З стварэннем адзінай службы прымусовага выканання ў судовых выканаўцаў стала больш правоў

С созданием единой службы принудительного исполнения у судебных исполнителей стало больше прав

З 1 студзеня ў Беларусі ў рамках судовай рэформы пачала дзейнічаць асобная структура судовых выканаўцаў. Па словах начальніка аддзела прымусовага выканання Кастрычніцкага раёна Віцебска Дзмітрыя Шнявіна, правядзенне судовай рэформы абумовіла і неабходнасць аб'яднання судовых выканаўцаў агульных і гаспадарчых судоў у адзіную службу прымусовага выканання, падпарадкаваных не судам, а ўпраўленням прымусовага выканання. Цяпер функцыі па забеспячэнні прымусовага выканання ўскладзены на Міністэрства юстыцыі і галоўныя ўпраўленні юстыцыі аблвыканкамаў (Мінскага гарвыканкама), у структурах якіх ужо працуюць адпаведныя падраздзяленні.

Як адзначае спецыяліст, пасля рэарганізацыі службы судовых выканаўцаў, працаваць ім стане лягчэй — спросціцца выканаўчае вытворчасць. Калі, напрыклад, раней пастановы аб прыпыненні аперацый па банкаўскіх рахунках даўжнікоў, аб'яўленне іх у вышук і так далей можна было рабіць толькі па рашэнні суда, то цяпер гэтым правам надзелены самі выканаўцы. Таксама яны на падставе ўласнага прадстаўлення ў суд цяпер могуць атрымаць доступ і агледзець памяшканні даўжнікоў нават без іх згоды (канешне, з удзелам супрацоўнікаў міліцыі і панятых).

Падаражэлі і паслугі супрацоўнікаў службы прымусовага выканання. Цяпер выкананне з удзелам судовага выканаўцы абыдзецца ў 10% ад спагнаных сум або маёмасці (было 5%). Пры выканаўчым вытворчасці немаёмаснай характару (напрыклад, усяленне-высяленне) устаноўлена плата ў 5 базавых велічынь для фізічных асоб і 10 — для юрыдычных. Абскарджанне пастаноў, дзеянняў (бяздзейнасці) судовых выканаўцаў цяпер ажыццяўляецца праз іх вышэйстаячы орган прымусовага выканання ( службовыя асобы), а толькі затым у судовым парадку.

У мінулым годзе толькі ў судзе Кастрычніцкага раёна Віцебска ў выканаўцаў знаходзілася больш за 47 тысяч выканаўчых вытворчасцей. З году ў год працэнт спагнання сродкаў з даўжнікоў застаецца практычна на адным узроўні і складае прыкладна 50-55%.

Аляксандр Кутынко, "Віцебскія весці"