Трафей – унікальны здымак. Фотапаляўнічы з Шаркаўшчыны падзяліўся сакрэтамі свайго хобі

Фотакар Валерый Кавалёнак працуе ў Шаркаўшчынскім камбінаце бытавога абслугоўвання амаль 25 гадоў. Але дзякуючы вядомаму віцебскаму арнітолагу Уладзіміру Іваноўскаму захапіўся вывучэннем птушак. Навучыўся кальцаваць птушак, адрозніваць іх па спевах, афарбоўцы.

Шмат гадоў Валерый з'яўляецца членам грамадскай арганізацыі "Ахова птушак Бацькаўшчыны", сёлета прызнаны лепшым грамадскім эколагам вобласці. Ганаровае званне - высокая ацэнка яго дзейнасці, у тым ліку па знаходжанні гнёздаў рэдкіх птушак, занесеных у Чырвоную кнігу Беларусі.

- Памятаю, як бацькі купілі мне першую "Вілію", - распавядае Валерый Кавалёнак. - Фатаграфаваў аднакласнікаў, прыроду. Родам я з вёскі Васількава, што непадалёк ад рэспубліканскага ландшафтнага заказніка "Ельня". Часта хадзіў у лес, з цікавасцю назіраў за птушкамі, захапляўся прыгажосцю прыроды. Пасля школы і службы ў арміі скончыў Віцебскае ПТВ №19 бытавога абслугоўвання насельніцтва, дзе вучыўся фотамайстэрству.

З таго часу фотаапарат практычна не выпускае з рук. У вольны ад працы час ідзе на пошукі лепшага кадра. Напрыклад, з падказкі мясцовых жыхароў аднойчы ўвечары адправіўся на месца, дзе бачылі 7 арланаў-белахвостаў. Начуючы ў лесе пры мінусавай тэмпературы, каб на світанні прыступіць да здымак. Але птушкі так і не прыляцелі. Фотаграфу, як і паляўнічаму, шанцуе не заўсёды.

- У мяне ёсць два фотаапараты Canon, з якімі даўно працую, - працягвае суразмоўнік. - Пачынаў з плёначных, цяпер ужо ёсць лічбавыя. Можна, вядома, купіць фотаапарат з выдатнай оптыкай і здалёк назіраць за птушкамі і жывёламі, але гэта не так цікава. Іншая справа - падысці бліжэй, каб хоць на міг акунуцца ў свет жывой прыроды.

Самае захапляльнае - працэс назірання. Жаданне атрымаць лепшы трафей - унікальны здымак - прымушае фатографа пры неабходнасці гадзінамі сядзець на адным месцы, узбірацца на верхавіны дрэў.

Нядаўна Валерый знайшоў на тэрыторыі Шаркаўшчынскага раёна гняздо арлана-белахвоста. Калі птушак не турбаваць, то, магчыма, вельмі хутка па суседстве з'явяцца падобныя гнёзды. Прынятыя ахоўныя мерапрыемствы павінны спрыяць гэтаму.

Сёлета Валерыю Каваленку пашанцавала зрабіць поўнамаштабную фотасесію маленькіх янотаў, азорных лісянят, грацыёзных аленяў, спрытных зайцаў і казуль. У аб'ектыў траплялі дзясяткі розных птушак.

- Часта адпраўляюся на Ельню ці балота Даўбенішкі, на пойму ракі Янка. Месцаў дзівосных не пералічыць! - кажа фатограф. - Сустракаюся са школьнікамі, праводжу заняткі, паказваю фатаграфіі. Дзеці слухаюць, глядзяць з вялікай цікавасцю. Спадзяюся, пасля такіх сустрэч у іх з'явіцца жаданне як мага лепш пазнаць навакольны свет.

Фотаздымкі Валерыя ўпрыгожваюць буклеты, кнігі пра мясцовы край, часта публікуюцца ў часопісе "Родная прырода". Сёлета ў Шаркаўшчыне, Мінску, Мёрах і Браславе прайшлі выставы яго работ. Кавалёнак удзельнічае ў розных фотаконкурсах і спаборніцтвах арнітолагаў.

Валерый мае шэраг высокіх узнагарод, у тым ліку падзяку Міністэрства прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя за грамадска значную працу па захаванні і прымнажэнні прыродных багаццяў краю. Сёння ён дапамагае работнікам райінспекцыі выяўляць несанкцыянаваныя звалкі, іншыя правапарушэнні.

- Колькі зрабіў фотаздымкаў за гэтыя гады, цяжка падлічыць, - працягвае Валерый Кавалёнак. - Але гаворка ідзе не пра іх колькасць, а пра якасць. Хочацца мець добры партрэт кожнай птушкі, жывёлы калі не з усіх куткоў Беларусі, то прынамсі з нашага рэгіёна. Мару зняць мохнатанога сыча, барсука.

Падчас летніх канікул 14-гадовую дачку Аню планую браць з сабой у займальнае падарожжа ў свет прыроды. Думаю, нудна ёй не будзе.

Дзіяна Берніковіч, "Віцебскія весці"