Сем'і работнікаў агракомплексу «Янавічы» Віцебскай бройлернай птушкафабрыкі справілі наваселле
У доме з цэнтралізаваным водаправодам, каналізацыяй і газазабеспячэннем па шэсць 1-пакаёвых і 3-пакаёвых, дванаццаць 2-пакаёвых кватэр, у якія засяліліся маладыя спецыялісты, жывёлаводы, у тым ліку дзве шматдзетныя сем'і. Трэць кватэр засталася ў рэзерве, што, безумоўна, дапаможа ў вырашэнні праблемы з кадрамі на вёсцы.
Зрэшты, у агракомплексе дэфіцыту ў кадрах не назіраецца. Больш таго, сюды імкнуцца трапіць з іншых рэгіёнаў. Сярод такіх – шматдзетная сям'я Міхайлавых з Лёзненскага раёна.
– Першапраходцам стаў сын Раман, які ўладкаваўся ў агракомплекс «Янавічы» механізатарам. Ён ездзіў штодня на працу за 30 кіламетраў. А за ім рушылі ўслед я з мужам і малодшымі дзецьмі – 12-гадовым Сяргеем і 9-гадовым Арцёмам. І гэта нягледзячы на тое, што мелі ўласнае жыллё. Для нас вялікая радасць, што нарэшце ўсе нашы мытарствы скончыліся, і мы атрымалі ўласную трохпакаёвую кватэру ў Янавічах, дзе і абуладкуемся. Тут ёсць школа, дзіцячы сад, насупраць дома пачата будаўніцтва фірменнага супермаркета «Ганна». Што яшчэ трэба? – падзялілася лабарант Святлана. – Старэйшая дачка з сям'ёй працуе ў гаспадарцы «Паўдзеткі» Віцебскага раёна.
Жыллё – вялікая радасць для ўсіх работнікаў аграпрамысловага комплексу, падкрэсліла генеральны дырэктар птушкафабрыкі Ганна Норкус. Атрымалі ключы ад кватэры тыя, хто ўносіць асаблівы ўклад у развіццё АПК. Трэцяя частка кватэр у доме застанецца ў рэзерве для перспектыўных кадраў. Ганна Васільеўна адзначыла, што яны вырашаюць у комплексе пытанні: ствараюць спрыяльныя ўмовы працы, выплачваюць годнае заробкі і забяспечваюць кадры жыллём. Застаецца толькі працаваць на славу і росквіт калектыву.
Старшыня аблвыканкама Мікалай Шарснёў, віншуючы новасёлаў са знамянальнай у іх жыцці падзеяй, падкрэсліў, што Яновічы лічацца перыферыяй, калі ехаць з Віцебска, а тут кіпіць жыццё. За апошні час змяніўся аблічча сяла, узведзены малочна-таварны і збожжасушыльны комплексы, праведзена рэканструкцыя машынатрактарнага парку. Віцебская бройлерная птушкафабрыка з зайздросным пастаянствам адкрывае новыя вытворчыя і сацыяльныя аб'екты, што яшчэ раз падкрэслівае: на перыферыі можна і трэба жыць. Тым больш, што ў кіраўніцтва птушкафабрыкі велізарныя планы па стварэнні сельскагаспадарчай вытворчасці XXI стагоддзя, якая ўяўляе сабой механізацыю, камп'ютарызацыю, магутную тэхніку, высокакласнае абсталяванне. Мікалай Мікалаевіч прывёў лічбу: на Віцебшчыне за апошнія 10 гадоў на 45 тыс. чалавек зменшылася колькасць працаздольных на сяле, гэта столькі, колькі іх маецца цяпер. Лічбы прымушаюць думаць, як прыцягнуць на сяло моладзь. Жыллё – адзін са стымулаў, падкрэсліў кіраўнік вобласці.