Стварэнне ў Віцебску гарадскога цэнтра траўматалогіі дазволіла палепшыць меддапамогу насельніцтву

Загадчык цэнтра Андрэй Жалезняк — вопытны ўрач-траўматолаг. Толькі ў Віцебскай бальніцы хуткай медыцынскай дапамогі адпрацаваў 31 год, з іх 14 гадоў загадваў траўматалагічным аддзяленнем. Пасля стварэння цэнтра змяняць клініку не давялося, ён функцыянуе на базе УАЗ «ВГКБСМП» і ўключае тры падраздзяленні: траўмпункт для аказання экстраннай амбулаторнай дапамогі, траўматалагічнае аддзяленне для стацыянарнага лячэння і кансультатыўна-траўматалагічны кабінет, куды пацыентаў у складаных выпадках накіроўваюць паліклінікі горада.

— Не заўсёды ў паліклінічных установах ёсць прыём урача-траўматолага, працуе хірург, — распавядае Андрэй Васільевіч. — Для ўдакладнення дыягназу, вызначэння далейшай лячэбнай тактыкі, у тым ліку паказанняў да шпіталізацыі, аператыўнага ўмяшання, вырашэння экспертных пытанняў у бальніцы хуткай меддапамогі ёсць усё неабходнае абсталяванне і кадры. Такі падыход дазваляе і сродкі не распыляць, і якасць медыцынскай дапамогі трымаць на высокім узроўні.

Дапыльны ўрач-траўматолаг вядзе прыём у кансультатыўным кабінеце №105 прыёмнага аддзялення са панядзелка па пятніцу з 9 да 15 гадзін. У 2014 годзе сюды звярнуліся 2714 чалавек, а за 9 месяцаў гэтага ўжо 2821. Таксама ўрачы цэнтра аказваюць кансультатыўную дапамогу ў іншых стацыянарыях горада. На сённяшні дзень у сценах траўматалагічнага цэнтра на базе БСМП робяць усё, што можа спатрэбіцца пацярпелым: ад накладання банальнай гіпсавай імабілізацыі, перавязкі раны, зняцця апарата Ілізарава да высокатэхналагічных і вельмі складаных аператыўных умяшанняў па адна- і двухполюсным эндапратэзаванні тазабедранных суставаў. Аснашчэнне аперацыйных сучаснай дыхальна-наркознай апаратурай, электронна-аптычным пераўтваральнікам для інтрааперацыйнага рэнтгенаўскага кантролю са шчадрай дозай апрамянення праведзена яшчэ падчас рэканструкцыі галоўнага корпуса бальніцы. Па меры неабходнасці абсталяванне дакупляецца або замяняецца.

У стацыянарным аддзяленні цэнтра за студзень — верасень прайшлі лячэнне 1393 чалавекі, 78 з іх зроблена пратэзаванне тазабедранных суставаў, 2 — пратэзаванне каленных суставаў. Апошняя аперацыя — новы від дапамогі, асвоены віцебскімі медыкамі пры ўдзеле калег з РНПЦ траўматалогіі і артапедыі. Па словах галоўнага ўрача УЗ «ВГКБСМП» Сяргея Лазара, гэта напрамак з'яўляецца перспектыўным для бальніцы. Тут у любы момант гатовыя ўключыцца ў выкананне задання дзяржаўнай праграмы па пратэзаванні каленных суставаў.

Што ж тычыцца замены тазабедрэных суставаў, то такія ўмяшанні ў рамках аналагічнай праграмы ўжо пастаўлены на паток. З 2010 года іх рабілі па экстранных паказаннях траўміраваным пацыентам, а затым перайшлі да лячэння планавых артапедычных хворых. Сёлета ніякіх затрымак з пастаўкай якасных пратэзаў беларускай вытворчасці няма. На пратэзаванне выклікалі 130 хворых, у лісце чакання застаюцца 238 чалавек, час чакання скарочаны з 2,5 да 1,5 года. Да таго ж не за гарамі рэпратэзаванне тых, каму суставы заменены пяць гадоў таму, паколькі нават метал не вечны.

На жаль, траўматызм у нас хоць і не хуткімі тэмпамі, але расце. Праз траўмпункт УАЗ «ВГКБСМП» за мінулы год прайшлі 33614 чалавек, а за тры кварталы года цяперашняга — 25608. Прыбаўляецца, кажа Андрэй Жалезняк, не менш за тысячу пацыентаў штогод. І калі вытворчы траўматызм скарачаецца, то бытавы толькі павялічваецца. З ростам колькасці транспартных сродкаў расце і колькасць ДТЗ з пацярпелымі, асабліва апошнім часам сярод тых, хто карыстаецца мотавеласродкамі перамяшчэння. Так што, на думку Андрэя Васільевіча, сэнс у стварэнні гарадскога траўматалагічнага цэнтра быў. Інакш з такім патокам не справіцца. Цяпер перад траўматолагамі стаіць задача знізіць узровень часовай непрацаздольнасці пацыентаў і першаснага выхаду на інваліднасць. За гэтымі паказчыкамі не проста эканомія дзяржаўных сродкаў, што расходуюцца, а лёсы канкрэтных людзей.

Вера Мурашкіна. Фота Алега Клімовіча. "Віцьбічы".