У Докшыцах з'явіўся ансамбль мажарэтак - удзельніц парадаў

Докшыцы - мястэчка невялікае, насельніцтва ўсяго каля 7 тысяч чалавек. Тым больш дзіўна, што нядаўна тут з'явіўся ансамбль мажарэтак.

Будучых барабаншчыц шукалі сярод вучаніц мясцовай школы мастацтваў. Абавязковыя ўмовы - абаяльная усмешка, пачуццё рытму, музычны слых і рост вышэй за 170 см. Конкурсны адбор змаглі прайсці 16 дзяўчат ад 14 да 16 гадоў. Цяпер іх прыродныя дадзеныя тры разы на тыдзень па паўтары гадзіны ў дзень "шліфуюць" педагогі музычнай школы.

У удзельніц ансамбля абавязковая форма: кароткія спадніцы, жакеты з галунамі і боцікі. На галаве - гусарскі ківер са страўсінымі пёрамі, а ў руках - барабаны.

Кошт аднаго такога касцюма ў краме - каля 12 мільёнаў рублёў. Таму для эканоміі вырашылі пашыць іх самі.

- Дызайн формы мы распрацоўвалі не адзін месяц: нешта знайшлі ў інтэрнэце, нешта прыдумалі, - распавяла дырэктар школы Вольга Сушко. - Было складана знайсці фурнітуру для аздобы: давялося нават ехаць у сталіцу.

Але працяглыя і затратныя прыгатаванні таго вартыя. Докшыцкі ансамбль удала дэбютаваў на святкаванні Дня Незалежнасці, дзе сарваў шквал апладысментаў.

Нават калі мажарэткі проста рэпетуюць на гарадской плошчы, тут заўсёды збіраюцца натоўпы мінакоў, многія фатаграфуюцца побач з сімпатычнымі барабаншчыцамі, заўважае ўдзельніца ансамбля Марыя Павелак.

Цяпер, дарэчы, дзяўчаты рыхтуюцца да новай вялікай падзеі - хутка ў Докшыцах адсвяткуюць Дзень горада.

З гісторыі пытання

Першыя мажарэткі з'явіліся ў Францыі больш за 80 гадоў таму. Назва адбылося ад слова "тамбур-мажор" - так звалі начальнікаў ваенных аркестраў. "Тамбур" па-французску - барабан, "мажор" - старэйшы. Ну а мажарэткі - гэта, атрымліваецца, памочніцы тамбур-мажора, дзяўчаты ў ваеннай або падобнай форме, удзельніцы парадаў.

Першы беларускі ансамбль мажарэтак "Холідэй" з'явіўся ў Баранавічах у 2003 годзе. Праз пяць гадоў ён стаў бронзавым прызёрам на першынстве мажарэтак Еўропы. У 2011 годзе калектыву прысвоена званне "народны".

Такія ж ансамблі ёсць і ў іншых гарадах - напрыклад, у Віцебску, Глыбокім, Паставах.

Іна Гарбаценка, "Рэспубліка"