дарослая дачка Яўгенія не запаволілі наведаць магілу роднага чалавека. У аграгарадку Вымна яны наведалі таксама школьны гісторыка-краязнаўчы музей.
— Шмат родных жыве далёка ад Беларусі і з-за розных абставін не могуць прыехаць, таму часта просяць даслаць фотаздымак мемарыяльнай пліты з імем загінулага, — адзначыў Вячаслаў Марозаў. — Брацкія магілы раскіданы па ўсёй тэрыторыі нашага сельсавета, некаторыя знаходзяцца ўдалечыні ад населеных пунктаў. Але гэта не значыць, што яны застаюцца забытымі і неўпрыкметнымі. Над памятнымі мясцінамі шэфствуюць розныя арганізацыі і ўстановы: школа, сельгаспрадпрыемства, пошта, сельская амбулаторыя, Дом культуры, бібліятэка, індывідуальныя прадпрымальнікі. Агульнымі сіламі мы стараемся захаваць памяць пра вялікі подзвіг народа.
Андрэй Захараў, "Віцьбічы"