У Віцебску вызначылі найлепшых работнікаў электрастанцый
На базе філіяла «Вучэбны цэнтр» РВУП «Віцебскэнерга» адбыўся рэспубліканскі конкурс прафмайстэрства сярод работнікаў электрастанцый высокага і звышкрытычнага ціску. У час тэарэтычных і практычных заданняў тут выяўлялі лепшых машыністаў катлоў, машыністаў турбін і дзяжурных электраманцёраў, якія прадстаўляюць 14 электрастанцый краіны.
Гэтыя спецыялісты – па сутнасці, фундамент, на якім будуецца бесперабойнае функцыянаванне электрастанцыі: машыніст катла кіруе рэжымам працы катлаагрэгата, машыніст турбіны, адпаведна, турбінай, задача ж дзяжурнага электраманцёра – забяспечваць спраўнасць электратэхнічнага абсталявання. Гэта значыць непасрэдна ад іх ведаў, уменняў і пісьменных дзеянняў, асабліва ў нештатнай сітуацыі, шмат у чым залежыць надзейнасць цеплаэлектразабеспячэння і бяспека энергасістэмы. Менавіта таму павышэнню прафесійнай падрыхтоўкі работнікаў у беларускай энергасістэме надаецца пільная ўвага. У гэтым плане асаблівае месца займаюць конкурсы прафмайстэрства, якія арганізуюцца пастаянна. Удаецца заявіць пра сябе і на міжнароднай арэне. Да прыкладу, не першы год айчынныя энергетыкі дабіваюцца высокіх вынікаў сярод брыгад па абслугоўванні ліній высокавольтных электраперадач на спаборніцтвах сярод краін СНД, былі ў іх ліку і прадстаўнікі Віцебшчыны. Але што тычыцца машыністаў катлоў, машыністаў турбін і дзяжурных электраманцёраў, то па дадзеных спецыяльнасцях рэспубліканскія спаборніцтвы не праводзіліся 8 гадоў. Аднак першы намеснік генеральнага дырэктара – галоўны інжынер ДВА «Белэнерга» Аляксандр Сівак запэўніў: цяпер яны стануць традыцыйнымі.
– Гэты рэспубліканскі конкурс – гэта ацэнка прафесіяналізму нашых спецыялістаў, ад іх умення залежаць надзейнасць працы электрастанцый, забеспячэнне электраэнергіяй і цяплом усяго народна-гаспадарчага комплексу. Таму мы надаём вялікае значэнне гэтым спаборніцтвам і зробім іх традыцыйнымі, можа, не штогод, але раз на два гады дакладна, бо яны важныя ў плане падрыхтоўкі і павышэння кваліфікацыі аператыўнага персаналу, – адзначыў Аляксандр Уладзіміравіч на ўрачыстай цырымоніі адкрыцця спаборніцтваў.
Асаблівы гонар – прымаць іх на віцебскай зямлі, падкрэсліў генеральны дырэктар РВУП «Віцебскэнерга» Міхаіл Лузін, былі прыкладзены максімум намаганняў, каб годна сустрэць гасцей. На думку Міхаіла Уладзіміравіча, значнасць конкурсу і ў тым, што ён дае штуршок для павышэння прафесійнага майстэрства і кар'ернага росту.
– У свой час я быў адным з удзельнікаў гэтых спаборніцтваў разам са сваёй камандай Мінскай ЦЭЦ, затым, ужо працуючы ў ГВА «Белэнерга», выступаў у якасці суддзі. А сёння сярод кіраўнікоў зборных 14 станцый бачу тых, хто калісьці змагаўся за званне лепшага машыніста катлоў ці турбіны. Конкурс выяўляе наймацнейшых, дае магчымасць праявіць сябе, так што ён важны і з пункту гледжання падрыхтоўкі кадраў, – сказаў Міхаіл Уладзіміравіч. – У цэлым, прафесійнае навучанне персаналу – адна з першачарговых задач, бо ў энергасістэме эксплуатуецца складанае абсталяванне, для працы з якім патрэбна сур'ёзная падрыхтоўка. Спецыфіка прафесіі такая, што навучанне павінна праходзіць пастаянна, бо тэхналогіі не стаяць на месцы, адпаведна, трэба бесперапынна абнаўляць веды, каб дабівацца вялікіх поспехаў. Гэту задачу на Віцебшчыне вырашае ў тым ліку і «Навучальны цэнтр» РВУП «Віцебскэнерга», які стаў пляцоўкай для правядзення спаборніцтваў.
Прызнацца, каманда Лукомльскай ДРЭС, якая паказала найлепшыя веды і высокі прафесіяналізм, скарыла яшчэ адкрытасцю, пазітывам і добрай энергетыкай. Пра сваіх супрацоўнікаў з задавальненнем і гордасцю расказаў начальнік катлова-турбіннага цэха Лукомльскай ДРЭС Уладзімір Бурак, адзначыўшы, што агульны вынік залежаў ад усіх трох удзельнікаў і кожны з іх выклаўся па максімуме. Так, машыніст катла Віктар Краснов сярод прадстаўнікоў сваёй спецыяльнасці заняў у выніку 6-е месца, але пры гэтым адрыў ад першага склаў усяго 7 ачкоў. Справіцца з заданнямі дапамог вопыт: Віктар працуе ў цэху з 1984 года. Дзіўна, але калісьці ён атрымаў музычную адукацыю, аднак лёс звёў з энергетыкай, дзякуючы ўпартасці дасягнуў высокага ўзроўню ведаў у выбранай прафесіі, які зараз з задавальненнем перадае маладым.
А вось старшы дзяжурны электраманцёр Дзмітрый Мяшэлкоў пра дэталі працы энергетыка даведаўся ад свайго бацькі – Валерыя Генадзьевіча, які ўжо шмат гадоў працуе на Лукомльскай ГРЭС. Дзмітрый вырашыў пайсці па яго прыкладзе ў выбары прафесіі і пасля заканчэння Мінскага энергетычнага каледжа ў 2005 годзе прыйшоў на станцыю. Малады чалавек адказна падыходзіць да выканання сваіх абавязкаў, з лёгкасцю ўбірае новыя веды. Іх багаж на конкурсе сярод дзяжурных электраманцёраў дазволіў яму таксама заняць 6-е месца, пакінуўшы ззаду прадстаўнікоў васьмі электрастанцый.
Лепшы ў рэспубліцы машыніст турбіны Андрэй Гарадзінскі працуе ў цэху 11 гадоў. За плячыма – той жа энергетычны каледж і вопыт, набыты на практыцы. Пра тое, што гэта высокакласны спецыяліст, красамоўна сказалі вынікі аднаго з этапаў: у конкурсе пуску ў працу і выяўлення адмоваў абсталявання, які выконваецца на камп'ютарным трэнажоры, Андрэй набраў 120,7 бала з 120 магчымых! 0,7 – гэта дадатковыя бонусы за аператыўнасць. У выніку Андрэй стаў гордасцю станцыі, раёна, вобласці, а самае галоўнае – сваёй дружнай сям'і, якая за яго вельмі перажывала.
– На ГРЭС пасля конкурсу сабралі ўвесь калектыў, і ва ўрачыстай абстаноўцы кіраўніцтва павіншавала нашых хлопцаў з перамогай, – распавёў Уладзімір Бурак. – Першае месца – гэта агульная заслуга кожнага з іх. У чым сакрэт поспеху? Яны думалі, перш чым прыняць рашэнне, да ўсіх дзеянняў падыходзілі усвядомлена, дакладна ведалі, што рабілі. Калектыў падабраўся выдатны, пісьменны, адказны. Хочацца падзякаваць іх за гэту перамогу!
А ў камандзе Наваполацкай ЦЭЦ ушанавалі адзіную прадстаўніцу прыгожага полу сярод усіх удзельнікаў спаборніцтваў – машыніста турбіны Інгу Плютову, якая заняла трэцяе месца ў конкурсе па сваёй спецыяльнасці. Гэтая мілая далікатнай жанчына на раз-два спраўляецца з турбінай, за плячыма стаж больш за 10 гадоў. Яе прафесіяналізм не застаўся без увагі журы. Пастараліся таксама машыніст катла Сяргей Сіняк, электраманцёр па абслугоўванні электраабсталявання Дзмітрый Анісімаў. У выніку ў агульнакамандным заліку Наваполацкая ЦЭЦ заняла чацвёртае месца.
– Што дало ўдзел у спаборніцтвах? Для нас гэта ацэнка сваіх сіл, магчымасць паглядзець, якім чынам пастаўлена праца па эксплуатацыі абсталявання на іншых станцыях высокага ціску, пагутарыць з калегамі і абмяняцца вопытам, бо ўсе сутыкаліся з рознымі сітуацыямі, – адзначыў намеснік галоўнага інжынера па эксплуатацыі Наваполацкай ЦЭЦ Яўген Маісеня. – А нашы спецыялісты праверылі свае веды і яшчэ раз адчулі тую адказнасць, якая на іх ускладаецца штодня.
На спаборніцтвах выступала і Віцебская ЦЭЦ: старшы дзяжурны электраманцёр Аляксей Ялтыхаў, машыніст цэнтральнага цеплавога шчыта кіравання катламі Сяргей Герасімаў і малады машыніст цэнтральнага цеплавога шчыта кіравання турбінамі Максім Куксар. І хоць яны не змаглі ўвайсці ў лік лідэраў, але, як справядліва адзначылі члены журы, конкурс праходзіў у сумленнай барацьбе, і тут няма прайграўшых, бо ў ім прымалі ўдзел лепшыя з лепшых.
Прафесіяналізм, які паказалі энергетыкі на спаборніцтвах, яны дэманструюць кожны дзень, клапоцячыся пра надзейнасць энергасістэмы. Штодзённая праца – вось для іх сапраўдны экзамен, які яны з гонарам вытрымліваюць.
Вольга Маслоўская, фота аўтара. «Віцебскія весці».