Сенненскія насенняводы: тэмпы, якасць і добры настрой
Сямейны атрад Гарбачовых і Гарнаковых выконвае ўсе аперацыі тэхналагічна і на сумленне.
…Пад рукой дасведчаных механізатараў здрыгануліся шпаркія «Беларус», з бадзёрым рыкам зрываюцца з месца і шэрагам адзін за адным пакідаюць тэрыторыю мехмайстэрняў філіяла «Віцебская доследная меліярацыйная станцыя Інстытута меліярацыі», размешчанага паблізу Сянно.
Дырэктар прадпрыемства Валерый Кучко ўсміхаецца — гэта выбыў у поле так званы сямейны атрад.
— У нас ужо шмат гадоў працуюць дзве пары братоў, якія адначасова з'яўляюцца яшчэ і шурынамі. Не разумееце? Усё проста. Трактарысты Гарбачовы, Аляксей і Сяргей, аддалі сваіх сясцёр замуж за братоў Гарнаковых — Дзмітрыя і Барыса. Паверце, з такімі хлапцамі можна горы згарнуць! Гаспадарлівыя, майстраватыя, любы від тэхнікі ім па плячы. Яны і на ўспашку, і на сяўбе, і на ўборцы збожжавых. Адзін аднаму ў выпадку чаго дапамагаюць, падтрымліваюць пры нечаканых паломках. Гэтаму атраду поле адвядзеш — усё самі зробяць. Хутка і якасна.
У мінулым годзе буйная насенняводчая гаспадарка паставіла аграрыям вобласці больш за ўсё эліты збожжавых — звыш тысячы тон. Гэта першы вынік сярод калег, сенненцы закрылі прыкладна пятую частку ўсіх патрэб віцебскіх земляробаў у добрым насенні. Цяпер у іх застаецца каля ста тон элітнага насення. Яны ўжо гатовыя да адгрузкі. Протручванне ідзе з дапамогай спецыяльна пабудаванага для гэтых мэт модуля. Мясцовыя Кулібіны пастараліся, самастойна распрацавалі і ўзвялі вышынную канструкцыю. Цяпер пагрузчык загружае збожжа ў спецыяльны рэзервуар, дзе яно злучаецца з хімпрэпаратамі, потым аўтаматычна затарваецца прама ў велізарныя мяшкі. Гатова — можна пастаўляць на поле. Да сеялак.
— Нам трэба пасеяць каля 600 гектараў. Прыкладна 300 з іх зоймуць збожжавыя, 130 — рапс, астатняе — шматгадовыя травы. Таксама на насенне, — расказвае Валерый Кучко. — Каля 80 працэнтаў плошчаў засеяна. Надвор'е спрыяе, і з астатнім хутка справімся. Нам спяшацца няма чаго: трэба ўлічыць усе нюансы, добра падрыхтаваць зямлю. Бо мы не проста атрымліваем хлеб, а закладваемм ураджай будучых гадоў для шматлікіх сельгаспрадпрыемстваў вобласці, якія традыцыйна карыстаюцца нашым насеннем. Такое давер варта шмат.
Разумеюць гэта і браты-шурыны. І старанна, круг за кругам, паліруюць культыватарамі і дыскатарамі поле ля вёскі Гарывец.
Тармазім на хвілінку Дзмітрыя Гарнака:
— Як настрой у полі?
— Як і павінна быць — працоўны. Вось зараз тут культыватарамі пройдземся — і можна сеялкі запускаць, — правярае рукой мяккасць глебы Дзмітрый. — Бачыце, усё акей — волагі дастаткова. У самы раз сеяць!
Дзмітрый працуе на меліяратыўным прадпрыемстве гадоў пяць, яго брат Барыс — удвая даўжэй. Абодва ў свой час, як і шурыны, вывучыліся на трактарыстаў. Падчас жніва за штурвал камбайна сядуць Барыс Гарнак і Аляксей Гарбачоў. А Дзмітрый з Сяргеем будуць адвозіць збожжа. Вось такі эфектыўны і ў сямейным, і ў вытворчым дачыненні чацвёрка-падрад.
— У нас усе механізатары надзейныя, старанныя. Многія прадпрыемствы ў раёне ў апошнія гады спынілі сваё існаванне, а тут стабільнасць, добрая зарплата — больш за тысячу рублёў сярэдняя. Так што шанаваць ёсць што. А мы ў сваю чаргу беражом нашы кадры. Калі скончым пасяўную, адпачываць нікому не давядзецца. Сыход за элітнымі плантацыямі — не менш адказная задача. Вы падчас жніва прыязджайце, — запрашае кіраўнік.— Самі ацаніце наш ураджай. Летась узялі 48,4 цэнтнера з гектара збожжавых, і сёлета павінна быць не менш. Дарэчы, нашы камбайнеры вось ужо шэсць гадоў пастаянныя ўдзельнікі абласных «Дажынак».
…Пад рукой дасведчаных механізатараў здрыгануліся шпаркія «Беларус», з бадзёрым рыкам зрываюцца з месца і шэрагам адзін за адным пакідаюць тэрыторыю мехмайстэрняў філіяла «Віцебская доследная меліярацыйная станцыя Інстытута меліярацыі», размешчанага паблізу Сянно.
Дырэктар прадпрыемства Валерый Кучко ўсміхаецца — гэта выбыў у поле так званы сямейны атрад.
— У нас ужо шмат гадоў працуюць дзве пары братоў, якія адначасова з'яўляюцца яшчэ і шурынамі. Не разумееце? Усё проста. Трактарысты Гарбачовы, Аляксей і Сяргей, аддалі сваіх сясцёр замуж за братоў Гарнаковых — Дзмітрыя і Барыса. Паверце, з такімі хлапцамі можна горы згарнуць! Гаспадарлівыя, майстраватыя, любы від тэхнікі ім па плячы. Яны і на ўспашку, і на сяўбе, і на ўборцы збожжавых. Адзін аднаму ў выпадку чаго дапамагаюць, падтрымліваюць пры нечаканых паломках. Гэтаму атраду поле адвядзеш — усё самі зробяць. Хутка і якасна.
У мінулым годзе буйная насенняводчая гаспадарка паставіла аграрыям вобласці больш за ўсё эліты збожжавых — звыш тысячы тон. Гэта першы вынік сярод калег, сенненцы закрылі прыкладна пятую частку ўсіх патрэб віцебскіх земляробаў у добрым насенні. Цяпер у іх застаецца каля ста тон элітнага насення. Яны ўжо гатовыя да адгрузкі. Протручванне ідзе з дапамогай спецыяльна пабудаванага для гэтых мэт модуля. Мясцовыя Кулібіны пастараліся, самастойна распрацавалі і ўзвялі вышынную канструкцыю. Цяпер пагрузчык загружае збожжа ў спецыяльны рэзервуар, дзе яно злучаецца з хімпрэпаратамі, потым аўтаматычна затарваецца прама ў велізарныя мяшкі. Гатова — можна пастаўляць на поле. Да сеялак.
— Нам трэба пасеяць каля 600 гектараў. Прыкладна 300 з іх зоймуць збожжавыя, 130 — рапс, астатняе — шматгадовыя травы. Таксама на насенне, — расказвае Валерый Кучко. — Каля 80 працэнтаў плошчаў засеяна. Надвор'е спрыяе, і з астатнім хутка справімся. Нам спяшацца няма чаго: трэба ўлічыць усе нюансы, добра падрыхтаваць зямлю. Бо мы не проста атрымліваем хлеб, а закладваемм ураджай будучых гадоў для шматлікіх сельгаспрадпрыемстваў вобласці, якія традыцыйна карыстаюцца нашым насеннем. Такое давер варта шмат.
Разумеюць гэта і браты-шурыны. І старанна, круг за кругам, паліруюць культыватарамі і дыскатарамі поле ля вёскі Гарывец.
Тармазім на хвілінку Дзмітрыя Гарнака:
— Як настрой у полі?
— Як і павінна быць — працоўны. Вось зараз тут культыватарамі пройдземся — і можна сеялкі запускаць, — правярае рукой мяккасць глебы Дзмітрый. — Бачыце, усё акей — волагі дастаткова. У самы раз сеяць!
Дзмітрый працуе на меліяратыўным прадпрыемстве гадоў пяць, яго брат Барыс — удвая даўжэй. Абодва ў свой час, як і шурыны, вывучыліся на трактарыстаў. Падчас жніва за штурвал камбайна сядуць Барыс Гарнак і Аляксей Гарбачоў. А Дзмітрый з Сяргеем будуць адвозіць збожжа. Вось такі эфектыўны і ў сямейным, і ў вытворчым дачыненні чацвёрка-падрад.
— У нас усе механізатары надзейныя, старанныя. Многія прадпрыемствы ў раёне ў апошнія гады спынілі сваё існаванне, а тут стабільнасць, добрая зарплата — больш за тысячу рублёў сярэдняя. Так што шанаваць ёсць што. А мы ў сваю чаргу беражом нашы кадры. Калі скончым пасяўную, адпачываць нікому не давядзецца. Сыход за элітнымі плантацыямі — не менш адказная задача. Вы падчас жніва прыязджайце, — запрашае кіраўнік.— Самі ацаніце наш ураджай. Летась узялі 48,4 цэнтнера з гектара збожжавых, і сёлета павінна быць не менш. Дарэчы, нашы камбайнеры вось ужо шэсць гадоў пастаянныя ўдзельнікі абласных «Дажынак».