У Лёзне шырока адзначылі 80-годдзе з дня вызвалення ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў
Свята свабоды і вызваліцеляў адзначаюць у Лёзне - 80 гадоў мінула з таго часу, як Чырвоная армія выгнала з лёзненскай зямлі гітлераўцаў. Але яны пакінулі пасля сябе сотні спаленых вёсак, тысячы забітых і закатаваных мірных жыхароў. Колькі яшчэ бяды маглі прынесці? Страшна пра гэта думаць. Вось чаму так важны гэты іх Дзень Перамогі - першы на Віцебшчыне.
...Ліўнявы дождж не стаў перашкодай для ўрачыстасці. З самай раніцы райцэнтр прымае мноства гасцей, палыхае рознакаляровасцю сцягоў і вабіць водарам палявой кухні.
Ва ўрачыстым шэсці прынялі ўдзел звыш дзвюх тысяч чалавек. Гэта прадстаўнікі працоўных калектываў, моладзевых арганізацый, афіцыйныя дэлегацыі з іншых рэгіёнаў Віцебскай вобласці і Расійскай Федэрацыі. Акцыя «Беларусь памятае» сабрала дзясяткі лёзненскіх школьнікаў, якія прынеслі ў цэнтр гарпасёлка фатаграфіі сваіх дзядоў і прадзедаў – былых франтавікоў. Нехта з іх вярнуўся дадому пасля Дня Перамогі, але большасці так і не наканавана было ўбачыць сваіх родных і блізкіх. Гэтак жа, як і тым героям, прах якіх сёння спачывае на цэнтральных воінскіх пахаваннях, дзе і адбыўся мітынг.
… Такім чынам, 10 кастрычніка 1943 года па загадзе Вярхоўнага галоўнакамандуючага быў дадзены салют з 20 артылерыйскіх залпаў у гонар вызвалення Лёзненскага раёна.
– Да пераможнага мая 1945 года яшчэ заставалася паўтара цяжкага года, а тут, на шматпакутным лёзненскім зямлі ўжо пачалося новае стваральнае жыццё, – адзначыў у сваім выступленні на мітынгу старшыня Віцебскага аблвыканкама Аляксандр Субоцін, – І ў гэтай справе таксама першымі аказаліся ўчарашнія франтавікі. Разам са сваімі жонкамі і дзецьмі, а таксама ўдовамі загінуўшых, у кароткія тэрміны яны змаглі практычна нанова адбудаваць райцэнтр, разбураныя пасёлак і вёскі. Усім мірам аднаўлялі прадпрыемствы і сельскую гаспадарку, удыхнулі жыццё ў гэтую, скалечаную і апаленую агнём, зямлю…
Аляксандр Міхайлавіч упэўнены: мы ўсе ў неаплатным даўгу перад загінулымі воінамі, ветэранамі і працаўнікамі тылу. Менавіта дзякуючыім сёння так актыўна развіваюцца Лёзненскі раён і вобласць у цэлым.
– Цяпер паўсюдна праводзіцца вялікая праца па ўвекавечанні памяці абаронцаў Айчыны, – падкрэсліў кіраўнік вобласці, – І гэту святую справу трэба працягваць. Наш абавязак – памятаць пра ўсіх паімённа. Нельга дапусціць таго, каб перапынілася сувязь часоў, вычарпаліся гераічныя традыцыі. Толькі захоўваючы памяць пра мінулае, мы можам выхаваць сапраўдных патрыётаў і быць спакойнымі за будучыню краіны.
… Хвіліна маўчання, кветкі, вянкі, збройныя залпы. Сотні ліёзненцаў прыйшлі сюды, на вайсковыя могілкі, пакланіцца героям. Сярод іх і пенсіянерка Бажэна Тамашэвіч. У руках – цэлы букет чырвоных гваздзікоў, якія Бажэна Сяргееўна беражліва раскладвае на магілках вядомых і невядомых салдат:
– У баях за вызваленне Лёзна ўдзельнічаў мой бацька, – распавядае жанчына, – На шчасце, ён выжыў. Але быў моцна паранены ў баі на мосце ракі Мошна. Тут ляжаць яго аднапалчане. І, нягледзячы на тое, што бацькі даўно няма ў жывых, я лічу сваім абавязкам пакланіцца праху яго таварышаў па зброі.
Урачыстыя мерапрыемствы, прысвечаныя 80-годдзю вызвалення Лёзна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, будуць працягвацца да позняга вечара. Цэлы марафон акцый і сюрпрызаў падрыхтаваны для дарослых і дзяцей.
Плац-канцэрт духавога ваеннага аркестра, паказальныя выступленні дэсантнікаў, тэматычныя пляцоўкі сельскіх саветаў і нават партызанскі лагер з шалашамі і медсанчасткай. А ўдзел у вячэрнім вялікім святочным канцэртным марафоне «Мы разам! Мы адзіныя! Мы непераможныя!» прымуць як мясцовыя творчыя калектывы, так і артысты з розных рэгіёнаў Расійскай Федэрацыі.
"СБ"
...Ліўнявы дождж не стаў перашкодай для ўрачыстасці. З самай раніцы райцэнтр прымае мноства гасцей, палыхае рознакаляровасцю сцягоў і вабіць водарам палявой кухні.
Ва ўрачыстым шэсці прынялі ўдзел звыш дзвюх тысяч чалавек. Гэта прадстаўнікі працоўных калектываў, моладзевых арганізацый, афіцыйныя дэлегацыі з іншых рэгіёнаў Віцебскай вобласці і Расійскай Федэрацыі. Акцыя «Беларусь памятае» сабрала дзясяткі лёзненскіх школьнікаў, якія прынеслі ў цэнтр гарпасёлка фатаграфіі сваіх дзядоў і прадзедаў – былых франтавікоў. Нехта з іх вярнуўся дадому пасля Дня Перамогі, але большасці так і не наканавана было ўбачыць сваіх родных і блізкіх. Гэтак жа, як і тым героям, прах якіх сёння спачывае на цэнтральных воінскіх пахаваннях, дзе і адбыўся мітынг.
… Такім чынам, 10 кастрычніка 1943 года па загадзе Вярхоўнага галоўнакамандуючага быў дадзены салют з 20 артылерыйскіх залпаў у гонар вызвалення Лёзненскага раёна.
– Да пераможнага мая 1945 года яшчэ заставалася паўтара цяжкага года, а тут, на шматпакутным лёзненскім зямлі ўжо пачалося новае стваральнае жыццё, – адзначыў у сваім выступленні на мітынгу старшыня Віцебскага аблвыканкама Аляксандр Субоцін, – І ў гэтай справе таксама першымі аказаліся ўчарашнія франтавікі. Разам са сваімі жонкамі і дзецьмі, а таксама ўдовамі загінуўшых, у кароткія тэрміны яны змаглі практычна нанова адбудаваць райцэнтр, разбураныя пасёлак і вёскі. Усім мірам аднаўлялі прадпрыемствы і сельскую гаспадарку, удыхнулі жыццё ў гэтую, скалечаную і апаленую агнём, зямлю…
Аляксандр Міхайлавіч упэўнены: мы ўсе ў неаплатным даўгу перад загінулымі воінамі, ветэранамі і працаўнікамі тылу. Менавіта дзякуючыім сёння так актыўна развіваюцца Лёзненскі раён і вобласць у цэлым.
– Цяпер паўсюдна праводзіцца вялікая праца па ўвекавечанні памяці абаронцаў Айчыны, – падкрэсліў кіраўнік вобласці, – І гэту святую справу трэба працягваць. Наш абавязак – памятаць пра ўсіх паімённа. Нельга дапусціць таго, каб перапынілася сувязь часоў, вычарпаліся гераічныя традыцыі. Толькі захоўваючы памяць пра мінулае, мы можам выхаваць сапраўдных патрыётаў і быць спакойнымі за будучыню краіны.
… Хвіліна маўчання, кветкі, вянкі, збройныя залпы. Сотні ліёзненцаў прыйшлі сюды, на вайсковыя могілкі, пакланіцца героям. Сярод іх і пенсіянерка Бажэна Тамашэвіч. У руках – цэлы букет чырвоных гваздзікоў, якія Бажэна Сяргееўна беражліва раскладвае на магілках вядомых і невядомых салдат:
– У баях за вызваленне Лёзна ўдзельнічаў мой бацька, – распавядае жанчына, – На шчасце, ён выжыў. Але быў моцна паранены ў баі на мосце ракі Мошна. Тут ляжаць яго аднапалчане. І, нягледзячы на тое, што бацькі даўно няма ў жывых, я лічу сваім абавязкам пакланіцца праху яго таварышаў па зброі.
Урачыстыя мерапрыемствы, прысвечаныя 80-годдзю вызвалення Лёзна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, будуць працягвацца да позняга вечара. Цэлы марафон акцый і сюрпрызаў падрыхтаваны для дарослых і дзяцей.
Плац-канцэрт духавога ваеннага аркестра, паказальныя выступленні дэсантнікаў, тэматычныя пляцоўкі сельскіх саветаў і нават партызанскі лагер з шалашамі і медсанчасткай. А ўдзел у вячэрнім вялікім святочным канцэртным марафоне «Мы разам! Мы адзіныя! Мы непераможныя!» прымуць як мясцовыя творчыя калектывы, так і артысты з розных рэгіёнаў Расійскай Федэрацыі.
"СБ"