У Міёрах прыступаюць да абкаткі абсталявання ўнікальнага металапракатнага завода
Міёры. Погляд у будучыню
Тры гады таму на ўскрайку невялікага райцэнтра Міёры на Віцебшчыне была ўбіта першая па́ля будучага металапракатнага завода. Будаўніцтва прадпрыемства вядзецца ў адпаведнасці з Дзяржаўнай праграмай інавацыйнага развіцця Беларусі на 2016 — 2020 гады і Указам Кіраўніка дзяржавы ад 9 чэрвеня 2014 года № 271. Галоўным інвестарам з'яўляецца аўстрыйскае ТАА «ММПЗ-групп». Аб'ём інвестыцый складае каля 300 мільёнаў еўра. У жніўні мінулага года Аляксандр Лукашэнка, наведваючы Міёрскі раён, сустрэўся са старшынёй савета дырэктараў кампаніі Аляксеем Каваленкам — размова зайшла ўжо аб будаўніцтве ў горадзе ў дадатак да завода высокатэхналагічнага кардыялагічнага цэнтра па нямецкіх стандартах і з прыцягненнем замежных інвестыцый. Прэзідэнт тады падкрэсліў, што паслугі будучай медыцынскай установы павінны быць узважанымі, а дапамога — даступнай для ўсіх. «Калі мы будзем лячыць людзей, якія не могуць заплаціць, мы за іх будзем плаціць», — дадаў Кіраўнік дзяржавы. На самім заводзе цяпер прыступаюць да абкаткі абсталявання. Першым пройдзе выпрабаванні стан халоднай пракаткі — адна з найважнейшых ліній складанага тэхналагічнага працэсу.Першы на старце
Велізарныя корпусы ў бела-васількова-блакітных танах і высокія асвятляльныя мачты. Вечарамі, кажуць, ускраіна Мёраў пераліваецца фарбамі накшталт лятаючай талеркі. Размах сапраўды касмічны. Ужо вырасла незвычайны па архітэктуры адміністрацыйны будынак са шкла і бетону. Тут яшчэ ва ўсю працуюць будаўнікі, а вось цэх плошчай 40 тысяч квадратных метраў практычна гатовы. Асноўнае тэхналагічнае абсталяванне, вырабленае на спецзаказ металургаў, сюды везлі з Германіі, пастаўшчык — кампанія SMS group GmbH. Дапаможнае дастаўлялі з яе філіялаў у розных краінах і іншых фірмаў. Напрыклад, лінія папярочнай рэзкі прыбыла з Іспаніі, кампрэсары і станцыя водападрыхтоўкі сустракалі з Германіі.
Генеральны дырэктар Мёрскага металапракатнага завода ТАА «МНПЗ-груп» Пётр Шымуковіч вядзе нас па прадпрыемстве. Унутры яно выглядае ўжо зусім абжытым, хоць дзе-нідзе абсталяванне яшчэ ўкрыта плёнкай — каб пазбегнуць забруджвання пылам. Пётр Мікалаевіч паказвае:
— Вось гэта і ёсць стан халоднай пракаткі. Ён будзе стартаваць першым, шэсць тыдняў сыдзе на праверку абсталявання ў дзеянні. Ужо ў лютым прыступім да працы з металам і падамо на лінію сыравіну — гарачакачаны пракат таўшчынёй 4 мм у бухтах. Там яго таўшчыня зменшыцца да 0,2 мм. Затым ён трапіць вось на гэту велізарную лінію, дзе будзе ажыццяўляцца яго ачыстка ад забруджванняў. Так-так, метал у абавязковым парадку старанна мыецца. Потым каўпаковыя печы абпалу. Яны пачнуць функцыянаваць у сакавіку. Зараз ужо заканчваецца мантаж пракатна-дрэсіравальнага стана (тут метал будзе «вучыцца» станавіцца пругкім). Апошні этап — лінія электралітычнага луджэння. Усё. Першы ліст белай бляхі мы разлічваем атрымаць у канцы мая наступнага года. Гэта будзе азначаць запуск прадпрыемства.
Такім чынам, на ўваходзе — ліст тоўстай бляхі ў якасці сыравіны. На выхадзе — белая бляха таўшчынёй ад 0,1 міліметра і вышэй у залежнасці ад замовы пакупнікоў, пакрытая пластом волава і прыдатная для вытворчасці ўсялякай упаковачнай тары для кансервавай, парфумернай, касметычнай і іншых галін прамысловасці.
Пры будаўніцтве завода з пляцоўкі было вывезена каля 30
Спрос только растет
Будаўніцтва Міёрскага металапракатнага завода вялося паралельна з праектаваннем. Выкарыстаны найноўшыя тэхналогіі і распрацоўкі, сабраны ўнікальны камплект абсталявання. Праект практычна эксклюзіўны. Шмат увагі нададзена экалогіі. Прадпрыемства цалкам аўтаномнае. І вельмі энергаёмістае: спажываная магутнасць — 45 МВт. У гадзіну вытворчасць будзе выкарыстоўваць да 9,3 тысячы кубаметраў газу.
Новы металапракатны завод — адзіны ў сваім родзе не толькі на тэрыторыі Беларусі, але і на постсавецкай прасторы. Выпускам белай бляхі займаецца яшчэ Магнітагорск, але там свая спецыфіка. Гэтак жа, як і на прадпрыемстве ў Славакіі. Магутнасці міёрскага — 240 тысяч тон бляхі ў год. А патрэбы айчыннага рынку — каля 30 тысяч тон. Так што 210 тысяч тон заводчане змогуць адпраўляць на экспарт. Асноўныя напрамкі гандлёвых рынкаў ужо вызначаны.
Гістарычны момант — заводчане электразваршчык Дзмітрый Дзямідаў, мантажнік Міхаіл Кавальскі і генеральны дырэктар Пётр Шымуковіч рыхтуюцца да першай абкаткі унікальнага абсталявання.
Увогуле на рэалізацыю ідэі пайшло больш за пяць гадоў. Ці не страціў праект актуальнасці? Наколькі запатрабаваная цяпер алавяная тара? Пётр Шымуковіч прапануе паглядзець апошнія сусветныя навіны: дзясяткі прагрэсіўных краін сёння пратэстуюць супраць выкарыстання пластыкавай упакоўкі, якая можа ляжаць у зямлі і на дне мора некалькі стагоддзяў. Тое ж самае, што і бляшанка. Яна альбо ператварыцца ў бясшкодныя адходы, альбо будзе паўторна перапрацавана. Так што папулярнасць гэтага віду пакавальнай сыравіны толькі расце.
На дадзены момант на прадпрыемстве, акрамя паўтысячы прадстаўнікоў падрадчыкаў, ужо працуюць звыш 300 чалавек персаналу ММПЗ. Колькасць штатных супрацоўнікаў неўзабаве падвоіцца.
— Мы прымаем на працу жыхароў як Міёрскага, так і бліжэйшых раёнаў, — адзначае Пётр Мікалаевіч. — Яны праходзяць навучанне ў Германіі, Швейцарыі, Бельгіі, Расіі. Атрымліваюць адпаведныя пасведчанні, фірмы-вытворцы афіцыйна дапускаюць іх да эксплуатацыі свайго абсталявання. Дарэчы, нашы спецыялісты ўжо перамагаюць і ў прафесійных конкурсах.
Сапраўды, як бы гэта ні было дзіўна, але пакуль яшчэ не вядомыя нікому міёрскія металургі паказваюць клас. Завод не запушчаны, прадукцыі няма, а вось пераможцы ў наяўнасці. Дваццацісямігадовы Аркадзь Ралавец — юрыст па адукацыі. Перакваліфікаваўся ў вальцоўшчыка стана халоднай пракаткі ў сталіцы расійскай металургіі — Магнітагорску. Заадно з сябрам і земляком Яўгенам Жвірблем, будучы на двухмесячных курсах, паўдзельнічалі ў конкурсе прафесійнага майстэрства, які праходзіў сярод рабочых Магнітагорскага металургічнага камбіната. У выніку менавіта нашы хлопцы былі прызнаны лепшымі аператарамі паста кіравання стана халоднай пракаткі. Аркадзь заняў першае, а Яўген — другое месца, здзівіўшы тым самым расіян, якія маюць салідны стаж практычнай працы.
Надзеі краю
Старшыня Міёрскага райвыканкама Ігар Кузняцоў не хавае: на новы завод у маленькага раёна вельмі вялікія надзеі. За апошнія 20 гадоў насельніцтва паменшылася на 10 тысяч. Ліквідаваць дэмаграфічную праблему без магутнага штуршка ніяк не атрымліваецца.
— У мінулым годзе ў нас рнарадзілася 176 немаўлят, а памерла больш за 400 грамадзян. Кожны другі-трэці жыхар раёна пенсійнага ўзросту. А сучасны металапракатны завод — гэта 650 чалавек. Плюс яшчэ 550 чалавек — супрацоўнікі будучага кардыяцэнтра, які плануюць пабудаваць замежныя інвестары пад патрэбы свайго прадпрыемства. Падлічыце сярэднюю колькасць сем'яў — ужо больш чым сур'ёзны прырост. Кардыяцэнтру спатрэбіцца рэабілітацыйная база — на беразе возера Абстэрна з'явіцца санаторнае падраздзяленне. А гэта таксама новыя працоўныя месцы.
Размова з кіраўніком раёна працягваем падчас невялікай экскурсіі па горадзе.
— Вось тут, — паказвае Ігар Кузняцоў, — і вызначана месца пад нямецкі кардыяцэнтр. У яго будуць свая верталётная пляцоўка і верталёт. Ён спатрэбіцца для дастаўкі хворых з іншых месцаў: з інвестарамі заключана пагадненне аб тым, што гэтая клініка возьме на сябе бясплатнае абслугоўванне жыхароў пяці прылеглых раёнаў. Акрамя таго, у кожнай райбальніцы абсталююць спецыяльныя кабінеты, дзе будуць працаваць прадстаўнікі кардыяцэнтра.
Далей — жылая забудова. З улікам новага завода межы раёна нядаўна пашырылі на 90 гектараў. Каля 20 з іх выдзелілі пад будаўніцтва ведамаснага жылля металургам. Гэта ў дадатак да таго, што ў горадзе ўжо ўзведзены прыгожы мікрараён з двухпавярховых домікаў — тут жывуць каля 50 сем'яў заводчан, закладзеная заводам і 40-кватэрная шматпавярхоўка. Каля 20 мільёнаў еўра інвестары накіруюць на будаўніцтва жылля для супрацоўнікаў кардыяцэнтра. Старшыня райвыканкама адзначае:
— Мы гатовыя зрабіць усё магчымае, каб прыезджым было камфортна на новым месцы. Прапанавалі прадпрыемству вылучыць зямлю яшчэ і пад новую катэдную вуліцу — з радасцю занесем на карту Металургічную. Ужо запраектаваны дзіцячы сад на 200 месцаў. Хутка пачнецца будаўніцтва новай раённай паліклінікі. Наш інтарэс цалкам зразумелы: як толькі завод выйдзе на праектную магутнасць, даходы раёна за кошт падатковых плацяжоў павялічацца на 50 працэнтаў. А гэта гарантыя стабільнага развіцця на дзесяцігоддзі наперад.