Будаўніцтва віцебскага гідравузла дало штуршок развіццю суднаходства ўсіх форм уласнасці
Дзякуючы будаўніцтву Віцебскай ГЭС верхні б'еф мае працягласць 48 км з устойлівымі глыбінямі і добрымі характарыстыкамі суднаходнага ходу. Штучна створаныя ўмовы далі штуршок да развіцця інфраструктуры і суднаходства ўсіх форм уласнасці.
Рэгіянальны бізнес выказвае сур'ёзную зацікаўленасць у стварэнні ўласнага флоту. Аднак існуе праблема з ніжнім б'ефам, што адбіваецца на функцыянальнай дзейнасці «Віцебскводтранса».
На ўчастку 20 км у межанскі перыяд ён практычна несуднаходны. Па даручэнні міністра прадпрыемствам быў зроблены аналіз сітуацыі і магчымасць будаўніцтва штучнага падпору ніжэй рачнога порта, каб забяспечыць перавозкі ў навігацыйны перыяд. Але няма гарантый, што канструкцыя вытрымае нагрузку падчас паводкі.
На думку Мікалая Кацецкага, будаўніцтва трэцяга аб'екта – інвестыцыйнага праекта па каскадаванні Заходняй Дзвіны Бешанковіцкай ГЭС дазволіць цалкам забяспечыць суднаходства на ўчастку ад мяжы Расіі да Полацка.
Касаючыся дзейнасці «Віцебскводтранса», Мікалай Кацецкі адзначыў, што за кароткі тэрмін яго кіраўнік Анатоль Леановіч вывеў філіял на стабільную працу.
За 9 месяцаў 2019-га выручка «Віцебскводтранса» склала больш за 2,8 млн руб. і павялічылася да мінулага года на 35%. Грузаабарот вырас на 32%. Прадукцыйнасць працы на аднаго работніка склала 30,3 тыс. руб. (рост 29%). Сярэдні заробак – 871 рубель (29%).
З будаўніцтвам Бешанковіцкай ГЭС адкрыліся б велізарныя перспектывы развіцця суднаходства на Заходняй Дзвіне. Напрыклад, у вясновы перыяд па высокай вадзе «Віцебскводтранс» ажыццяўляў дастаўку лесу на «Віцебскдрэў», што ў разы танней, чым аўтатранспартам. Таксама можна было б транспартаваць даламітавы шчэбень з Рубы ў Полацк. Разглядалася б магчымасць будаўніцтва турыстычнага цеплахода падобнага да «Белай Русі», які ходзіць па Прыпяці і карыстаецца ўстойлівым попытам.
Удзельнікі рэспубліканскага семінара па развіцці УВТ наведалі Віцебскую ГЭС і суднаходны шлюз. Пасля чаго на цеплаходзе «Віцебск» здзейснілі экскурсію ў Здраўнёва. На працягу паўтары гадзіны іх суправаджаў дырэктар музея-сядзібы Ільі Рэпіна Аляксей Сухарукаў, які разам з Анатолем Леановым прасоўвае ідэю пастаяннага экскурсійнага маршруту ад Віцебскай ГЭС у Здраўнёва. Аляксей Сухарукаў адзначыў, што неабходна выкарыстоўваць магчымасць падарожжа ў музей-сядзібу па вадзе, якая з'явілася. Людзі маюць да гэтага цікавасць. Да таго ж Ілья Рэпін часам сам дабіраўся на параходзе з Віцебска да свайго маёнтка. На працягу шляху турыстам можна расказаць шмат цікавага пра Заходнюю Дзвіну, якая ў старажытнасці з'яўлялася важнай транспартнай артэрыяй як для Віцебска, так і для ўсяго рэгіёна ад Валдайскага ўзвышша да Балтыкі.