Абольскі керамічны завод рэалізуе інавацыйна-інвестыцыйны праект па выкарыстанні мясцовых відаў паліва пры абпале цэглы
Абольскі керамічны завод — флагман прамысловасці Шумілінскага раёна Віцебскай вобласці і адзін са старэйшых вытворцаў будматэрыялаў у нашай краіне. Яго гісторыя пачалася ў 1929 годзе. Аб высокай якасці абольскай цэглы добра ведалі на самых маштабных будоўлях Савецкага Саюза, ужывалі пры ўзвядзенні храма Хрыста Збавіцеля ў Маскве, рэстаўрацыі Крамлёўскай сцяны і на мностве аб'ектаў у Беларусі.
Асноўны від прадукцыі завода — керамічная цэгла.
Стаўкі на нафтавы кокс
Завод бесперапынна развіваўся і рэканструяваўся з моманту ўтварэння. Ад энергаёмістай вытворчасці цэглы метадам паўсухога прэсавання прадпрыемства перайшло да традыцыйнага метаду пластычнага фармавання. Спецыялісты грэчаскай кампаніі SABO і ўкраінскай PLINFA пабудавалі ў Аболі сучасную лінію па выпуску цэглы высокай якасці, але захавалі і старую, дзе можна вырабляць цэглу паўсухога прэсавання. Укладка на сушыльныя і печавыя вагонеткі цалкам аўтаматызавана, удвая знізілася спажыванне энергетычных рэсурсаў і, як следства, сабекошт прадукцыі. А сёння на прадпрыемстве чарговая мадэрнізацыя.— Найбольшую ўдзельную вагу (40 працэнтаў) у сабекошце нашай прадукцыі займаюць затраты на энерганосьбіты, — распавядае першы намеснік дырэктара завода Васіль Серафімовіч. — Цяпер для абпалу цэглы мы выкарыстоўваем расійскі прыродны газ, але хочам знізіць імпартазалежнасць і перайсці на мясцовыя віды паліва. Для гэтага мадэрнізуем сістэму абпалу, пасля чаго зможам выкарыстоўваць брыкет, торф. Стаўку робім на нафтавы кокс, у якога калійнасць у 2,5 раза вышэй у параўнанні з брыкетам. Комплекс па вытворчасці нафтавага коксу павінен быць запушчаны на ААТ «Нафтан» у 2021 годзе. Да гэтага моманту і мадэрнізацыю закончым.
Вытворчыя магутнасці загружаны цалкам.
Некаторыя напрамкі інавацыйнага развіцця спецыялістам завода падказваюць вучоныя Фізіка-тэхнічнага інстытута Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі і Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта, з якімі арганізацыя даўно супрацоўнічае. Рэалізуемы праект — гэта таксама плён сумеснай працы. Мадэрнізацыя дазволіць знізі
ць выдаткі на спажыванне энергрэсурсаў, што пацягне за сабой чарговае зніжэнне сабекошту прадукцыі, павелічэнне яе канкурэнтаздольнасці на ўнутраным і знешнім рынках, рост заработнай платы работнікаў.
— Акрамя таго, нам удасца адысці ад цяжкай ручной працы, з дапамогай якой цяпер цэглу разгружаюць, укладваюць на паддоны пасля абпалу, упакоўваюць. Пры пераходзе на нафтавы кокс прадугледжана лінія, дзе ўсё гэта робяць робаты. Таксама па праекце заменім абпальныя вагонеткі, якія не трэба пасля кожнага заходу ў печ рамантаваць, — падзяліўся Васіль Мікалаевіч.
Інавацыі ўкараняюцца ў цеснай кааперацыі з беларускімі вучонымі.
Цэгла і камень
Асноўны від прадукцыі завода — керамічная цэгла, якая ў агульным аб'ёме вытворчасці займае каля 96 працэнтаў. Тут выпускаюць восем яе найменняў, два з іх восенню ўдастоіліся высокіх узнагарод.— Дзякуючы прымяненню ў якасці выгарае дабаўкі тарфу і апілак камень валодае высокай марозаўстойлівасцю, трываласцю і добра трымае цяпло. Патрэбнае суадносіны дабавак, каб атрымацьнайлепшы вынік, знайшлі эксперыментальным шляхам. Выпрабоўвалі гэты камень у НДІ будаўнічых матэрыялаў, — растлумачыў Васіль Серафімавіч.
Вытворчыя магутнасці прадпрыемства, на якім працуюць больш за 250 чалавек, загружаны цалкам. Акрамя цэглы, на заводзе робяць сумесь для будаўніцтва тэнісных кортаў, спартыўных пляцовак, бегавых дарожак і гліняны парашок, які дазваляе рабіць якасную кладку печаў, камінаў, комінаў.
— Напэўна, толькі ў нашым цэху мы ніколі не сыдзем ад ручной працы, таму што з
Тут майстры вырабляюць эксклюзіўныя сувенірныя вырабы з керамікі. Інавацыі магчымыя хіба што ў ідэях творцаў, — адзначыў кіраўнік участка керамікі Аляксандр Захаранка. — Сувенірную прадукцыю выпускаем і для продажу ў фірменным магазіне, і на заказ. Нядаўна пачалі супрацоўнічаць з інтэрнэт-магазінам і прадпрымальнікам з Віцебска.
Мадэрнізацыя вытворчасці дазволіць максімальна адысці ад ручной працы.
Фінансавае аздараўленне
Шмат гадоў завод знаходзіўся ў цяжкім эканамічным становішчы. Але дзякуючы падтрымцы дзяржавы прадпрыемству ўдалося атрымаць растэрміноўку запазычанасці за паліўна-энергетычныя рэсурсы, што дазволіла істотна палепшыць усе паказчыкі і ўжо ў 2019 годзе выйсці на чысты прыбытак. У 2020-м ён таксама ёсць, як і прыбытак ад рэалізацыі, у тым ліку за кошт экспарту, які ў параўнанні з мінулым годам павялічыўся ў 1,5 раза. Удвая вырас аб'ём паставак прадукцыі ва Украіну, але большая частка экспарту прыпадае на Расійскую Федэрацыю.— Нам вельмі цяжка канкурыраваць з расійскімі прадпрыемствамі, бо для іх цана газу ніжэйшая. Калісьці доля экспарту ў Расію складала 90 працэнтаў, цяпер знізілася ў два разы. У нас праведзена свая чыгуначная галінка і выгадны лагістычны напрамак на Калінінград. Гэты рэгіён — наш галоўны экспартны партнёр. Астатняя прадукцыя ідзе на будаўнічыя прадпрыемствы Беларусі, асноўны спажывец — Віцебская вобласць, — распавёў Васіль Серафімовіч.
Майстрыхі за вырабам эксклюзіўнай сувенірнай прадукцыі.Нягледзячы на цяжкасці ў сусветнай эканоміцы, на прадпрыемстве шукаюць рэзервы і штогод нарошчваюць аб'ём вытворчасці як у натуральным, так і ў вартасным выражэнні.
— У мінулым годзе пры праектнай магутнасці 30 мільёнаў штук цэглы мы вырабілі больш за 33,6 мільёна. За дзесяць месяцаў бягучага года аб'ём выпушчанай прадукцыі — 106,3 працэнта да ўзроўню аналагічнага перыяду мінулага года, адгружанай — 123. Мы разгрузілі склады, — пацвердзіла словы лічбамі намеснік дырэктара завода па эканоміцы Анастасія Мулькова.
На Обальскім керамічным заводзе ўпэўнены, што інавацыйны падыход і мадэрнізацыя вытворчасці дазволяць прадпрыемству выйсці на новы ўзровень развіцця.