Пракуратура Віцебскай вобласці распрацавала пашпарты патэнцыйна небяспечных для дзяцей аб'ектаў

Раней лічылася, што траўматызм дзяцей ад знешніх прычын (на вадзе, пажары, пры абрушванні грунту, падзенні з вышыні, атручванні чадным газам, удушэнні ежай, у дарожна-транспартным здарэнні) — гэта ў большай ступені праблема бацькоў, якія не здолелі растлумачыць ім, як паводзіць сябе ў розных сітуацыях, або проста збег абставін. Але паступова спецыялісты схіліліся да таго, што бяспека непаўналетніх — клопат не толькі сям'і, але і грамадства.

Дзяржава абавязана стварыць усе ўмовы для таго, каб забяспечыць іх бяспеку, а не спісваць трагедыі толькі на прыпеў лёсу.

— На прафілактычную працу ў гэтым напрамку нацэлены ўлада, міліцыя, МНС, пракуратура, установы адукацыі, аховы здароўя, прадпрыемствы, на балансе якіх знаходзяцца небяспечныя аб'екты, — паведаміў старшы памочнік пракурора вобласці па наглядзе за выкананнем заканадаўства аб непаўналетніх і моладзі Антон Волкаў. — Кожны суб'ект прафілактыкі ў межах сваёй кампетэнцыі павінен навесці парадак, пераканацца, што ўсё неабходнае зроблена.

Штогод у вобласці ад знешніх прычын паміраюць 20-30 дзяцей. На пачатак жніўня 2017-га ўжо загінулі 19 дзяцей, у тым ліку адбылося два суіцыды і чатыры ўтапленні. Самыя рэзанансныя з нядаўніх здарэнняў — дзіцяці засыпала ў кар'еры, іншае загінула ад выпадковага агнястрэльнага ранення.

— У пракурораў у справе абароны правоў дзяцей дзве функцыі: нагляд і каардынацыя дзейнасці зацікаўленых службаў, — сказаў Антон Віктаравіч. — Мы не толькі правяраем, як выконваюць свае абавязкі кожная з іх, але і сочым, каб было наладжана міждзяржаўнае ўзаемадзеянне, якое часам кульгае.

Да прыкладу, у 2015 годзе ў Глыбоцкім раёне зямлёй засыпала двух хлопчыкаў. Гэта адбылося ў пясчаным кар'еры, выдзеленым для гаспадарчых патрэб аднаму з прадпрыемстваў. Праводзячы праверку, мы выявілі, што адсутнічае нарматыўная база, якая рэгламентуе пытанні бяспекі пры правядзенні работ у такіх месцах. А іх у вобласці сотні. На сумесным пасяджэнні аблвыканкама і пракуратуры мы прапанавалі праводзіць комплексныя прафілактычныя мерапрыемствы для папярэджання няшчасных выпадкаў. У выніку былі распрацаваны так званыя пашпарты патэнцыйна небяспечных для дзяцей аб'ектаў.

Перад мясцовымі ўладамі паставілі задачу: стварыць адзіны пералік такіх кропак, якія знаходзяцца ў населеных пунктах або паблізу іх. Перад пачаткам сезона туды накіроўваюцца спецыяльныя камісіі, каб праверыць, ці бяспечныя яны, ці ёсць у іх уласнік. Пастаянна прымаюцца меры па ліквідацыі парушэнняў патрабаванняў бяспекі, выяўляюцца новыя небяспечныя аб'екты, а тыя, з якімі навялі парадак — выключаюцца са спісу.

Так, два гады таму ў Сенненскім раёне ў пажарнай сажалцы, якая знаходзіцца ў вёсцы, затанула траіх дзяцей. Хто яе гаспадар, праваахоўнікам удалося ўстанавіць толькі са слоў работнікаў сельсавета, дакументы, якія пацвярджаюць гэта, адсутнічалі.

Таксама для папярэджання дзіцячага траўматызму ад знешніх прычын важна ведаць, што адбываецца ў сем'ях, як бацькі выконваюць свае абавязкі.

— Трагедыі можна пазбегнуць, калі своечасова забраць дзіця з неспрыяльнай сям'і, дзе тата і мама не надаюць увагі дзецям, пакідаюць іх самім сабе, — сказаў Антон Волкаў.

— Работа службаў, якія кантралююць гэтую сферу, павінна быць эфектыўнай. Але статыстыка кажа, што ў большасці выпадкаў няшчасце адбываецца ў нармальных сем'ях, калі дарослыя былі побач: падзенне з балконаў і вокнаў, утопленне ў вадаёме. Таму галоўная задача міліцыянтаў, педагогаў і ратавальнікаў — мець зносіны з дзецьмі і бацькамі, распавядаць пра наступствы неабдуманых учынкаў, неўважлівасці.

Таксама, на мой погляд, варта памяняць падыход да правядзення ўрокаў АБЖ, зрабіўшы іх больш практычнымі, каб школьнікі адпрацоўвалі навыкі дзеянняў у крытычных сітуацыях да аўтаматызму. Важна не толькі гаварыць пра небяспекі, але і паказваць, што рабіць. У гэтым напрамку паспяхова працуе МНС.

Нягледзячы на прымаемыя дзяржавай меры, першы заслон у справе бяспекі дзяцей — задача бацькоў. Яны павінны сваім прыкладам паказаць, як трэба сябе паводзіць, каб не трапіць у бяду.

Эдуард Каралевіч, "Віцебскія весці". Фота з адкрытых крыніц.