Поўнавартасны заяўны прынцып дзяржрэгістрацыі суб'ектаў гаспадарання ўведзены з 1 лютага ў Беларусі

2 лютага, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Беларусі з 1 лютага 2009 года ўведзены паўнавартасны заяўны прынцып дзяржаўнай рэгістрацыі ўсіх суб'ектаў гаспадарання, за выключэннем банкаў і нябанкаўскіх крэдытна-фінансавых арганізацый, паведамляе карэспандэнт БЕЛТА. Адпаведны дэкрэт №1 Прэзідэнт Беларусі падпісаў 16 студзеня. Згодна з дэкрэтам рэгістрацыя будзе ажыццяўляцца ў дзень падачы дакументаў, неабходных для яе ажыццяўлення. Пры гэтым пералік дакументаў, якія падаюцца ў рэгіструючы орган, мінімальны. Для дзяржаўнай рэгістрацыі юрыдычнай асобы неабходна будзе прадставіць толькі заяву, статут і дакумент, які пацвярджае выплату дзяржаўнай пошліны. А для дзярж рэгістрацыі індывідуальнага прадпрымальніка - заяву, фатаграфію і дакумент, які пацвярджае выплату дзяржаўнай пошліны. Пры прадстаўленні неабходнага пакета дакументаў адмова ў дзяржаўнай рэгістрацыі не дапускаецца. Дзяржаўная рэгістрацыя юрыдычнай асобы будзе ажыццяўляцца шляхам нанясення ў дзень звароту штэмпеля на яго статуце і ўнясення запісу ў Адзіны дзяржаўны рэгістр юрыдычных асоб і індывідуальных прадпрымальнікаў, а індывідуальных прадпрымальнікаў - шляхам унясення запісу ў такі рэгістр. Пасведчанне аб дзяржаўнай рэгістрацыі павінна быць выдадзена на наступны працоўны дзень. Юрыдычная асоба, атрымаўшы статут са штэмпелем, які сведчыць аб правядзенні дзяржаўнай рэгістрацыі, а індывідуальны прадпрымальнік - пасведчанне аб дзяржаўнай рэгістрацыі, зможа звярнуцца за вырабам пячатак (штэмпеляў), за здзяйсненнем іншых юрыдычна значных дзеянняў, у тым ліку адкрыццём рахункаў у банках, гэта значыць пачаць прадпрымальніцкую дзейнасць літаральна на наступны дзень пасля звароту ў рэгіструючы орган. Уводзячы заяўны прынцып рэгістрацыі, дзяржава разлічвае на сумленнасць і добрасумленнасць з боку заснавальнікаў юрыдычных асоб і індывідуальных прадпрымальнікаў. Заяўнік нясе ўсю паўнату адказнасці як за адпаведнасць заканадаўству прадстаўленых для рэгістрацыі дакументаў, так і за дакладнасць звестак, якія ўказваюцца ў іх. Дзейнасць суб'ектаў гаспадарання, дзяржаўная рэгістрацыя якіх ажыццёўлена на падставе загадзя ілжывых звестак, прадстаўленых у рэгіструючыя органы, з'яўляецца незаконнай і забараняецца, а іх дзяржаўная рэгістрацыя прызнаецца несапраўднай. Усе даходы, атрыманыя ад такой дзейнасці, без тэрміну даўнасці, за ўвесь перыяд дзейнасці суб'екта гаспадарання падлягаюць спагнанню ў мясцовы бюджэт. Самі ж асобы могуць быць прыцягнуты да адказнасці, аж да крымінальнай, і маюць права паўторна звярнуцца за дзяржаўнай рэгістрацыяй толькі па заканчэнні аднаго года з дня прызнання дзяржаўнай рэгістрацыі несапраўднай. Дэкрэт значна спрашчае патрабаванні да статутных дакументаў суб'ектаў гаспадарання. Адменена неабходнасць указвання ў статутных дакументах (паведамленні рэгіструючых і падатковых органаў) аб меркаваных да ажыццяўлення відах дзейнасці, а таксама ўнясення ў такія дакументы змен пры змене месцазнаходжання арганізацыі (следває толькі паведаміць рэгіструючы орган аб такой змене), стварэнні (ліквідацыі) адасобленых падраздзяленняў (прадстаўніцтваў, філіялаў). Дадаткова выключаны патрабаванні да мінімальнага памеру статутнага фонду камерцыйных арганізацый, акрамя акцыянерных таварыстваў, банкаў і страхавых арганізацый. Велічыня статутнага фонду будзе вызначацца юрыдычнымі асобамі самастойна. Адначасова замацоўваецца мінімальны вычарпальны пералік дакументаў, неабходных для адкрыцця бягучага (разліковага) рахунку ў банку, які значна скарочаны ў параўнанні з дзеючым. Для адкрыцця бягучага (разліковага) рахунку неабходна прадставіць толькі заяву, картку з узорамі подпісаў, адбітка пячаткі і копію статута для юрыдычнай асобы (пасведчання аб дзяржаўнай рэгістрацыі для індывідуальнага прадпрымальніка). Пры гэтым сведчанне сапраўднасці подпісаў асоб і адбіткаў пячаткі на картках ускладаецца на ўпаўнаважаных супрацоўнікаў банка. Дэкрэт таксама спрашчае працэдуру ліквідацыі суб'ектаў гаспадарання, замацоўвае прынцып "адзінага акна" ва ўзаемаадносінах дзяржаўных органаў пры правядзенні ліквідацыйнай працэдуры. Усе неабходныя для правядзення працэдуры ліквідацыі звесткі будуць накіроўвацца рэгіструючаму органу дзяржаўнымі органамі, а не суб'ектам гаспадарання. Пры гэтым устанаўліваецца жорсткі 30-дзённы тэрмін прадстаўлення ўпаўнаважанымі органамі інфармацыі аб запазычанасці суб'ектаў гаспадарання перад бюджэтам, наяўнасць якой перашкаджае завяршэнню працэдуры ліквідацыі. Калі ў гэты тэрмін інфармацыя не будзе прадстаўлена, суб'ект гаспадарання ліквідуецца незалежна ад таго, маюцца ці ў яго такія даўгі. Пералік падстаў для ліквідацыі юрыдычных асоб і спынення дзейнасці індывідуальных прадпрымальнікаў максімальна скарочаны. Суб'ект гаспадарання можа быць ліквідаваны толькі па ўласным жаданні, па рашэнні гаспадарчага суда (за парушэнні заканадаўчых актаў, пры банкруцтве, змяншэнні чыстых актываў ніжэй за памер статутнага фонду) і рэгіструючага органа (пры прызнанні запазычанасці суб'екта безнадзейным доўгам, неажыццяўленні прадпрымальніцкай дзейнасці на працягу 12 месяцаў запар). Выданне дэкрэта з'яўляецца яшчэ адным значным крокам у напрамку лібералізацыі эканомікі, зняцця бюракратычных бар'ераў, якія перашкаджаюць пачатку вядзення бізнесу, сведчыць аб даверы дзяржавы да суб'ектаў гаспадарання і гатоўнасці дзяржаўных органаў будаваць партнёрскія ўзаемаадносіны з юрыдычнымі асобамі і індывідуальнымі прадпрымальнікамі.-0-