«Славянскі базар у Віцебску» служыць прыкладам інтэрнацыяналізму — У.Татарскі

"СЛАВЯНСКИЙ БАЗАР" МОЦНЫ СВАІМІ ТРАДЫЦЫЯМІ

Міжнароднаму фестывалю мастацтваў "Славянскі базар у Віцебску" споўнілася 20 гадоў. За гэтыя гады змяняўся сам фестываль, на яго небасхіле не раз адны эстрадныя зоркі змянялі іншых, але вось ужо на працягу 18 гадоў нязменнымі застаюцца "Зорны час" - прэс-канферэнцыі са знакамітасцямі і іх вядучы заслужаны артыст Расіі, аўтар і вядучы найпапулярнейшай праграмы расійскага радыё "Сустрэча з песняй" Віктар Вітальевіч Татарскі. Чалавек бездакорнага густу і найвышэйшай культуры слова, мэтр музычнай журналістыкі падзяліўся з карэспандэнтам БЕЛТА ўражаннямі ад фестывалю і выказаў сваё меркаванне аб яго далейшым лёсе.

- Я штогод прыязджаю на фестываль "Славянскі базар у Віцебску" і кожны раз адчуваю неўгасальны цікавасць да таго, што тут адбываецца. Мне даводзіцца займацца клубам сустрэч - "Зорным часам". Смяю запэўніць, што тут бываюць сапраўдныя зоркі не толькі поп-культуры: Мішэль Легран, Яўгеній Яўтушэнка, Сяргей Юрскі. Для мяне "Славянскі базар", у першую чаргу, сустрэчы і гутаркі з таленавітымі людзьмі.

Па-другое, мне цікава назіраць з боку, сачыць за тым, што адбываецца ў музычнай песеннай культуры, у тэатральным свеце, у кіно, а фестываль дае гэту магчымасць: сюды прыязджаюць добрыя тэатры, дэманструюцца новыя фільмы, нярэдкія канцэрты класічнай музыкі.

- Віктар Вітальевіч, на працягу 45 гадоў у эфіры расійскага радыё гучыць ваша аўтарская праграма "Сустрэча з песняй". Вы як ніхто іншы ведаеце пра тое, што адбываецца з сучаснай песеннай культурай на постсавецкай прасторы.

- Кажучы пра сучасную песенную культуру, магу сказаць адно - сумна. Песня - гэта злучэнне добрай музыкі, добрага вершаванага матэрыялу і выканання. Як правіла, у сучасных выканаўцаў не бачу злучэння гэтых трох складнікаў. Нават у Пугачовай, цудоўнай актрысы, падкрэсліваю - актрысы, цудоўнай эстраднай выканаўцы, тэкставы матэрыял песень выклікае сумневы. Для таго, каб паставіць добры спектакль, патрэбна добрая драматургія. А яшчэ ў выканаўцы павінна быць свая асоба, але сваіх асоб няма.

Цяпер на расійскую эстраду выходзіць так званы шансон. Але я ведаю толькі французскі шансон, а ўсё астатняе - гэта недахоп культуры, выхавання, які выдаюць за народную песню. Мне здаецца, пэўныя сілы, для таго каб прабіваць нізкапробныя праекты, пастараліся апусціць планку густу публікі, і гэта ім удалося. Цяпер на экран, на сцэну можна прасунуць усё, што заўгодна, нават нецэнзурную лексіку.

У гэтым плане "Славянскі базар" выгадна адрозніваецца тым, што тут яшчэ гучыць добрая песня, а планка культуры ўсё яшчэ ўтрымліваецца.

- "Славянскі базар у Віцебску" перасягнуў свой дваццацігадовы рубеж. У апошнія гады гучала нямала прапаноў аб змяненні яго канцэпцыі. Як вы лічыце, ці ёсць неабходнасць трансфармаваць фестываль?

- "Славянскі базар" моцны традыцыямі і гэтым цікавы. Тут можна бачыць фальклорную творчасць, народныя промыслы, прафесійнае і самадзейнае мастацтва. Ён захоўвае лепшыя традыцыі мінулага, тое, ад чаго стараюцца пазбавіцца ў Расіі і на постсавецкай прасторы. Што тычыцца новага, то, на мой погляд, трэба быць асцярожным, каб не сапсаваць тое добрае, што ёсць.

- Вы кожны год прыязджаеце на фестываль і, верагодна, адзначылі перамены, якія адбыліся за гэты час у Беларусі, у Віцебску, ды і на самім фестывалі?

- Вельмі шмат зроблена для таго, каб на фестывалі гасцям было камфортна. Дваццаць гадоў таму была адзіная гасцініца ў горадзе, цяпер - іх мноства, рэканструяваны Летні амфітэатр. Непазнавальна ператварыўся Віцебск. Сам фестываль значна прасунуўся ў тэхнічным аснашчэнні, бездакорна працуюць яго службы. Звяртае на сябе ўвагу той факт, што фестывалю надаюць велізарнае значэнне ўлады горада і краіны - гэта адчуваецца ў яго арганізацыі.

- Віктар Вітальевіч, якія праекты ХХ Міжнароднага фестывалю мастацтваў цікавыя вам як гледачу?

- Мяне цяжка чым-небудзь здзівіць, шмат што бачыў і многіх чуў, але на фестывалі ёсць цікавыя для мяне праекты. Выбарачна хаджу на канцэрты. Быў на "Тэатральных сустрэчах", дзе давалі спектакль з Кацярынай Васільевай у галоўнай ролі.

Але больш за ўсё на фестывалі я люблю хадзіць і назіраць, "Славянскі базар у Віцебску" - гэта свята. Сюды прыязджаюць з многіх гарадоў, з розных краін. Паверце, я не пераацэньваю яго значэнне: на працягу дзесяцігоддзяў у яго былі і промахі, і поспехі. Але калі мы гаворым аб інтэрнацыяналізме, то гэта "Славянскі базар у Віцебску". І гэта не міф. Фестываль даказвае, што культуры ўзаемадзейнічаюць, што людзі цікавыя адзін аднаму, яны хочуць быць разам. Я не ведаю іншага падобнага фестывалю на постсавецкай прасторы.

Дыяна КУРЫЛА,
БелТА.-0-