Віцебскія батутысты вярнуліся з перамогай з першынства свету ў Балгарыі
Сапраўднымі трыумфатарамі вярнуліся з Балгарыі, дзе праходзілі па чарзе спачатку дарослае, а затым і юнацкае першынство свету па батуце, выхаванцы праслаўленай віцебскай школы (на фота), якія складаюць ядро зборнай Беларусі. Яны заваявалі россып медалёў рознага годнасці.
Упершыню з 1999 года так удала выступіла жаночая каманда краіны у складзе Ганны Гарчонак, Марыі Лонь і Святланы Макштаравай, якая заваявала бронзавыя медалі. У групе дзяўчат 17-18 гадоў у сінхронных скачках не было роўных Валерыі Масесавай і Наталлі Грукавай, у юнакоў 15-16 гадоў – Арцёму Смірнову, які выступаў у пары з гродзенцам Арцёмам Жуком, у 11-12-гадовых хлопцаў – Антону Шайко і Мікіту Фомчанку. У індывідуальнай праграме ў групе 11-12 гадоў трэцім стаў Мацвей Арлоў. Годна выступілі сярод 13-14-гадовых сёстры Валянціна і Марыя Багамолавы. Неацэнную падтрымку спартсменам аказалі прысутнічалі на турніры іх трэнеры Вольга Власава, Уладзімір Шулікін, Наталля Лебедзева і Святлана Пашкоўская.
Вольга Власава адзначае, што першынство было вельмі цяжкім. Спаборніцтвы праходзілі з раніцы да позняга вечара. І калі гульцам давалася нейкая перадышка, то трэнеры былі выціснутыя, як лімон. А вось наш юны чэмпіён у сінхронных скачках Антон Шайко лічыць, што ўсё было «проста клас».
Уладзімір Шулікін, які разам са сваімі выхаванкамі Макштаравай, Масесавай і Грукавай зараз займаецца пад эгідай Віцебскай АШВСМ, асабліва адзначыў матэрыяльную і маральную падтрымку атлетаў з боку кіраўніцтва гэтай школы. Напутствие яе дырэктара Ігара Каныгіна, лічыць Уладзімір Васільевіч, адыграла вялікую ролю ў поспеху нашых
«лятучых дзяўчат». Асабліва, па словах трэнера, вялікая канкурэнцыя была сярод моладзі. Разам з тым недабралі пару-тройку медалёў з-за памылак у выкананні асобных практыкаванняў, упэўнены спецыяліст.На думку вопытнага спецыяліста, у мінулым шматгадовага дырэктара СДЮШАР №2 Галіны Рамановіч, поспех віцебскіх батутыстаў невыпадковы. Радуе, што захавалася пераемнасць у трэнерскім цэху, дзе падабраўся выдатны калектыў,
«застаўся стрыжань пераможцаў». Бацька таго ж Уладзіміра Шулікіна, Васіль Іванавіч, па-ранейшаму старэйшы трэнер па батуце, ужо прыйшоў займацца і сын Іван. Сапраўдная дынастыя атрымліваецца!У спартыўнай школе на паўднёвай ускраіне Віцебска заўсёды шматлюдна. Бацькі разумеюць, што батут набірае папулярнасць у свеце і ўсё часцей вядуць сюды сваіх дзяцей. Так, калі раней чэмпіянаты планеты праводзіліся раз у два гады, то з цяперашняга яны стануць штогадовымі, за выключэннем алімпійскага года. Папулярныя і платныя групы. Бо калі чалавеку і не дадзена стаць чэмпіёнам па прыродных задатках, то здароўе, ўменне валодаць сваім целам і прыгожая постава яму забяспечаны.
Перамога заўсёды прыемная, але адпачываць на лаўрах нашы чэмпіёны не збіраюцца. Ужо 11 снежня ў Віцебску стартуе традыцыйны міжнародны турнір
«Славянскія гульні» у трох узроставых групах на прызы Дзмітрыя Паляруша, сваё ўдзел у якім пацвердзілі прадстаўнікі вядучых сусветных школ гэтага займальнага віду спорту. А значыць, традыцыі, закладзеныя патрыярхамі віцебскага батута, ганаровым грамадзянінам горада на Дзвіне Уладзімірам Швальбо і шматгадовым дырэктарам СДЮШАР №2 (у мінулым годзе ён, на жаль, сышоў з жыцця) Вільгельмам Кішкоўскім, жывыя і прымнажаюцца!Алесь Бынькоў, "Віцебскія весці"?