У Віцебску пройдзе паказ фітакасцюмаў
Палітра з насення і ягад. Ці магчыма гэта? Магчыма, адкажуць вам майстры фларыстычнага калажу: партрэт з кветак і ягад, нацюрморт з ракавінак і апілак, пейзаж з таполевага пуху.
Летась прайшлі сумесныя выстава расійскіх і беларускіх мастакоў, якія працуюць у жанры фларыстычнага калажу, і дабрачынны майстар-клас для дзяцей у Віцебску. Яны былі арганізаваны Міжнароднай творчай асацыяцыяй фітакалажыстаў "Фларысіма" (Масква) сумесна з Народным клубам аматараў фларыстыкі "Анюта" (Віцебск) пры культурна-гістарычным комплексе "Залатое кальцо горада Віцебска "Дзвіна". Сёлета расіян і беларусаў чакае чарговая выстава, якая адкрыецца 5 сакавіка ў Віцебску, а затым працягнецца ў гарадах Саюзнай дзяржавы.
Пра тое, што такое фітакалаж, мы папрасілі расказаць прэзідэнта Міжнароднай творчай асацыяцыі фітакалажыстаў "Фларысіма" Іну Макееву.
– Наша традыцыйная выстава, якую мы назвалі "Незвычайная", праходзіць вясной і, вядома, прысвечана любові і жаночай прыгажосці, – расказвае яна. – І ў кожнай выставы свой акцэнт.
На гэты раз – "Незвычайная. Капель". Адкрыем выставу ў Віцебску, працягнем у Гродне і Магілёве. А завершым цыкл вясновых выстаў у сяле Вятскім Яраслаўскай вобласці – ва унікальным музейным аб'яднанні пад адкрытым небам. Прадставім усе існуючыя тэхнікі фларыстычнага калажу. Сёлета "Фларысіма" і клуб "Анюта" ўпершыню сумесна пакажуць касцюмы з прыродных матэрыялаў. Гэта гістарычныя і стылізаваныя нацыянальныя строі, выкананыя дзіцячымі калектывамі дадатковай адукацыі пад кіраўніцтвам майстроў.
– Ці можа асвоіць фларыстычны калаж чалавек, які не ўмее маляваць?
– Калаж можа стаць першым крокам да творчасці. Гэта пацвярджаюць прыклады нашых мастакоў. Калі чалавек баіцца браць у рукі аловак ці пэндзаль, яму трэба паспрабаваць сябе менавіта ў фларыстычным калажы. Ёсць тэхнікі, якія не патрабуюць ведання асноў жывапісу. Важна, каб у душы зарадзілася жаданне тварыць. А далей рукой чалавека рухае сама прырода. Залажыўшы ў яго душу талент, яна ж яго і раскрые. Пры дапамозе прыродных матэрыялаў можна дасягнуць такіх ліній і аб'ёмаў, якіх не атрымаеш пры дапамозе фарбаў. За апошнія гады членамі нашай асацыяцыі сталі дзіцячыя калектывы дадатковай адукацыі, дзеці праяўляюць вялікую цікавасць да фларыстычнага калажу.
– Адкуль фларыстычны калаж прыйшоў у нашы краіны?
– Гэта маладое, але ўжо папулярнае напрамкі ў фларыстыцы. Адна з першых арганізацый, якія займаюцца гэтым відам мастацтва, была зарэгістраваная ў лютым 1960 года. У Савецкім Саюзе існавалі клубы аматараў фларыстыкі, дзе займаліся і калажамі. Найстарэйшы клуб "Прырода і творчасць" быў створаны ў Маскве 14 лютага 1960 года. Багатую гісторыю мае і віцебскі клуб "Анюта". У 80-х гадах Фрыдхельм Раффел у Германіі прапанаваў класіфікаваць калажы па дзевяці тэхніках. Тады ж з'явіліся аб'ёмныя тэхнікі, што надало новы імпульс развіццю калажу. А дзякуючы пераемнасці і стварэнню "Фларысімы" развіццё калажу пайшло сямімільнымі крокамі.
Сярод нашых майстроў асабліва папулярная тэхніка тэра. Калі глядзець на працу ў гэтай тэхніцы пры электрычным асвятленні, яна ўспрымаецца звычайна. Але варта выключыць святло і запаліць камін ці свечку – пачынаецца чароўная гульня ценяў! Рух жывога агню прымушае выяву "працаваць" і ствараць адчуванне соку і прысутнасці прыроды. Праца з прыроднымі матэрыяламі спрыяе рэлаксацыі, здымае стрэс.
– Чым каштоўнае для вас супрацоўніцтва з фітакалажыстамі з Беларусі?
– Я сама родам з Оршы Віцебскай вобласці. У нашай асацыяцыі ёсць і іншыя майстры з Беларусі. Менавіта яны прапанавалі нам зладзіць выставу на фестывалі "Славянскі базар у Віцебску". Поспех той выставы і велізарная цікавасць беларусаў да калажу натхнілі нас. Мы вельмі цэнім добразычлівае стаўленне як беларускіх калег, так і органаў улады, якія адказваюць за культуру, – Віцебскага аблвыканкама, Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь. Але галоўныя нашыя цэніцелі – наведвальнікі выстаў.
Таццяна Кутаранкава, "Народная газета"