У Віцебску шэсць ветэранаў сталі першымі ўдзельнікамі пілотнага праекта «Лінія жыцця 24».

У Віцебску шэсць ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны атрымалі персанальную кнопку дапамогі. Яны сталі першымі ўдзельнікамі пілотнага праекта «Лінія жыцця 24».

Дырэктар тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Чыгуначнага раёна Кацярына Жалезніцкая запрасіла цэлую групу гасцей у дом да ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Рыгора Рымашэўскага, які пражывае на вуліцы Кірава, які і стаў самым першым удзельнікам пілотнага праекта. Рыгору Аляксандравічу 98 гадоў, яго абслугоўвае сацыяльны работнік ТЦСАН, хоць ветэран, на здзіўленне, бадзёры, таварыскі, здзіўляе несціхаючай прыхільнасцю да рыбалкі. У яго нямала сяброў, сярод якіх Рыгор Аляксандравіч цяпер, несумненна, будзе таксама прапагандаваць новую інавацыйную сацыяльную паслугу — кнопку, з дапамогай якой пажылы, самотны чалавек у любы час сутак можа паслаць аператару «Лініі жыцця 24» сігнал SOS у экстранным выпадку.

Персанальны падарунак ветэрану ўручыў заснавальнік Цэнтра дапамогі Уладзімір Казакоў, а кіраўнік Алена Марыгераўская ўладальніка незвычайнага кулона тут жа пачала навучаць прынцыпам карыстання. Зрэшты, Рыгор Аляксандравіч аказаўся вучнем выдатным: былы партызан, ветэран працы — ён з 25 гадоў прафесійны сувязіст, у свой час працаваў начальнікам вузла ў Капылі, у Барысаве, з 1959 года — аб'яднанага вузла сувязі ў Віцебску. І яшчэ адзін жыхар гэтага ж раёна, ветэран вайны Уладзімір Крашэўскі, 1927 года нараджэння, стаў уладальнікам падарунка ад Цэнтра дапамогі. Уладзімір Феліксавіч прыхварэў, але ў базу даных ужо паступяць каардынаты яго пляменніка, які з гэтай нагоды прыехаў да дзядзькі.

У Кастрычніцкім раёне прадстаўнікі Цэнтра дапамогі «Лінія жыцця 24» уручылі трывожную кнопку ветэрану вайны, 96-гадовай Кацярыне Савіцкай. Ураджэнка Гарадоцкага раёна ў жніўні 1942 года разам з маці, сястрой і братам далучылася да народных мсціўцаў з партызанскай брыгады імя М.І. Кутузава, дзе дзяўчына стала санінструктарам, хоць ёй даводзілася выконваць і ролю лекара, і нават праводзіць хірургічныя аперацыі. А вось на заслужаны адпачынак капітан унутранай службы выйшла ў 1974 годзе з пасады старэйшага інспектара групы статыстыкі інфармацыйнага цэнтра УУС Віцебскай вобласці, праслужыўшы ва ўнутраных справах 30 гадоў. Сёння Кацярыне Мітрафанаўне аказвае сацыяльныя паслугі раённы ТЦСАН, за ёй даглядае сацыяльны работнік Вера Любочка. Наступны адрас, па якім дырэктар ТЦСАН Кастрычніцкага раёна Таццяна Рамашова прывезла прадстаўнікоў Цэнтра дапамогі і камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне аблвыканкама, — побач, тут жа, на праспекце Фрунзе, дзе кнопку дапамогі ўручылі сёстрам, якія пражываюць разам, — Паліне Іванаўне Кандрацьевай і Таццяне Іванаўне Кудрашовай.

У гэты ж дзень падарункі ад Цэнтра дапамогі «Лінія жыцця 24» атрымалі яшчэ два ветэраны, якія пражываюць у Першамайскім раёне.

— У Віцебскай вобласці сёння пражываюць 965 ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны, звыш 500 чалавек з'яўляюцца адзінокімі — гэта тыя людзі, якія ў першую чаргу маюць патрэбу ў сацыяльнай дапамозе. 200 чалавек знаходзяцца на сацыяльным абслугоўванні, — расказала начальнік упраўлення сацыяльнай падтрымкі насельніцтва і стацыянарных устаноў камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне аблвыканкама Вера Астапенка. — Штогод кожнаму ветэрану ў залежнасці ад яго патрэб аказваюцца разавыя сацыяльна-бытавыя паслугі, напрыклад, у мінулым годзе ім было аказана 495 такіх паслуг. Напярэдадні святкавання 75-годдзя, вядома ж, праводзіцца вялізная праца па тэрытарыяльнасці кожнай сацыяльнай установай вобласці, абследуюцца ўмовы жыцця ўсіх ветэранаў, выяўляюцца іх патрэбы і затым прымаюцца рашэнні рай-гарвыканкамаў па выкананні паступіўшых заявак. Сёння стартаваў новы праект — падпісана пагадненне з Цэнтрам дапамогі «Лінія жыцця 24» па ўручэнні кнопак дапамогі ветэранам Вялікай Айчыннай вайны Віцебскай вобласці. Пілотны праект працягнецца месяц, па заканчэнні якога мы будзем уносіць свае прапановы Цэнтру дапамогі, яны будуць карэктавацца, рэдагавацца і, вядома, удасканальвацца.

Наталля ДРОЗДАВА. Фота Алега КЛІМОВІЧА, "Віцьбічы".