Царкоўны званок часоў Вялікага Княства Літоўскага знайшлі ў Лёзненскім раёне

3 верасня, Віцебск /Дзіяна Курыла - БЕЛТА/. Звон часоў Вялікага княства Літоўскага знайшлі ў Лёзненскім раёне, расказалі карэспандэнту БЕЛТА ў аддзеле культуры Лёзненскага райвыканкама. Пры правядзенні земляных работ у вёсцы Колышкі ў закінутым студні быў знойдзены звон вышынёй 55,6 см і такім жа дыяметрам шырокай часткі. Па словах дырэктара Лёзненскага ваенна-гістарычнага музея Вольгі Самушчанкі, нягледзячы на тое, што звон у зямлі праляжаў больш за паўвека, стан яго здавальняючы, не хапае толькі языка. Звонку ў верхнім і ніжнім поясе маюцца надпісы на лацініцы. Верхнюю надпіс можна перакласці як "Аднаго Бога славім", а ў ніжняй ёсць імя нейкага Фрыдрыха Квейна і дата 1727, якую спецыялісты лічаць годам вырабу звана. У сярэдняй частцы звана змешчана рэльефнае выява Багародзіцы з немаўлём Ісусам. На думку Вольгі Самушчанкі, звон трапіў на Лёзненшчыну ў часы уніяцтва і, хутчэй за ўсё, да сярэдзіны 30-х гадоў XX стагоддзя знаходзіўся на званіцы праваслаўнай царквы. Далейшую гісторыю звана распавядаюць мясцовыя жыхары. Адны сцвярджаюць, што яго кінулі ў студню пасля таго, як царкву разбурылі, іншыя запэўніваюць, што пасля разгрому храма звон павесілі на пажарную званіцу, а ў 1941 годзе чырвонаармейцы яго схавалі ў студні, каб каштоўны метал не дастаўся фашысцкім акупантам. Цікавая і гісторыя знаходкі звана. Адзін з Лёзненскіх СПК будуе на сваёй тэрыторыі храм. Каб зэканоміць сродкі, вырашылі не заказваць звон у ліцейшчыкаў, а пашукаць яго ў тым месцы, дзе, са слоў старажылаў, мог знаходзіцца старадаўні звон. Месца было паказана дакладна - звон знайшлі, але вось работы праводзіліся з парушэннем заканадаўства па ахове культурных каштоўнасцей, у выніку чаго рада па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры адмовіла ў выплаце ўзнагароджання за знаходку. Звон прызнаны гісторыка-культурнай каштоўнасцю - прыкладам кавальскага майстэрства. Зараз звон, на просьбу вернікаў, перададзены на адказнае захоўванне храму Узвіжання Крыжа Гасподняга ў Лёзна. Пасля рамонту ён, як і належыць, зноў будзе несці сваю службу на званіцы.-0-