Расейцы купляюць пародзістых коней у Глыбоцкім раёне

3 мая, Віцебск /Дзіяна Курыла - БЕЛТА/. Расіяне купляюць пародзістых коней у Глыбоцкім раёне. Адным з першых цікавасць замежных пакупнікоў адчуло ААТ "Залатая падкоўка", расказала карэспандэнту БЕЛТА галоўны заатэхнік гаспадаркі па конегадоўлі, трэнер цэнтра Алімпійскага рэзерву па конным спорце (конкур) Барань Наталля Бутыльская. Разам з раслінаводствам і малочным жывёлагадоўляй у "Залатой падкоўцы" на працягу больш як двух дзясяткаў гадоў займаюцца конегадоўляй. У цяперашні час гаспадарка ўтрымлівае 86 коней розных парод, уключаючы спартыўныя, рабочыя, мясныя пароды. Тут вырошчваюць гановерскіх, латвійскіх верхавых, рускіх цяжкавозаў, беларускіх у ​​прывадных. У апошнія гады рэнтабельнасць продажаў коней дасягнула 28%, прыбытак узрос да Br30 млн. Павышаны попыт на коней "Залатая падкоўка" адчула восенню мінулага года, калі з выгадай былі прададзены 34 скакуны. За цяжкавозамі прыязджаюць з краін Балтыі, Расіі, Беларусі як прыватныя пакупнікі, так і прадстаўнікі спецыялізаваных гаспадарак. У гэтым годзе расіяне падалі заяўку на паўтара дзясятка коней пароды беларуская ў ​​прывадная, папрасіўшы падабраць іх па пэўнай масці. Па словах Наталлі Бутыльскай, купілі б больш, але "Залатая падкоўка" мае намер папоўніць уласны табун. Асаблівым попытам у пакупнікоў карыстаюцца чыстакроўныя скакавыя коні. Але іх гаспадарка пакуль прадаваць не мае намеру, таму што скакуны патрэбны для мясцовай коннаспартыўнай школы. Вынікі яе выхаванцаў, у большасці сваёй гэта дзеці, якія жывуць на тэрыторыі гаспадаркі, вядомыя далёка за межамі раёна. Тут займаюцца два кандыдаты ў майстры коннага спорту. Некалькі падапечных Наталлі Бутыльскай паспяхова скончылі ВНУ, самі сталі трэнерамі па конным спорце і цяпер працуюць у Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі коннага спорту і конегадоўлі ў Ратамцы. "Залатая падкоўка" не баіцца канкурэнтаў і дзеліцца не толькі вопытам, але і пародзістымі вытворцамі з іншымі гаспадаркамі раёна. Так, іх найбліжэйшыя суседзі дзякуючы такой падтрымцы за два гады змаглі пакрыць страты і вырашылі стварыць коннаспартыўную школу для мясцовых дзяцей.-0-