У Верхнядзвінску адкрылі дзіцячы дом сямейнага тыпу
— Шмат гадоў таму кіраўнік дзяржавы паставіў перад бізнесам і дзяржслужкай задачу, каб кожнае дзіця ў нашай краіне выхоўвалася ў сям'і. І «Беларусбанк» з 2008 года ў рамках дабрачыннага праекта «Бацькоўскі дом» уносіць свой уклад у яе вырашэнне, адзначыў Віктар Ананіч.
Сёння мы перадаём ужо 17-ы катэдж. Ён прызначаны для дзіцячага дома сямейнага тыпу Таісіі Аляксандраўны Міклушонак. На Віцебшчыне ён трэці і самы вялікі. Нягледзячы на тое, што выхоўваць іх будзе толькі мама, упэўнены, мудрасці, цярпення, любові і клопату Таісіі Аляксандраўны хопіць, каб прывіць усім дзецям галоўныя сямейныя каштоўнасці і выхаваць сапраўдных грамадзян і патрыётаў сваёй краіны. А «Беларусбанк» заўсёды будзе побач, падтрымае і падставіць плячо.
Віктар Міхайлавіч уручыў гаспадыні новага дома сімвалічны ключ. Шчасця, сямейнага цяпла і ўтульнасці пажадаў навасёлам старшыня аблвыканкама Аляксандр Субоцін. – Няхай тут растуць пераможцы алімпіяд, вучоныя, вялікія спартсмены, няхай кожны знойдзе любоў і разуменне, а сыдучы ў дарослае жыццё – вяртаецца, як у родны дом, – сказаў Аляксандр Міхайлавіч і ўручыў маме з выхаванцамі падарункавы сертыфікат.
Кіраўнік вобласці таксама падзякаваў «Беларусбанк» за клопат пра дзяцей, якія засталіся без апекі бацькоў.
Старшыня райвыканкама Васіль Шылаў падзякаваў будаўнікам, якія практычна за паўгода ўзвялі будынак, добраўпарадкавалі тэрыторыю, дзе знайшлося месца і памяшканню для захоўвання ровараў і іншага спартыўнага інвентару, і для гульнявой пляцоўкі.
Падарункаў у гэты дзень было шмат. Сертыфікат ад райвыканкама, спартыўны інвентар ад абласнога ўпраўлення «Беларусбанка», прысмакі – ад «Белай Русі».
Завітаў да дзяцей і Дзед Мароз з Дамавенкам, уручыў падкоўку на шчасце, адарыў цукеркамі.
Марозная надвор'е не спрыяла доўгім размовам на вуліцы, таму гаспадары і госці паспяшаліся ў дом. Пакуль дарослыя разглядалі пакой для гульняў, выхваляліся абсталяваннем кухні, аснашчанай усёй неабходнай бытавой тэхнікай (Таісія Аляксандраўна з гонарам дэманстравала посудамыйную і пральную машыны, халадзільнік, пліты, электрапрыборы, дарэчы, усё беларускіх вытворцаў), дзеці дзялілі пакоі. Кожны выбраў той, што больш спадабаўся па колеры шпалер, штор, покрываў, мэблі. Пакуль дзяцей сем, кожны мог атрымаць асобны. Мара, сказаў Міхаіл – старэйшы хлопчык у сям'і, нарэшце збылася.
У ранейшым іх доме пакояў было ўсяго тры – для мамы, хлопчыкаў і дзяўчынак. Спалі на двух'ярусных ложках, цесніліся за абедзенным сталом. Цяпер такі прастор, у адзін голас казалі дзеці.
Вядома ж, новым умовам радавался і Таісія Аляксандраўна. Чатыры гады таму яна прыняла для сябе няпростае рашэнне – стаць мамай-выхавацелем. Яна рана а упоравілася, адна выхоўвала дачок. 29 гадоў адпрацавала на хлебазаводзе. Дружыла з жанчынай, якая расла дзяцей, што засталіся без апекі бацькоў. У многіх справах ёй дапамагала. І ў нейкі момант сама вырашыла прысвяціць сябе пазбаўленым бацькоўскай любові дзецям.
Цяпер яна ім за маму. Аб кожным клапоціцца, вучыць таму, што спатрэбіцца ў паўсядзённым жыцці, развівае творчыя здольнасці.
– Хлопчыкі ўсе захоплены спортам, ходзяць на заняткі ў ДЮСШ, Міша захапляецца камп'ютарнай інжынерыяй, Арына добра малюе, танцуе, займаецца вакалам, – распавядала пра сваіх выхаванцаў Таісія Аляксандраўна. – Вельмі хачу выгадаваць іх годнымі людзьмі, каб жыццё іх склалася добра.
Кажуць, што ў навагоднюю ноч нябёсы адкрываюцца, Гасподзь чуе пажаданні, якія ідуць ад сэрца, а добрыя людзі дапамагаюць іх ажыццявіць. Няхай гэтых людзей з вялікімі сэрцамі на жыццёвым шляху дзяцей сустракаецца як мага больш.