У цяперашнюю прызыўную кампанію больш за 100 чалавек упершыню будуць праходзіць службу ў рэзерве

Але ўсё гэта будзе потым. А ў мінулую сераду яны па-ранейшаму стаялі са сваімі камандзірамі і баявымі таварышамі ў адным страі. Але на гэты раз пастраенне было ўрачыстае і на галоўнай плошчы абласнога цэнтра – Перамогі. А героямі свята былі яны, гвардзейцы 103-й асобнай мабільнай брыгады сіл спецыяльных аперацый, якія сумленна выканалі свой воінскі абавязак і цяпер звальняюцца ў запас.

Пасля вынасу Баявых сцягоў злучэння словы падзякі ў адрас сваіх падначаленых, якія выслужылі ўстаноўленыя тэрміны, сказаў камандзір брыгады гвардыі палкоўнік Уладзімір Белы. На мітынгу таксама выступілі старшыня абласной арганізацыі воінаў-«афганцаў» Валяр'ян Мацкевіч і ветэран паветрана-дэсантных войскаў Іван Бурлака. Настаяцель храма Прарока Божага Іллі айцец Аляксандр дабраславіў вайскоўцаў, якія звальняюцца ў запас, на шчаслівае грамадзянскае жыццё. Лейтматывам выступленняў былі такія паняцці, як мужнасць, братэрства, узаемавыручка. «Былых дэсантнікаў не бывае, гэтым званнем трэба ганарыцца, даражыць і быць заўсёды гатовым не толькі абараніць Айчыну, але і не даць у крыўду блізкіх і слабых», – напусцілі дэмбеляў старэйшыя таварышы.

Старшына Вячаслаў Карпечэнка, які выступіў ад імя вінаватых урачыстасці, падзякаваў камандзірам за добрую школу жыцця, адзначыўшы, што служба ў арміі – свайго роду знак якасці, і кожны мужчына павінен пра гэта памятаць.

За час тэрміновай службы салдаты, што звальняюцца ў запас, асвоілі многія ўзоры тэхнікі і ўзбраення, удзельнічалі ў шэрагу вучэнняў і палявых выхадаў, здзяйснялі дэсантаванне як з верталётаў, так і з самалётаў ваенна-транспартнай авіяцыі. Загадам камандзіра злучэння больш за 80 гвардзейцаў былі ў гэты дзень заахвочаны, некаторым прысвоены чарговыя воінскія званні. Больш за дзесяць вайскоўцаў вырашылі застацца ў брыгадзе для далейшага праходжання службы па кантракце.

– Заўтра я ўжо буду дома, у родным Лепелі, – падзяліўся са мной Дзмітрый Іваноўскі. – Але службу ў арміі, сяброў ніколі не забуду. Тут асвоіў спецыяльнасць кіроўцы-механіка, а пра скачкі з парашутам буду часта ўспамінаць. У мяне ёсць адукацыя, магчыма, пайду працаваць у школу.

Дзяніс Кучынскі, старшы наводчык, даслужыўся да звання старшыны. У падраздзяленні, што стала родным, застаюцца тыя, з кім з'еў не адзін пуд солі. На грамадзянцы, са слоў дэсантніка, іх будзе не хапаць. У Полацку яго заждаліся, трохі адпачнуўшы, пойдзе працаваць на прадпрыемства, з якога быў прызваны ў армію, зваршчыкам.

– Не разумею тых хлопцаў, якія косяць ад арміі, – сказаў Дзяніс Пчолкін. – Забіраю ў Лёзненскі раён толькі станоўчыя ўспаміны. Планы – паступіць вучыцца ў сельскагаспадарчую акадэмію, стварыць сям'ю – каханая дзяўчына дачакалася...

Настаў момант развітання з Баявым сцягам, над плошчай Перамогі запануе цішыня. Салдаты, што звальняюцца ў запас, апускаюцца на калені перад галоўным армейскім сімвалам. А праз хвіліну пад гукі ваеннага аркестра, які выканаў марш «Развітанне славянкі», гвардзейцы, што выслужылі ўстаноўленыя тэрміны, апошні раз прайшлі ўрачыстым маршам.

Днём пазней, 15 мая, на зборны пункт абласнога ваенкамата прыбылі першыя прызыўнікі. Каманды агульнай колькасцю каля 150 чалавек адправяцца для праходжання тэрміновай ваеннай службы ў 103-ю гвардзейскую асобную мабільную брыгаду, органы памежнай службы і воінскія часткі КДБ. Усяго за час вясновага прызыву амаль 1300 юнакоў Віцебшчыны прымераюць ваенную форму.

Віталь Капуста (на фота) – адзін з іх. Ураджэнец Бешанковіцкага раёна, скончыў Смаленскі эканамічны інстытут. У войска ідзе з жаданнем служыць, заўсёды марыў трапіць у элітныя войскі. Спадзяецца, што 103-я асобная мабільная брыгада, а менавіта ў ёй будзе праходзіць ваенную службу Віталь, стане для яго на надыходзячы год другім домам. Вераць у гэта блізкія і родныя прызыўніка.

Асаблівасць дадзенай прызыўной кампаніі заключаецца ў тым, што ўпершыню будзе ажыццяўляцца адпраўка грамадзян для праходжання службы ў рэзерве. Як паведаміў начальнік напрамку прызыву на ваенную службу ваеннага камісарыята вобласці палкоўнік Алег Пазняк, пад гэту катэгорыю ў дадзены прызыў трапілі звыш 100 чалавек.

Артур Мацеюн, "Віцебскія весці"