На Віцебскім МРП наладзілі выпуск патачных ліній для перапрацоўкі лёну невысокай якасці

Сёлета на Віцебскім міжраённым рамонтным прадпрыемстве (МРП) вырабілі некалькі новых ліній, прызначаных для перапрацоўкі алейнага лёну, а таксама сыравіны невысокай якасці.

Віцебскае МРП займаецца вырабам і аднаўленнем запчастак тэхналагічнага і нестандартнага абсталявання льнозаводаў (адзінае ў рэспубліцы), сельгасмашын, выконвае іх мадэрнізацыю, капрамонт, мантаж сістэм вентыляцыі і іншае. Зацікаўленасць у новай лініі, дарэчы, ужо выявілі спажыўцы не толькі на Віцебшчыне, але і за яе межамі.

— Абсталяванне мы пачалі ствараць, улічваючы зацікаўленасць з боку асобных прыватных прадпрыемстваў, напрыклад, замежнае прыватнае вытворчае прадпрыемства «Саюз-лён» выявіла жаданне атрымаць такую лінію і набыло іх дзве, ТАА «Кобрынскі ключ» на Брэстчыне таксама сярод нашых кліентаў, — расказаў намеснік дырэктара МРП па камерцыйных пытаннях Юрый Цітоў. — За тэхналагічную частку ў асноўным адказваў я, а за канструктарскую — малады начальнік КТБ Ігар Лапаў, пісьменны спецыяліст, ён прапрацоўваў механізм драбнення трэсты, і без яго дапамогі нам было б складана справіцца. Аналагі, дарэчы, існавалі і раней, але мы давялі ідэю, у поўнай меры падтрыманую нашым кіраўніком Васілём Новіцкім, да розуму ў першую чаргу для таго, каб заводы маглі перапрацаваць нізкасортную сыравіну, што назапашвалася гадамі. Прымяненне лініі гэтым не абмяжоўваецца, бо ў беларускіх гаспадарках цяпер намяцілася тэндэнцыя вырошчваць алейны лён. З яго таксама атрымліваецца кароткі і галінасты трэст, перапрацоўваць які на асноўных агрэгатах прадпрыемстваў выгадна далёка не заўсёды.

Тым не менш на Валожынскім ільнокамбінаце, дзе нядаўна пабываў Ю. Цітоў, паступаюць менавіта так, усё сыравіна без астатку пойдзе ў ход да ўраджаю 2016 года. Там жа вырошчваюць лён-кучаравы, які сам па сабе прыносіць нядрэнны прыбытак, а ўжо атрыманае з яго масла наогул дае дзясяткі працэнтаў рэнтабельнасці. У адрозненне ад лёну-даўгунца ў яго карацейшы сцябло, таму лінія МРП, перададзеная на Валожынскі ільнокамбінат прадпрыемствам «Саюз-лён», знайшла годнае прымяненне. Усё таму, што абсталяванне мае нямала пераваг, сярод якіх прымальны кошт, невысокае спажыванне электраэнергіі, магчымасць не задзейнічаць цэлы завод для перапрацоўкі нізкасортнай сыравіны, адсутнасць падсушкі. Акрамя таго, у лінію ўваходзіць трасільная машына вытворчасці віцебскага прадпрыемства, такія ж выпускаюцца і ў Расіі, але нашы каштуюць танней. Прадукцыйнасць складае паўтоны прапускаемай ільнатрасты ў гадзіну. Важны плюс лініі ў тым, што яна з'яўляецца перасоўнай, мантуецца досыць хутка, на працягу 1-2 дзён. Маецца і прастор для далейшай дапрацоўкі абсталявання, упэўнены Юрый Барысавіч. Сёння ў склад лініі ўключаны механізм драбнення трасты, разгрузнік і трасільная машына, але для атрымання валакна належнай якасці неабходна дапрацаваць сыравіну на асноўным кудзелепрыгатавальным агрэгаце ільнозавода альбо дадаткова ставіць ачышчальнік тыпу трапальнай часткі і яшчэ адну трасільную машыну. Каб цалкам завяршыць комплекс, можна дадаць рулонаразмотчык (пакуль гэта ручная праца). Аднак беларускія ільнозаводы, са слоў Ю. Цітова, сёння з набыццём гэтых ліній асцярожнічаюць, і віной таму фінансавыя праблемы. На прадпрыемствах імкнуцца падтрымліваць ужо наяўную абсталяванне, і Віцебскае МРП у сваю чаргу шукае ўсе магчымасці, каб на месцы вырабляць запчасткі і матэрыялы, аж да таго, каб цалкам выпускаць абсталяванне па аналогу або запчасткі для імпартных ліній ільнозаводаў. Бо лён у Беларусі вырошчваюць традыцыйна, ён добра вядомы ў нашых суседзяў і ў некаторых краінах далёкага замежжа. Па аб'ёмах вытворчасці ільнавалакна наша рэспубліка займае чацвёртае месца ў свеце.

Віталь Шыенок, «Віцьбічы». Фота МРП.