Каля 20 званкоў паступіла на «прамую лінію» памочніка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь – галоўнага інспектара па Віцебскай вобласці Аляксандра Пазняка
Каля 20 званкоў паступіла на «прамую лінію», якая доўжылася 2 гадзіны, і ўсе з набалелых пытанняў. Людзі звяртаюцца да памочніка Прэзідэнта, калі ўжо, здавалася, вычарпалі іншыя магчымасці вырашыць свае праблемы. Большасць з іх датычацца невыплаты заробку і незадаволенай працы жыллёва-камунальнай гаспадаркі.
Так, з лютага не плацяць грошы на Обальскім керамічным заводзе, за 5 месяцаў не разлічылася з былымі работнікамі абанкрутаванае ААТ «КІМ». Па тым жа пытанні звярнуліся да Аляксандра Пазняка і даяркі ААТ «Чарасы» Міёрскага раёна, сельгаспрадпрыемства «Рубежніца» Лёзненскага раёна. Кіраўніцтва спасылаецца на абставіны, адсутнасць сродкаў, просіць пачакаць (на Обальскім заводзе спадзяюцца на выгадны кантракт з Расіяй, на «КІМе» – на продаж маёмасці), але тлумачэнні не заменяць грошы, якія людзі сумленна зарабілі. Аляксандр Рыгоравіч уважліва выслухаў кожнага і даў даручэнне ўжо ў гэтым месяцы разлічыцца па даўгах.
Пасля звароту на «прамую лінію» жыхароў абласнога цэнтра, якія скардзіліся на працу ЖКГ, па названых адрасах выедзе камісія, якая на месцы вызначыць, што неабходна зрабіць. Але строга ў межах належнага. Выключэнняў для тых, хто спадзяецца атрымаць большае пасля размовы з памочнікам Прэзідэнта, не будзе.
Два званкі па адной праблеме паступіла з вёскі Любава Віцебскага раёна. Тут людзям выдзелілі ўчасткі пад будаўніцтва індывідуальных дамоў, павінны былі пракласці ўсе камунікацыі, але да канца працу не выканалі, у прыватнасці, не правялі ваду.
– Мы ўжо 5 гадоў жывём у доме, а ваду возім у бутэльках з Віцебска або набіраем дзе-небудзь па дарозе. У вёсцы нават няма калонкі. Работы пачалі, прабурылі свідравіны, праклалі трубы і спыніліся. Кажуць: ні ў гэтым, ні ў наступным годзе не варта спадзявацца. А як жыць без вады? – пытаецца адзін з жыхароў.
Аляксандр Пазняк паабяцаў разабрацца і дапамагчы жыхарам вёскі. Абнадзеіў ён і ўладальніка прыватнага дома ў Віцебску, які больш за месяц не можа падключыцца да каналізацыі. Яму паабяцалі ў бліжэйшы час вырашыць гэтае пытанне.
Адзінокая 86-гадовая жанчына патлумачыла, што яе перастаў абслугоўваць сацыяльны работнік, яшчэ адна пенсіянерка, у якой згарэў дом, просіць дапамагчы стаць на льготную чаргу на атрыманне кватэры. Усе гэтыя звароты патрабуюць дадатковага вывучэння, што і будзе зроблена па даручэнні Аляксандра Пазняка. Як і скарга жыхаркі Віцебска на будаўнічую кампанію «Дэльта». Як расказала жанчына, яна атрымала сур'ёзную траўму з-за будаўнікоў, якія не забяспечылі бяспеку праводзімых у двары жылога дома работ. Віцяблянка цяпер з цяжкасцю можа хадзіць, патрабуе матэрыяльнай кампенсацыі, за абаронай сваіх правоў звярнулася ў суд. Але лічыць, што лепш для абедзвюх бакоў было б усё вырашыць мірна і просіць памочніка Прэзідэнта дапамагчы ў гэтым.
З слушнымі прапановамі звярнуўся на «прамую лінію» пенсіянер з Віцебска. Барыс Іванавіч абураны, што ў грамадскім транспарце маладыя людзі займаюць месцы, прызначаныя для пажылых, інвалідаў і пасажыраў з дзецьмі.
– У аўтобусах і тралейбусах па гучнай сувязі неабходна нагадваць пра тое, хто ў першую чаргу можа заходзіць праз пярэднія дзверы і займаць пазначаныя месцы. Добра б, каб за гэтым сачылі і кандуктары, – лічыць пенсіянер. З ім пагадзіўся памочнік Прэзідэнта і даручыў транспартнікам узяць прапановы віцябляніна на заметку.
Ад імя гандляроў каля Полацкага рынку звярнуліся да Аляксандра Пазняка адразу дзве жыхаркі абласнога цэнтра. Яны просяць адвесці куток для так званай барахолкі, дзе можна будзе прадаваць былыя ва ўжытку рэчы. Па словах жанчын, людзі хочуць гандляваць законна і плаціць належныя грошы за месцы, але ім кажуць: на рынку вольных няма. Начальнік упраўлення гандлю і паслуг аблвыканкама Ірына Леўковіч, якая прымала ўдзел у «прамой лініі», абяцала разабрацца з гэтым пытаннем.
Будзе таксама яшчэ раз разгледжана мэтазгоднасць закрыцця Дварэцкай школы ў Чашніцкім раёне, з якім не згодны мясцовыя жыхары. Ім памочнік Прэзідэнта паабяцаў, што мясцовымі ўладамі будзе прынята аптымальнае рашэнне.
Таццяна Пастэрнак. Фота Антона Сцепанішчава. «Віцебскія
«Вясці».