Цырымонія перадачы медаля "За адвагу" родным загінулага расійскага салдата прайшла ў Віцебску

7 мая, Віцебск /Сяргей Кочатаў - БЕЛТА/. Цырымонія перадачы баявога медаля "За адвагу" сваякам расійскага салдата, які загінуў пры вызваленні Віцебскай вобласці, прайшла сёння ў народным музеі баявой славы Віцебскага прафесійна-тэхнічнага вучылішча №19, перадае карэспандэнт БЕЛТА. Медаль, прабітая асколкам, была знойдзена недалёка ад вёскі Заронава ў Віцебскім раёне падчас аднаго з турзлётаў і перададзена актывістам віцебскага моладзевага грамадскага аб'яднання "Ваенна-патрыятычны клуб "Пошук" пры ПТВ №19. Па словах старшыні аб'яднання Анатоля Бурда, на ўзнагародзе захаваўся нумар, што і дазволіла пошукавікам актыўна ўключыцца ў вывучэнне лёсу яе ўладальніка. Праз архіўныя ўстановы Расіі было ўстаноўлена, што медаль належыць снайперу 51-га гвардзейскага стралковага палка 18-й гвардзейскай стралковай дывізіі Міхаілу Аляксеевічу Лукашэнку. Асабовы склад гэтага воінскага злучэння практычна ўвесь загінуў у баях у раёне возера Лосвіда пад Віцебскам. "Даследаванне лёсу салдата і пошукі яго сваякоў працягваліся каля 9 гадоў, а іх геаграфія прасціралася ад Уладзівастока і Новасібірска, адкуль ён прызываўся і дзе служыў, і далей па ўсёй Расіі", - адзначыў Анатоль Бурд. Як высветлілася зусім нядаўна, паралельна пошукі вялі сваякі загінулага. Пляменнік салдата Аляксандр Пракапчанка са сваім сынам Аляксеем прыехалі сёння з Тальяці для таго, каб атрымаць медаль свайго гераічнага дзядзькі. Па словах Аляксандра Пракапчанкі, штуршком да вывучэння лёсу роднага дзядзькі паслужыла пахавальная картка і яго апошні ліст з фронту. "Ён праслужыў 4 гады ва Уладзівастоку, потым застаўся там працаваць на суднабудаўнічым заводзе і ўжо 23 чэрвеня 1941 года адправіўся на фронт", - распавёў пляменнік. Праязджаючы на ​​ваенным эшалоне праз родны Новасібірск, салдат так і не змог пабачыцца належным чынам са сваімі бацькамі. Сваякі загінулага пачалі пошукі магілы ў 2001 годзе. Дзякуючы супрацоўнікам архіўнай службы Гарадка (Віцебская вобласць) і мясцовым краязнаўцам ім удалося ўстанавіць пахаванне, а таксама звязацца з актывістамі пошукавага руху для атрымання ўзнагароды свайго дзядзькі.-0-