У Віцебску абмеркавалі пытанні, якія хвалююць маладых спецыялістаў АПК
Добра, калі выпускнік ВНУ прыходзіць на прадпрыемства, што называецца, на гатовае: пасада, заробак згодна са штатным раскладам і прадастаўленае жыллё. Аднак гэта ў ідэале. На практыцы ж аказваецца, што часта малады спецыяліст рэальным становішчам рэчаў не задаволены. І гэтаму ёсць прычыны.
З-за дэфіцыту кадраў учорашняму студэнту нямала прыходзіцца браць на сябе дадатковыя абавязкі, а то і зусім адразу прыступаць да кіраўніцкай працы.
Адсутнасць вопыту адбіваецца на працоўных поспехах, што ў сваю чаргу зніжае матывацыю. Часам выпускніку на размеркаванні абяцаюць адзін заробак, а на справе ён не дацягвае да прапанаванага. Але здараецца, што і сам малады спецыяліст прыкладае мала намаганняў у працы, і тады ў кіраўніцтва да яго з'яўляюцца абгрунтаваныя прэтэнзіі.
Усе гэтыя моманты агучыў рэктар Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны Мікалай Гаўрычэнка, грунтуючыся на праведзеным сярод выпускнікоў ВНУ анкетаванні. У акадэміі склалася практыка суправаджэння маладых спецыялістаў, якія нават могуць наўпрост патэлефанаваць кіраўніку сваёй альма-матар і расказаць аб узніклых праблемах. Калі ў ветэрынараў і заатэхнікаў няпростая сітуацыя, Мікалай Іванавіч стараецца дапамагчы на сваім узроўні, праз прафорганізацыю або вырашыць пытанне з адміністрацыяй прадпрыемства. Не заўсёды маладыя людзі вырашаюцца ісці да непасрэднага начальства, таму ў ветэрынарнай акадэміі студэнтаў старэйшых курсаў зараз навучаюць гэтаму ўзаемадзеянню, паказваюць, што любую праблему можна вырашыць, калі яе не замаўчаць і абмяркоўваць на месцах.
Як падкрэсліў рэктар акадэміі, зараз для моладзі важны не толькі кар'ерны рост і фінансавае дабрабыт, але і магчымасць самарэалізацыі.
Бываюць выпадкі, калі маладыя спецыялісты сыходзяць нават пры спрыяльных умовах працы і добрай зарплаце на больш нізкую стаўку, але ў калектыў, дзе іх разумеюць і цэняць. А таму Мікалай Гаўрычэнка заклікае кіраўнікоў прадпрыемстваў з вялікай увагай ставіцца да навабранцаў і часцей уключаць іх у грамадска карысную дзейнасць.
Яшчэ адзін прыклад для запазычання вопыту – Віцебская племстанцыя. Яе генеральны дырэктар Фізулі Гасанаў расказаў, як можна скараціць адаптацыйны перыяд для будучых спецыялістаў. Да студэнтаў ветэрынарнай акадэміі і навучэнцаў сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў, запрошаных на практыку, ён прыглядаецца на працягу ўсіх трох гадоў, а тыя ў гэты час прывыкаюць да племстанцыі. І пасля атрымання дыпломаў прыходзяць ужо на знаёмае прадпрыемства, у калектыў, дзе ў іх ёсць падтрымка і сябры. Як раз грамадскай дзейнасці моладзі Фізулі Абдулбекавіч надае асаблівую ўвагу: дзяўчаты і юнакі разам з калегамі ездзяць на экскурсіі па Беларусі і Расіі, удзельнічаюць у спартыўных і прафсаюзных спаборніцтвах, арганізуюць сумесны актыўны адпачынак.
Дарэчы, адпачынку маладыя спецыялісты надаюць не так шмат часу, спасылаючыся на тое, што трэба напрацаваць вопыт і зарэкамендаваць сябе.
А між тым гэта важная састаўляючая, бо няўменне пераключыцца на вольны час і хобі можа прывесці да эмацыйнага выгарання. Гэту праблему шчыльна вывучае дацэнт кафедры правазнаўства МІТСО Святлана Старадынава. Яна сцвярджае, што аднастайнасць паўсядзённых спраў нямала вядзе да незадаволенасці вынікамі сваёй працы і, як следства, самім сабой. Працаздольнасць такога спецыяліста зніжаецца.
Святлана Міхайлаўна рэкамендуе прысвячаць сябе, апроч працы, розным хобі, не звязаным з прафесіяй, па магчымасці выязджаць на адпачынак, не саромецца наведваць псіхолага, калі душэўны стан трывожны. Нават простыя пасядзелкі з сяброўкай ці пікнік на прыродзе з сябрамі – гэта выдатны тайм-аўт, перапынак у штодзённай руціне.
Зрэштым, маладосці ўласцівы запал і жаданне праявіць сябе з лепшага боку, з радасцю ўдзельнічаючы ва ўсіх мерапрыемствах, якія праводзяцца на прадпрыемствах. Самых актыўных узнагародзілі граматамі Рэспубліканскага камітэта прафсаюза работнікаў АПК, аблвыканкама і абкама прафсаюза работнікаў АПК.