Нашчадак двойчы Героя Савецкага Саюза Івана Баграмяна сустрэўся з віцебскімі школьнікамі
Старшыня абласнога Савета дэпутатаў Уладзімір Цярэнтаў адзначыў, што цяпер праводзіцца вялікая работа па прысваенні ўстановам адукацыі імёнаў годных землякоў, і гэтая работа дае вынік. На прыкладзе ўнука вялікага палкаводца можна прасачыць, як чалавек няўмольна спрабуе дастукацца да сэрцаў моладзі, расказваючы пра подзвіг тых людзей, якія вызвалялі нашу Радзіму.
Уладзімір Цярэнтаў падкрэсліў, што ключавы момант прыезду Івана Баграмяна — падпісанне Пагаднення аб супрацоўніцтве праз тэлемост са школамі ў Маскве і Растове-на-Доне, якія носяць імя двойчы Героя Савецкага Саюза Івана Баграмяна і працуюць у адным напрамку. Дакумент прадугледжвае ў будучыні абмен дэлегацыямі, матэрыяламі, правядзенне сумесных канферэнцый.
Звяртаючыся да прысутных дзяцей — вучняў СШ №46 ім. І. Баграмяна, школ мір — СШ №28 і гімназіі №5 ім. І. Люднікава, Іван Баграмян сказаў, што самае важнае сёння — сувязь пакаленняў.
— Галоўнае, каб моладзь ведала, якія намаганні прыклала, якія цяжкасці пераадолела старэйшае пакаленне, каб сёння над намі было мірнае неба, — працягнуў Іван Сяргеевіч. — На жаль, цяпер часта бачым і чуем пра спробы перапісаць гісторыю. Заўсёды кажу моладзі, што пакуль жывыя ветэраны, трэба з імі размаўляць, бо толькі з іх вуснаў можна пачуць праўдзівую праўду пра вайну. Здымайце іх на відэа, запісвайце на дыктафон. Час бязлітасны — старэйшае пакаленне сыходзіць. Адзінкі пераможцаў жывыя. А памяць застанецца назаўжды.
Карыстаючыся выпадкам, школьнікі задавалі пытанні пра знакамітага палкаводца. Напрыклад, дзяцей цікавіла, што на памяць пра дзядулю захоўвае ў сябе дома ўнук.
— Я вырас у яго на руках, дзядуля заўсёды быў уважлівым, рашучым і справядлівым чалавекам, — адказаў ганаровы госць. — Ведаючы маю любоў да геаграфіі, падарыў мне малы атлас свету, гэта было прыкладна ў сярэдзіне 50-х гадоў. Падарунак, дарэчы, жывы да гэтага часу і вельмі дарагі як памяць.
Івана Баграмяна папрасілі падзяліцца ўспамінамі пра вайну, якія ён чуў ад Івана Хрыстафоравіча.
— Дзядуля, як і многія ўдзельнікі вайны, не вельмі любіў успамінаць і гаварыць пра падзеі тых гадоў, — пракаментаваў Іван Сяргеевіч. — З значна большым задавальненнем ён распавядаў пра вучобу, бо з адзнакай скончыў дзве акадэміі — імя Фрунзе і Генеральнага штаба. А наогул, маршал Баграмян не быў падобны на вайскоўца, хутчэй нагадваў вельмі інтэлігентнага чалавека, з якім можна было гутарыць на любую тэму. Памятаю, па тэлевізары паказвалі фільм пра вайну, а дзядуля казаў, што той ці іншы факт не зусім так адбываўся, але гэта ж кіно.
Асобае месца ў біяграфіі маршала Баграмяна як военачальніка займае аперацыя «Баграціён». Івана Хрыстафоравіча па праву называюць вызваліцелем Беларусі. Сёння яшчэ не ўсе ведаюць, што з яго імем звязаны Гарадоцкая аперацыя 1943 года, беларуская наступальная аперацыя 1944 года, Віцебска-Аршанская аперацыя і Полацкая аперацыя 1944-га. Яркім сведчаннем ваеннага таленту Баграмяна стала аперацыя па вызваленні Віцебска. За ўмелае камандаванне войскамі падчас аперацыі «Баграціён» Баграмяну было прысвоена высокае званне Героя Савецкага Саюза.
Па словах Івана Баграмяна, маршал заўсёды ўмеў знаходзіць нестандартныя хады. Таму дабіваўся поспеху не толькі на вайне, але і ў мірным жыцці. Так, аднойчы з уласцівай яму інтэлігентнасцю нагадаў латышскім дэпутатам, што дыялог лепш усё ж весці на адной, зразумелай для ўсіх, мове.
— Калі на першым пасяджэнні Вярхоўнага Савета Латвійскай ССР спачатку старшынствуючы, а затым і астатнія загаварылі па-латышску, дзед — прадстаўнік ВС СССР — узяў слова і звярнуўся да іх па-армянску, — падзяліўся нашчадак маршала. — Пасля гэтага эпізоду ўсе пасяджэнні сталі праводзіць па-руску. Ён вельмі любіў дысцыпліну, але ўсё рабіў з усмешкай і ніколі не павышаў голас, нават калі хтосьці правініўся.
У канцы мерапрыемства Іван Сяргеевіч падкрэсліў, што ён вельмі ганарыцца тым, што памяць аб вялікім военачальніку шануюць у Беларусі.
— Спадзяюся, што вялікія дасягненні і цікавыя праекты, арганізаваныя ў супрацоўніцтве з установамі адукацыі, якія таксама носяць імя Івана Хрыстафоравіча, будуць радаваць сваімі поспехамі, — падвёў вынік Іван Баграмян.