Прадаўцы бальзаму «ад усіх хваробаў» бессаромна паразітуюць на пэнсіях віцебскіх старых

Кажуць, што здароўе за грошы не купіш. Аднак, калі чытаеш рэкламную ўлётку бальзаму тыбецкага «100 дароў», вытворцам якога з'яўляецца кампанія «Апіфітагрупп» з Пермскага краю Расійскай Федэрацыі, пачынаеш сумнявацца ў праваце вельмі старой ісціны. Калі верыць рэкламнай улётцы, то бальзам пазбаўляе літаральна ад усіх хвароб, уключаючы самыя грозныя: інсульт, стэнакардыя, цукровы дыябет, глаўкома, бранхіяльная астма... Ён вяртае дар мовы і падымае на ногі разбітых паралічам, лёгка рассмоктвае вузлы ў шчытападобнай залозе. «З адчайнай пасля інсульту жанчыны-інваліда дачка ператварылася ў зіхатлівую прыгажосцю і здароўем прывабную даму», — гэта толькі адна з мноства гісторый-адкрыццяў, надрукаваных у рэкламным буклеце. Макулатурай невядомага выдаўца (выходныя дадзеныя адсутнічаюць) шчырыя распаўсюджвальнікі спраўна запаўняюць нашы паштовыя скрыні штомесяц. (Дарэчы, выдадзены ён зусім неахайна, аўтары не паклапаціліся нават пра пісьменнасць тэкстаў). З такой жа перыядычнасцю лятучыя каробейнікі прыязджаюць у Віцебск і іншыя гарады вобласці і атоварываюць прагных пакупнікоў, людзей сталага ўзросту, істотна палягчаючы іх кашалькі. Бо адзін 100-мілілітровы флакончык лекаў каштуе 150 тысяч рублёў. І гэта з улікам прадастаўленай пенсіянерам зніжкі ў 20 тысяч!

І выходзіць, людзі вераць ва ўсё гэта, калі выстройваюцца ў доўгія чэргі на так званых выстаўках-продажах, якія звычайна доўжацца ў адным месцы ўсяго гадзіну. І бяруць не па адным пузырку, бо доктрына ўжывання гэтага прадукту (лекавым сродкам бальзам не з'яўляецца, пра што ёсць папярэджанне ў рэкламе) заснавана на даўгачаснасці аж да бясконцасці. Каб крыніца даходаў для прадпрымальных дзялкоў ніколі не вычарпалася.

А чым жа з'яўляецца бальзам «100 дароў» насамрэч? Адказ на гэтае пытанне паспрабавалі знайсці спецыялісты Віцебскай абласной інспекцыі Дзяржстандарту і цэнтра гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя і адправіліся на адну з такіх кірмашоў. Прадавец дзейнічаў ад імя прадпрымальніка з Мінска. Пры выглядзе непажаданых наведвальнікаў ён занерваваўся, але дэкларацыю аб адпаведнасці мёдава-расліннай сумесі, якая рэалізуецца, патрабаванням двух тэхнічных рэгламентаў ТС прад'явіў. Яна зарэгістравана ў адным з органаў па сертыфікацыі прадукцыі і паслуг горада Перм. Дакумент кажа, што сумесь «100 дароў» з'яўляецца харчовым прадуктам расліннага паходжання. Але спецыялісты, якія праводзілі маніторынг, засумняваліся ў магчымасці аднесці яе да харчовых прадуктаў, паколькі на маркіроўцы спажывецкай упакоўкі пазначана, што ў яе склад уключаны алей растаропшы і абляпіхі, шунгітавая вада, экстракт рабіны, праполісу, лапуха, травы зверабою, каранёў дзівасілу, жывіца кедровая, тлушч і жоўць мядзведжыя, экстракт бабровай струі, сарбінавая кіслата. «Але гэтыя інгрэдыенты харчовымі прадуктамі не з'яўляюцца, — сцвярджае начальнік інспекцыі Дзяржстандарту Аксана Мурашкевіч. — Больш за тое, жоўць — гэта спецыяльная сыравіна, прызначаная для вырабу медпрэпаратаў, якую недапушчальна ўжываць у ежу. Такой дэкларацыі верыць нельга!» Плюс у прадаўца адсутнічала якасці

нное пасведчанне вытворцы, а гэта парушэнне артыкула 11 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб якасці і бяспецы харчовай сыравіны і харчовых прадуктаў для жыцця і здароўя чалавека».

Пры рэалізацыі

«цуд»-бальзаму правяраючыя ўгледзелі і невыкананне патрабаванняў Закона «Аб рэкламе». Пакупнікам выдавалі рэкламную інфармацыю аб тым, што сумесь ужываецца для лячэння розных відаў захворванняў. У ёй пералічаны паказанні для прымянення прадукту (у залежнасці ад віду захворвання), а таксама пазначаны спосаб ужывання і дазоўка, у той час як на спажывецкай ўпакоўцы проста пазначана: для непасрэднага ўжывання ў ежу. Пры гэтым бальзам «100 дароў» не зарэгістраваны ў Адзіным рэестры пасведчанняў аб дзяржаўнай рэгістрацыі не толькі ў якасці лекавага сродку, але нават БАДа, значыць, ён не можа пазіцыянавацца як прадукт, прызначаны для лячэння пазначаных у рэкламе захворванняў. Не кажу ўжо пра тое, што правядзенне выставы-кірмашу прадпрымальнік загадзя не ўзгадніў з мясцовай уладай, як таго патрабуе Пастанова Савета Міністраў №384 ад 23 красавіка 2012 года.

Так чаму ж пажылыя людзі, якіх, безумоўна, вельмі мучаюць узроставыя хваробы і выратавання ім часам не знайсці, рэагуюць на такія прынады? Хіба можна адным

«лекамі» лячыць усе хваробы? Застаецца выказаць здагадку, што спрацоўвае вядомы феномен плацебо. Гэта калі эфект рэчыва без відавочных лячэбных уласцівасцей, якое выкарыстоўваецца ў якасці лекавага сродку, звязаны з верай самога пацыента ў дзейснасць прэпарата. Не выключана, што для кагосьці гэта насамрэч стварае ілюзію палягчэння стану. Але, думаецца, куды больш разумна было б выдаткаваць гэтыя 600 і больш тысяч рублёў на агародніну, садавіну, іншыя прадукты здаровага харчавання.

Зрэшты, публікацый на гэту тэму было шмат, а вось рэальных дзеянняў, здольных спыніць бессаромнае ашуканства тых, хто пакутуе, мала. Дык няўжо няма каму ўключыць тормаз? Міністэрства аховы здароўя змагаецца з самалячэннем, ускладняючы правілы адпуску лекаў з аптэк, а тут кожны сабе эскулап — і нічога. У Міністэрстве гандлю кантралюе выкананне закона аб рэкламе ўсімі, але толькі не распаўсюджвальнікамі бальзаму. Яго буклет у выглядзе газеты фармату А3 без усялякіх выхадных дадзеных і невядомым тыражом свабодна распаўсюджваецца па рэспубліцы. Нарэшце, маглі б стаць перашкодай адмовы ў прадастаўленні памяшканняў прадпрымальнікам, якія рэалізуюць бальзам, бо арэндадаўцы, не патрабуючы ў іх узгаднення на правядзенне выставы-кірмашу з мясцовай уладай, не выконваюць працэдуру здачы.

Вера МУРАШКІНА,"Віцьбічы"