У Віцебску пачынае новае жыццё сям'я латвійскага падлетка, які ўзяў інтэрв'ю ў Прэзідэнта
Ужо амаль месяц 16-гадовы Ілья жыве ў Віцебску. Некаторы час таму сюды пераехалі яго мама Наталля і брат з сястрой. Пакуль яны туляцца ў гасцініцы, але неўзабаве для сям'і вырашаць пытанне з жыллём. Жанчыне ўжо прапанавалі варыянты працы па спецыяльнасці - кухарам, а дзецям у гэтую пятніцу падбяруць установы адукацыі. Акрамя таго, 5 жніўня ўся сям'я атрымае дакументы аб тым, што сталі грамадзянамі Рэспублікі Беларусь. Яны падалі паперы ў гэтую сераду, пытанне дзякуючы мясцовай уладзе і падтрымцы Прэзідэнта вырашылі за лічаныя дні.
Ілля ўжо будуе планы на навучальны год. Будучы 5-гадовым хлопчыкам, ён вырашыў, што абавязкова стане вайскоўцам, але не ў Латвіі. Пра гэта падлетак паспеў расказаць Прэзідэнту падчас кароткага інтэрв'ю ў дзень адкрыцця "Славянскага базару" 14 ліпеня. Тады школьнік падзяліўся, што будаваць кар'еру вайскоўца будзе альбо ў Расіі, альбо ў Беларусі. Цяпер Ілля рыхтуецца да паступлення ў Віцебскае кадэцкае вучылішча, пасля яго мае намер паступіць у ваенную акадэмію. Як патлумачылі родныя, у гэту сферу падлетак прыйдзе па слядах дзядоў і прадзедаў, якія раней у Расіі даслужыліся да высокіх званняў. У родзе былі ваенныя лётчыкі і ваенныя тэхнікі.
"У той дзень, калі мы планавалі ўзяць інтэрв'ю ў Аляксандра Рыгоравіча Лукашэнкі, мы не ведалі, ці атрымаецца. Мы сядзелі на лаўцы каля Віцебскага аблвыканкама і разам з журналістамі розных выданняў чакалі моманту. Потым да нас падышоў чалавек і сказаў, што зараз будзе інтэрв'ю. Адразу адбыўся выкід у кроў адрэналіну. Мы ўсталі і чакалі, магчыма, з-за стрэсу здавалася, што гэта было доўга. Прэс-сакратар хацела адкласці інтэрв'ю, але Аляксандр Рыгоравіч сказаў: "Не замінайма людзям працаваць". Што пазней стала загалоўкам інтэрв'ю многіх выданняў. Я рыхтаваў шэсць пытанняў, але атрымалася задаць толькі адно. Гэта было галоўнае пытанне з маёй аўтарскай праграмы "Нумар адзін або формула поспеху", якая звычайна завяршалася пытаннем: "Якая ваша формула поспеху?". Паколькі Аляксандр Рыгоравіч аднойчы сказаў, што прэзідэнтамі не становяцца, а нараджаюцца, я пацікавіўся яго формулай поспеху як чалавека, асобы, бацькі і дзядулі, таму што лічу, што ён добры чалавек. Ён пазітыўны, з гумарам і вельмі адкрыты, - успамінае Ілья Кароза. - Хачу сказаць дзякуй Аляксандру Рыгоравічу за тое, што ён даў інтэрв'ю. Гэта інтэрв'ю перавярнула маё жыццё. Цяпер я стану грамадзянінам квітнеючай Рэспублікі Беларусь".
Студэнты рыжскай дзіцячай Акадэміі радыё і тэлебачання ўжо бралі інтэрв'ю ў Прэзідэнта Беларусі. Праз дзесяцігоддзе ў Academy Kids TV вырашылі паўтарыць гісторыю - напісалі ліст, падрыхтаваліся да сустрэчы. "Аляксандр Рыгоравіч на працягу 10 гадоў у нас быў легендай у акадэміі, таму што ён настолькі шчыра, з гумарам адказваў. У нас з вусна ў вусны перадавалася інтэрв'ю 10-гадовай даўніны. І мы вельмі рады, што ўдалося ўзяць інтэрв'ю цяпер. Як толькі Прэзідэнт убачыў хлопцаў, ён адразу іх успомніў - яны былі ў такой жа форме. Ён падышоў да іх і з вялікай радасцю пагаварыў з імі. Толькі вельмі непрыемна было тое, як адрэагавалі на гэта ўлады Латвіі замест таго, каб пахваліць дзяцей, якія, нягледзячы на не вельмі добрыя ўзаемаадносіны дзвюх краін, паехалі і ўзялі інтэрв'ю", - распавядае заснавальніца рыжскай дзіцячай Акадэміі радыё і тэлебачання Надзея Бухарава. Будучы бабуляй Іллі, яна асабліва перажывае за яго лёс, але верыць, што тут у іх усё атрымаецца.
Пра тое, што сыну лепш больш не вяртацца ў Рыгу, Наталля Кароза даведалася падчас візіту ў Віцебск. Напярэдадні яе запрашалі на размову ў Службу дзяржбяспекі Латвіі, пасля чаго жанчына вырашыла збіраць рэчы. Дзяцей маглі забраць, паколькі яны з'яўляюцца грамадзянамі Латвіі, а іх мама - не. "Я вярнулася дадому з трымцячымі рукамі. Падчас гутаркі ў мяне пыталіся, чаму я не патлумачыла сыну, што нельга браць інтэрв'ю ў Прэзідэнта Беларусі. У канцы размовы прасілі падпісаць паперу аб тым, што калі мой сын будзе працягваць у тым жа духу, у яго наступіць крымінальная адказнасць. Я сказала, што прыйду з юрыстам і падпішу, калі ён дазволіць. У выніку ўвечары мы сабралі рэчы па скрынках, а на наступную раніцу ўжо з'ехалі. Раней мы планавалі пераехаць у Беларусь, з красавіка рабілі дакументы на дзяцей", - дзеліцца Наталля Кароза.
Паводле яе слоў, да Віцебска яна і дзеці ўжо прывыклі. Горад яшчэ вывучаюць, шмат гуляюць пешшу. Малодшыя ўжо сталі хадзіць у абласны палац дзяцей і моладзі, дзе робяць аплікацыі і малююць. Сямігадовую Сафію плануюць аддаць у школу з музычным ухілам, а пяцігадовага Даніэля вызначыць у дзіцячы садок. "Згодна на любую працу, - кажа Наталля. - Мне толькі важна, каб я паспявала адвесці дзяцей у садок і школу і забраць".
Дарэчы, у Віцебск "пераехала" і сама дзіцячая акадэмія радыё і тэлебачання. Апаратуру перавозілі разам, для гэтых мэт мясцовыя ўлады арганізавалі зялёны калідор. Машыны з мігалкамі суправаджалі іх ад самай мяжы. "Усю апаратуру на 50 тыс. еўра і рэчы Наташы мы пагрузілі ў машыну, усё давезлі. Мне ж Прэзідэнт сказаў рабіць тут акадэмію - значыць трэба рабіць. Сёння ўжо глядзім памяшканне, пастараемся адкрыць акадэмію ў бліжэйшы час", - кажа Надзея Бухарава.
"Я не бачу сэнсу вяртацца ў Рыгу і адваёўваць акадэмію, рабіць рэабілітацыю таго, што расчарвілі. Разумею, што гэтай краіне (Латвіі. - Заўвага. БЕЛТА), напэўна, гэта не трэба. Тым больш там зараз цалкам ідзе знішчэнне рускай мовы. І калі яно пачалося з адукацыі, то зараз пераносіцца на творчыя калектывы. Ніякіх прэтэнзій да Латвіі я не маю. Нягледзячы на тое, што гэта не мая радзіма, для гэтай краіны я зрабіла вельмі многае ў плане мастацтва, культуры, не толькі акадэміі. Мне вельмі шкада хлопцаў, якія ў нас недавучыліся, і шкада развітвацца з выкладчыкамі акадэміі, - з сумам кажа Надзея Бухарава. - Мы працавалі вельмі празрыста, а яны зараз робяць розныя выпады з крыкамі: "акадэмія працавала без дакументаў". А я смяюся: 12 гадоў нібыта падпольна. Усе пра яе ведалі, мы плацілі падаткі, пытанняў не было. Я лічу, што гэты праект у Латвіі сябе завяршыў".
Акадэмія адродзіцца ўжо ў Беларусі, і, як чакаецца, ахопіць усе абласныя цэнтры. З задачай - зрабіць медыйнае прастору для беларускіх дзяцей - прафесійны педагог па эстрадным вакале, вучаніцы якой перамагалі ў міжнародных конкурсах і нават уваходзілі ў дзесятку лепшых на дарослым Еўрабачанні, мае намер справіцца хутка і крэатыўна. "Тут мы трапляем у вельмі прыгожы праект, пра які зараз гаворыць Прэзідэнт - гэта піянерская арганізацыя, - тлумачыць Надзея Бухарава. - Мы не замахваемся на моладзь - гэта ўжо сфарміраваныя асобы. Праект заключаецца ў тым, што мы можам зрабіць асобную акадэмію, але паступова ва ўсіх абласных гарадах адкрыць радыё і тэлестудыі для рабят. Гэтая гісторыя яшчэ будзе мець вялікае працяг, таму што там, дзе Еўропа зачыняе сваё акенца, Беларусь адкрывае свае парадныя дзверы".
"БЕЛТА"