У Віцебскай вобласці валанцёры БРСМ правялі акцыю дапамогі ветэранам ВАВ і самотным пажылым людзям

В Витебской области волонтёры БРСМ провели акцию помощи ветеранам ВОВ и одиноким пожилым людям
Валанцёрскія атрады БРСМ Віцебскай вобласці з 14 па 20 мая ва ўсіх рэгіёнах правялі акцыю дапамогі ветэранам Вялікай Айчыннай вайны і самотным пажылым людзям.

Атрад добраахвотнікаў з аграрнага каледжа УА «ВГАВМ» адправіўся ў аграгарадок Альгова, каб дапамагчы ўскапаць прысядзібны ўчастак і навесці парадак каля дома ветэрану Вялікай Айчыннай вайны Мікалаю Сяргеевічу Іванову, якому сёлета споўніўся 91 год.

Вайна заспела яго 12-гадовым хлапчуком, але выпрабоўвала, як дарослага: партызанскі атрад, год у канцлагерах (у Віцебску, потым у Літве).

– Нам з таварышам удалося збегчы з лагера, інакш жывым дадому ўжо не вярнуўся б, – успамінае Мікалай Сяргеевіч.

 Падчас пераходу праз лінію фронту быў контужаны і пяць сутак прабыў без памяці. «Але выжыў», – з дрыжаннем у голасе сказаў ветэран. 

У пасляваенны час Мікалай Сяргеевіч прысвяціў жыццё медыцыне, змагаючыся ўжо не на фронце, а з хваробамі, апошнія 20 гадоў да самай пенсіі працаваў урачом-рэнтгенолагам у тубдыспансеры. Дарэчы, лёс многіх у яго сям'і звязаны з медыцынай. Так, жонка Зінаіда, з якой яны разам ужо 50 гадоў, у свой час працавала фельчарам, сястра была заслужаным урачом-афтальмолагам Расійскай Федэрацыі.

Нягледзячы на ​​салідны ўзрост, дзядуля Коля (так па-хатняму заве яго жонка) трымае гаспадарку ў поўным парадку: на падворку і ўчастак з бульбай, і сад з яблынь і груш, пасаджаны сваімі рукамі, і нават ёсць уласны сажалка, які шмат гадоў таму выкапаў яго бацька і завёў там рыбу.

 

Мікалай Сяргеевіч выказаў сваю ўдзячнасць валанцёрам, якія некалькі гадзін працавалі на ўчастку:

 – Сёння прыехала столькі рабят! Прыемна, вядома, і вялікая ім падзяка.

Першы сакратар Віцебскага раённага камітэта БРСМ Канстанцін Шавякоў, які курыруе атрад валанцёраў, падзяліўся сваімі ўражаннямі ад праведзенага ў Альгова часу:

– Рад, што ёсць магчымасць дапамагчы людзям, дзякуючы якім мы сёння жывём. Жадаю нашым ветэранам яшчэ доўгіх гадоў жыцця!

"Віцебскія весці".